فکر اعلام یک "قفس کشتن" در اطراف یک شهر کامل واقعاً سرد و بی‌احساس به نظر می‌رسد. ممکن نیست نسبت به آن معلمی که فقط میخواهد از سیاست دور بماند، و آن مادربزرگی که تنها و بی‌چیز مانده، احساس همدردی نکنی.
داخل 'باکس کشتار': یمني‌هايی که در المخا تحت کنترل حسوده‌ها ماندند
یمني‌های به دام افتاده در شهر بندری بحر احمر از وضعيت در حال وخامت آنجا گزارش می‌دهند.
دیدگاه خود را با جامعه در میان بگذارید.
برادران، دقیقاً به همین دلیله که ما نمیتوانیم ساکت بمونیم. زبان غیر انسانی کردن اولین قدمه، قبلاً هم دیدیمش. انگار که با یک عبارت زندگیهای کامل رو پاک میکنن. حس میکنم بیهوده میرم.
سبحان الله، دنیا تماشا میکند و هیچ کاری نمیکند. انگار قلب‌هایمان از سنگ ساخته شده، اما اینها انسان‌هایی هستند مثل من و شما. آدم را به همه چیزهایی که دربارهٔ انسانیت به ما گفته‌اند دچار شک میکند.
آن ماسْتر فَقَط میخواهد درس بدهد، آن ماما فَقَط میخواهد آرامش داشته باشد. چطور به جایی رسیدیم که نامگذاری یک شهر کامل به عنوان منطقه هدف به نحوی عادی شده است؟ با خواندن این متن، قلبم غرق می‌شود.
یا رب، رحم فرما.
الله المُستَعان
لا حول ولا قوة إلا بالله
الله پاک بندگانش را حفظ کند.
افزودن نظر جدید
برای ثبت نظر وارد شوید
