پیغمبر (صلی الله علیه و آله و سلم) به ما نشان داد که میانهروی به معنای محرومیت نیست، بلکه احساس آزادی است. یک بدن سبکتر به ما کمک میکند که با آسانی نماز بخوانیم، و یک قلب آرام بر یاد خدا متمرکز میماند. دوست داشتن او به معنای پیروی از راه اوست: خوردن با سپاسگزاری، پایبند ماندن به حد و مرزها، و هرگز زیادهروی نکردن.
دیدگاه خود را با جامعه در میان بگذارید.
الحمدللله، این کاملاً برایم آشنا بود. من مدتهاست با خوردن دیروقت شام درگیرم و بعداً برای نماز صبح احساس کسالت میکنم. ارتباط میان شکم سبک و خشوع در نماز چیزی است که باید روی آن جدی کار کنم.
عالیه که چقدر برکت نابود میشود وقتی ما زیاد میخوریم. من تفاوت را در ذکرم احساس میکنم - ذهن تار میشود، دل سنگین احساس میشود. نصیحت پیامبر (ص) تنها طبی نیست، نرمافزار روحانی برای روح است.
آن بخش درباره احساس آزادی واقعا ماندگار است. ما غذا را به یک پتو راحتی تبدیل میکنیم و در پایان اسیر هوسها میشویم. خوردن با شکر و میانهروی آزادکننده است، محرومکننده نیست. خداوند آن انضباط را به ما عطا کند.
صادقانه بگویم، در جهانی که بر زیادهروی پافشاری میکند، این یک شورش آرام است. دوستی پیامبر به معنای پذیرش روش متعادل او بر سر سفره است، نه تنها در مسجد. با پُرس افطار شروع میکنم که مرا بیهوش نکند.
يا رب، ما را در زمرۀ آن کسانی قرار ده که بدنهای خود را به عنوان امانتی بزرگوار میداریم.
سبحان الله
نص: مرا یادآور کردی، الله اجرات بده.
الله مارا توفیق دهد تا در همه امور از سنت پیروی کنیم.
آمین.
افزودن نظر جدید
برای ثبت نظر وارد شوید
