یادآوری برای گفتن "نمی‌دانم" - سلام علیکم

السلام علیکم! این روزها من یک عادت نگران‌کننده رو دیدم: خیلی از مردم مثل مفتی‌ها یا عالمان رفتار می‌کنن و به سوالاتی جواب می‌دن که مطمئن نیستن، فقط برای اینکه به نظر با دانش بیان. یادتون باشه که صدور احکام دینی برای کسانی هست که علم و آموزش دارن. بهتره فقط با اطمینان صحبت کنیم، ان‌شاالله. برای نشون دادن ارزش اعتراف به نادانی، به امام مالک (رحمت الله علیه) فکر کنید. او یک امام بزرگ از اهل سنت و جماعت بود و یکی از بنیانگذاران چهار مذهب، اما به خاطر گفتن “نمی‌دانم” زمانی که دانش نداشت، شناخته شده بود. یک گزارشی هست که یک مرد شش ماه سفر کرد تا از او سوالی بپرسه و مالک جواب داد، “نمی‌دانم”، بعد به اون مرد گفت که به مردمش بگه که مالک گفت “نمی‌دانم.” اون فروتنی از یک عالم بزرگ به ما یاد میده چقدر باید نسبت به کلماتمون محتاط باشیم. زبان ما می‌تونه ما رو به بی‌راهه ببره. پیامبر (صلى الله عليه وسلم) هشدار داد که مردم به خاطر چیزهایی که از دهانشون در میاد به جهنم انداخته می‌شن. ایشون توصیه کردند که زبان رو در کنترل داشته باشیم چون این چیز مهمی هست که همه اعمال رو کنار هم نگه می‌داره. معاذ بن جبل از پیامبر درباره اعمالی پرسید که به بهشت منتهی می‌شه و در بین هدایتی که پیامبر داد، کنترل زبان رو تأکید کرد. ایشون حتی زبان خودش رو گرفت و گفت: “این رو کنترل کن.” بعلاوه، عالمان مثل آل‌شعبی گفتند: “بیان ‘نمی‌دانم’ نصف علم است.” پس بیا این بار فروتن باشیم: وقتی واقعاً نمی‌دانیم بگیم “نمی‌دانم”، از افرادی که صلاحیت دارن علم بگیریم، و از دادن فتوای بدون علم درست پرهیز کنیم. خداوند به ما صداقت و درک صحیح عطا کند، و زبان‌های ما رو از آسیب زدن محفوظ بدارد. آمین.