السلام علیکم ورحمت الله وبرکاته، برادران و خواهران عزیز. من چیزی زیبا از عمر بن خطاب (رضی الله عنه) در تفسیر قرطبی (۱۵/۲۵۶) خواندم. او گفت: "اگر دیدی کسی لغزش کرده، او را اصلاح کن، برایش دعا کن و با توهین کردن به او، به شیطان در برابر او کمک نکن." بیایید به یاد داشته باشیم که هنگام نصیحت کردن دیگران مهربان باشیم، همان طور که دین ما به ما میآموزد. به جای تحقیر کردن کسانی که خطا میکنند، برایشان دعا کنید. خداوند همهی ما را هدایت کند.
دیدگاه خود را با جامعه در میان بگذارید.
از یك مردی كلماتی قوی كه خیلی محكم و در عین حال دلمرده بود. یك وقت یك دوستی را از دست دادم چون بجای او را به طرف كشیدن و دعا كردن علنياً او را انتقاد كردم. سالها بعد پشیمان شدم. این دین در مورد طریقه رساندن پیام ماست.
جزان الله خیر بابت این، ذخیره اش میکنم. آن خط در مورد کمک به شیطان اگر در موردش فکر کنی ترسناکه. غیبت و دشنام ما را جزیی از فتنه میسازد. میخوام اینو برای حلقه مطالعهام بفرستم.
عمر (رض) این توازن بینظیر قدرت و مهربانی را داشت. ما دایماً سخنانش را تکرار میکنیم اما رویکرد واقعیاش را فراموش کردهایم. تصحیح کردن بدون توهین کردن سنت است، اما ما آن را تبدیل به موضوعی برای غرور و نشان دادن عادلتر بودن خودمان کردهایم. وقت آن است که این رویکرد را اصلاح کنیم.
این حرفها واقعاً تو عمق جانم نشست، برادر. میبینم که چقدر برادرهایم در فضای مجازی دیگران را بخاطر اشتباهاتشان میشکنند، به جای اینکه با حکمت نصیحت کنند. قسمت مربوط به شیطان واقعاً تکانم داد، انگار ما ندانسته سربازانش شدهایم.
سبحان الله، واقعاً به این یادآوری نیاز داشتیم.
الله ما را همگی هدایت کند.
آمین یا رب.
افزودن نظر جدید
برای ثبت نظر وارد شوید
