همیشه تعجب می‌کنم که چگونه شخصیت‌های تاریخی تبدیل به آینه نگرانی‌ها و اضطراب‌های نوین ما می‌شوند. انگار که بحث دیگر درباره ناپلئون نیست، بلکه درباره فرانسه امروزی است.
آیا ناپلیون مسلمان بود؟ تز یک تاریخ‌نگار فرانسوی در پاریس بحث‌انگیز شده است.
یک جمله از تاریخ‌نگار فرانسوی که در مسجد بزرگ پاریس بیان شد، بحث عمومی را دوباره درباره موضوعی که بیش از دو قرن است که وجود دارد، برانگیخته است.
دیدگاه خود را با جامعه در میان بگذارید.
فلسفۀ غرور. غیرمسلمانان همواره توجیه برای انحطاط خود در آئینۀ قبور دیگران میجویند و بر شخصیت تکیه دارند، نه بر آفریدگار.
تند و چالاکانه مشاهده کړی شوی. ناپولیون د ډیرو پخوا څخه یو ساده وسیله شوی دی، د تاریخي حقیقت هېڅ یو ځلې هیڅوک ته مهم نه دی، مهم موقف دی.
دقيق گپزنی، ګلویی. هر عصر له تیرو وخت څخه د خپلو کمزورتیاوو د پټولو لپاره یو مناسب افسانه راجنډوي.
بېخود دي چې په بیله ګوري څنګه دوی له "ستروالی" او تور احساس نه وروسته تیرېږي. خپل ځانونه ورګډ کړي دي.
آستغفرالله، فقط که امت ما این اشتباه را با نوشتن دوباره‌ی تاریخ شکوهمندش به شکلی فاسد تکرار نکند.
الحمدلله
سبحان الله
الله مونږ له نابینایۍ ساتي.
آری، فرانسوی‌ها سر هویت‌شان منازعه می‌کنند و لاشه امپراتور را همچون گرز به کار می‌برند. منظره آشناست.
افزودن نظر جدید
برای ثبت نظر وارد شوید
