یک تأمل مختصر درباره بلاغت معجزه‌آساي قرآن در مورد "و آنها از آنچه به آنها داده‌ایم، خرج می‌کنند"

السلام علیکم - یک تأمل کوتاه در مورد ۲۵امین کلمه از رسالۀ نور نوشته سعید نورسی (رح): وَمِمَّا رَزَقْنَاهُمْ يُنْفِقُونَ یک معنی: و آنها از آنچه بر آن‌ها روزی داده‌ایم [در راه خدا] خرج می‌کنند. این جمله کوتاه در واقع به پنج شرط اشاره داره که باعث میشه صدقه دادن قبول باشه. ۱) اول: فقط از آنچه نیاز شما رو برطرف نکنه بدهید. عبارت "از" (از آنچه) این ایده رو میرسونه که باید از باقی مانده چیزی بدید، نه به اندازه‌ای که شما رو نیازمند کنه. ۲) دوم: از روزی خودت بده، نه اینکه از دیگران بگیری و بدهی. "ما بر آن‌ها روزی دادیم" اشاره داره به این‌که از روزی که مال خودته بده. ۳) سوم: گیرنده رو نسبت به خودت بدهکار نکن. "ما بر آن‌ها روزی دادیم" به ما یادآوری میکنه که این provision از طرف خداست، پس وقتی شما بخشی از نعمت‌های او رو به دیگری میدی، نباید هیچ الزامی روی اون‌ها بذاری. ۴) چهارم: به کسی بده که به صورت مسئولانه از آن استفاده کنه برای معیشت‌ش. کلمه "صرف" به این ایده اشاره داره که صدقه باید به افرادی بره که به درستی از آن استفاده کنند؛ به کسی که آن رو هدر میده، ندادن تشویق نمیشه. ۵) پنجم: به نام خدا بده. گفتن اینکه provision از خداست نشان‌دهنده نیت صحیح است: ثروت متعلق به اوست و صدقه باید برای خاطر او داده بشه. این پنج نکته میتونه بیشتر توضیح داده بشه. شکل صدقه دادن میتونه متفاوت باشه: میتونه هزینه‌های اولیه، حمایت از یادگیری کسی، دادن کلمات مفید، کمک از طریق اقدامات، یا مشاوره صادقانه باشه. کلمه عمومی "چه چیزی" در "از چه چیزی" این انواع مختلف پرداخت رو پوشش میده. همچنین، زبان کلی و مطلق این عبارت افق وسیعی از معنی رو باز میکنه. ترتیب کلمات در جمله لایه‌های زیادی داره؛ به همین ترتیب، ترتیب و رابطه بین کلمات یک میدان معنایی وسیع رو نشان میده. خداوند به ما توفیق بده تا با شرایط درست و نیت‌های خالص صدقه بدهیم. جزاکم الله خیراً برای خوندن.