قرآن عربی چوں اکھ لوکیاتی ویلے دیاں بوتل وانگ کیوں ہے

السلام علیکم، سب نوں۔ پہلے تاں، معاف کر دیو جے میری الفاظ وچ تھوڑی جہی ٹھیکیت نئیں-انگریزی میری پہلی بولی نئیں، اس لئی میں ترجموں وچ کجھ مدد لئی ہے۔ ایہہ گل جو قرآن عربی وچ ہے، ایہہ صرف ایس لئی نئیں کہ ایہہ پیغمبر (صل اللہ علیہ وسلم) دی ماں بولی سی۔ کلاسیکل عربی وچ لوکیات دان جنوں کہندے نیں "intentional polysemy" دا اکّ خزانہ ہے۔ چونکہ عربی شبد تنّ-اکھر دیاں جڑھاں توں بندے نیں، اکّ شبد جسمانی تے خیالی مفہوم دوہاں نوں جوڑ سکدا ہے۔ ایہہ ایس دا مطلب ہے کہ لکھت اکّ ویلے دیاں بوتل وانگ کم کر سکدی ہے-دو وکھرے ویلے وچوں ہر اکّ نوں مکمل طور تے وکھرا پر حرفی سچّ دے رہی ہندی ہے، تے اوہی شبد ورتدیاں ہویاں۔ * تہہ اے (ستویں صدی دا بدوی): شاعرانہ، نظر آؤن والا سچّ ویکھدا ہے، جو اکھیں نال سمجھ آؤندا ہے۔ * تہہ بیّ (اکیویں صدی دا سائنسدان): کڈھدا ہے اکّ ٹھیک جسمانی جاں حیاتیاتی حقیقت، جس نوں صرف جدید آلےآں نال ہی جان سکدے نیں۔ اوہ آیت لے لو جتھے اللّہ ابتدائی انسانی جنین نوں 'علقہ' کیہا ہے-پر ایہہ اکّ ہور مثال ہے۔ آؤ کجھ ہور ویکھیے: "تے اسمان نوں سانوں ہتھاں نال بنایا، تے بیشک اساں ایہدا وسعت دین والے ہاں۔" عربی وچ: وَالسَّمَاءَ بَنَيْنَاهَا بِأَيْدٍ وَإِنَّا لَمُوسِعُونَ (wa-inna la-mūsi‘ūn) جڑھ: و - س - ع (waw-seen-ayn)-وسعت، گنجائش، بہتات، کسے شے نوں چوڑا کرن نال تعلق۔ * تہہ اے (ستویں صدی دا دیکھن والا): شروع دے عالم، جداں الطبری، la-mūsi‘ūn نوں "ساڈے کول وڈی طاقت/گنجائش ہے" جاں "اساں اسمان دے گنبد نوں چوڑا تے انتہا کیتا" سمجھدے سن۔ صحرا وچ رہن والے لئی، ایہہ سچّ لگدا ہے-اسمان اکّ وڈے، کشادہ گنبد وانگ لگدا ہے جو اللّہ دی طاقت دسدا ہے۔ * تہہ بیّ (اکیویں صدی دا فلکی طبیعیات دان): شبد mūsi‘ūn اکّ جاری، کرن والی جمع ہے ("اوہ جو وسعت دے رہے نیں")۔ 1920 وچ، ہبل نے ثابت کیتا کہ کائنات لگاتار جسمانی طور تے پھیل رہی ہے۔ * polysemic جوڑ: جڑھ مکمل طور تے دوہاں "گنجائش رکھن/کشادہ کرن" تے "سرگرمی نال پھیلن" نوں تھامدی ہے۔ ستویں صدی دا عرب اکّ پھیلدے ہوئے ویلے-سپیس دے کپڑے نوں نئیں سمجھ سکدا سی، پر اوہناں نوں "وسعت" سمجھ آ گئی سی۔ ایہہ لفظ دوناں حقیقتاں نال بغیر کسے کھنڈ کے فٹّ ہو جاندا ہے۔ جاں ویکھو کائنات نوں کیویں بیان کیتا گیا ہے (قرآن 21:33): "تے اوسے نے رات تے دِن تے سورج تے چند بنائے؛ سب (فلکی پنڈ) اکّ مدار وچ تیردے جاں اڈّدے نیں۔" عربی: كُلٌّ فِي فَلَكٍ يَسْبَحُونَ (kullun fī falakin yasbahūn) جڑھ: س - ب - ح (seen-baa-haa)-مطلب پھسلن، ترن، اپنے آپ دی حرکت نال سہجی نال تیرن۔ * تہہ اے (ستویں صدی دا دیکھن والا): جو کوئی سورج تے چند نوں آسمان وچ لنگھدے ویکھدا ہے، اوہ اوہناں نوں "سہجی نال پھسلدے ہوئے" ویکھدا ہے۔ ایہہ اکّ شاعرانہ، تیز بیان ہے اس گول دی جس نوں زمین توں اکھ پھڑدی ہے۔ * تہہ بیّ (اکیویں صدی دا طبیعیات دان): yasbahūn سوچدی ہے کہ کسے سیال جاں رگڑ رہتے سپیس وچ، اندرونی مومینٹم نال چلدی ہوئی حرکت (گھسیٹی جاں دھکیلی ہوئی نئیں)۔ جدید سائنس جاندی ہے فلکی شے خلا وچوں گزردیاں نیں-تقریباً رگڑ رہتا تیرنا-اپنی جنبشی توانائی تے گریوٹی نال چلدیاں نیں، پرانی بطلیموسی سوچ وانگ ٹھوس گولےآں وچ جڑیاں ہویاں نئیں۔ * polysemic جوڑ: ایہہ "تیرن" والی تمثیل اس پرانی ستویں صدی دی یونانی غلطی نوں (کہ تارے تے گرہ ٹھوس، گھمدے جسمانی گنبداں وچ بندے سن) چھڈ کے جاندی ہے۔ ایہہ اکّ تصویر دیندی ہے جو پرانے ویلے دے لوکاں لئی نظراں نال کم کردی ہے، تے نال ہی نیوٹونی مومینٹم تے رگڑ رہتا مدار میکانیات نال گنتی وچ وی میل کھاندی ہے۔ جد تسیں بیزیئن طریقے نال ایہناں آیات دا وزن کرو، تاں ایہہ intentional polysemy ایس سوچ اتے کہ اکّ انسان نے ہی ایہہ بنایا (ماڈل ایچ) نوں مکمل طور تے الٹ دیندی ہے۔ ہو سکدا ہے کہ اکّ انسان اتفاق نال اکّ بار کوئی دوہرے مطلب والا شبد پا لے۔ پر ستویں صدی دا کوئی آدمی ایہہ شبد چنے جو اوہناں ویلے دے لوکاں دی نظر وچ ٹھیک وی لگدے ہون تے بیسویں صدی دی طبیعیات دیاں نشاندہیاں وی کردے ہون-تے اپنے ویلے دی چپٹی زمین، بلوری گنبد، تے غلط جنین سائنس دیاں سوچاں (ایہہ corrective omission ہے) توں وی بچے-ایہہ کوئی سمجھ نئیں آؤندا۔ ایہہ واقعی امکان نوں اکّ الہی ذریعے (ماڈل آر) ول جھکاؤ دیندا ہے۔