ایمان دے چڑھدے تے لہندے

السلام علیکم سب نوں! ہر تعریف اللہ واسطے اے، سب توں اُچے، سب توں مہربان، تے سب توں رحم والے واسطے۔ نبی محمد ﷺ اتے سلامتی تے رحمتی ہوون، جہڑے ساری انسانیت واسطے رحمت نیں۔ مینوں اک گل بڑی پریشان کر رہی اے، ایہہ ہے کہ گناہ وچ پے جان دا ایہہ دہرایا جان والا پینٹرن۔ سالاں توں میں شیطان دے وسواساں توں بچیا رہیا، جس کارن مینوں لگدا سی کہ میں ہن آخرکار آزاد ہو گیا ہاں۔ اس ویلے، میں نے خود نوں اللہ دی یاد وچ سرگرم طور تے گھیریا رہیا-ذکر کردا رہیا، تسبیح کہندی رہی، تے عبادت دے اضافی کم شامل کردے رہے۔ جدوں رمضان آیا، میں پورا مہینہ روزے رکھیا، اعتکاف کیتا، تے بعد وچ وی روزے جاری رکھے۔ سبحان اللہ، ایہ اک سچا برکت والا تے جڑیا ہویا زمانہ سی جتھے مینوں ہمیشہ اپنے خالق دے نیڑے محسوس ہو رہیا سی... تے فیر، اچانک، اک کالے بادل وانگوں لگدا سی جو اتر آیا۔ اتنی لگن تے عبادت دے باوجود وی، میں فیر آزمایا گیا، تے میں ناکام ہو گیا-بری طرحاں۔ اس دے بعد میں دھوکھے دار تے پچھتاوا نال بھریا ہویا محسوس کیتا۔ کئی دناں تک، بھاری جرم نے کھانا یا سوون وی مشکل بنا دتا، ایویں لگدا سی جویں میں اپنی غلطی دے بوجھ تے کچلیا جا رہیا ہوواں۔ اللہ ساڈی سچی اطاعت منگدا اے، تے میں کم پے گیا۔ پر جو سب توں زیادہ دکھ دیندا اے، اوہ ایہہ اے کہ میرے پھسلن دے بعد وی، اس نے اوہی دتا جس واسطے میں دعاواں کر رہا سی-تے اس نے مینوں شکرگزاری تے بے حد شرم نال بھر دتا۔ جو سچ مچ مینوں پریشان کر رہا اے اوہ ایہہ اے کہ کیویں اساں کدی اپنیاں پچھلیاں غلطیاں توں سبق نظر انداز کر دیندے ہاں تے، کدی کدی، اللہ دے ہمیشہ والے پیار نوں بھل جاندے ہاں۔ سچ دسیاں، میں اپنے اتے ناراض ہاں کہ میں ایہہ ہون دتا۔ میری زندگی دے لوک اپنیاں مشکلاں وچ صلاحَ تے سہارا لین مینوں آئے نیں، تے اللہ دی مرضی نال، میں اوہناں دی مدد کرن وچ کامیاب رہیا ہاں-تے فیر میرے وانگوں کوئی کیویں ہن وی ٹھوکر کھا سکدا اے؟ ایسے ویلے، درد سن ہون والا لگدا اے۔ اپنے تجربے توں، میں ایہہ کہناں گا: اللہ نوں گہرائی نال پیار کرو، کیونکہ اوہ تواڈی سوچ توں وی زیادہ تواڈا پیار کردا اے۔ اسنوں اپنی زندگی دے کسے وی حصے توں باہر نہ رکھو۔ ایہ سفر مشکل اے، تے ساڈی امید تے طاقت سچ مچ اس تے ہی آؤندیاں نیں-ایس لئی پورا زور لا کے اسنوں نہ بھولو، اک پل لئی وی نہیں۔ اللہ ساڈی ساریاں دی مدد کرے تے سانوں اپنے ایمان وچ مضبوطی نال جماۓ رکھے۔