ماں دے رویے نال جدوجہد

السلام علیکم۔ مینوں ایہہ گل دل توں کڈھنی اے، اس لئی مہربانی کرکے جدوں ویلا ملے غور نال پڑھو۔ ماں نال میرا بڑا اوکھا ویلا چل رہیا اے۔ اساں دوواں بڑا کجھ جھلیا اے، پر اوہدا صدمہ یقیناً ودھیرا سی۔ کوئی دس سال پہلے مراکش وچ مینوں لائل سنڈروم ہویا سی، تے ایہہ مہینیاں تک ساڈے دوواں لئی اک ڈراؤنا خواب سی۔ ہسپتال توں نکلن توں بعد، سانوں سنگین پیسیاں دیاں مشکلاں تے میرے ماں پیو دے وچکار تقریباً چار سال تناؤ رہیا۔ بعد وچ، میرے پیو کم لئی سپین چلے گئے، تے اسی پچھے رہِ گئے جیہڑا اوہ تھوڑا جیہا خرچ گھلدے سن، جدوں تک تن سال بعد قانونی طور تے اوہناں نال نئیں رل گئے۔ میری ماں مینوں ایتھے لیاؤن دا خاص مقصد بہتر طبی سہولتاں سی، پر پتہ چلیا کہ ایتھے زیادہ کجھ دستیاب نئیں سی۔ اوہناں نے باہرلے دیس دی زندگی دی اک مثالی تصویر بنائی ہوئی سی-خوشحال، امیر، ودھیا صحت دی سہولتاں نال-پر میرے بھرا تے میں اپنے نویں سکول وچ سماجی طور تے وکھرے محسوس کرن لگ پئے کیونکہ اساں زبان نئیں بول سکدے سی تے نا ای اسانی نال ڈھل سکے۔ ڈیڈھ سال بعد، اوہناں نے فیصلہ کیتا کہ سانوں دوجے شہر چلے جانا چاہیدا جتھے میری دادی تے کجھ رشتے دار رہندے سن، اس امید نال کہ چنگی قسمت تے ٹبر دی حمایت ملے گی (بھاویں اوہ ہر ویلے یاد کرواؤندی اے کہ میں ای ساریاں مشکلاں دا سبب آں)۔ حالتاں زیادہ نئیں سنوریاں؛ اوہناں دا ٹبر اک سال دے اندر ای چلا گیا، تے میرے پیو نے ساڈے نال جڑن توں انکار کر دتا کیونکہ اوہناں نوں ڈر سی کہ اوتھے نوکری نئیں لبھے گی-اوہ ہن طلاق شدہ نیں۔ تے اسی چھ لمبے سالاں توں ایتھے پھسے ہوئے آں، جاری مالی تنگی، رہائشی کاغذات، کرائے دیاں مشکلاں، نوکری وچ امتیاز، تے بہت کجھ نال نبڑدے ہوئے۔ میری ماں ہن اپنی برداشت دی حد تے پہنچ گئی اے-اوہ ساڈے اتے چیخدی اے تے کدی کدائیں بنا کسے وجہ توں چپھڑاں وی مار دیندی اے۔ اوہ چھوٹیاں موٹیاں گلاں نوں بہت ودھا چڑھا کے پیش کردی اے تے چھیتی ای غصے ہو جاندی اے۔ اوہ سانوں کھواؤن تے نواسن تے پھلیندی اے، فیر وی اوہ مینوں جم جان دی اجازت نئیں دیندی کیونکہ اوہ کہندی اے کہ میں اللہ دی تخلیق نال چھیڑ چھاڑ کر رہیا واں، بھانویں میں باڈی بلڈر بنن دے نیڑے وی نئیں پہنچیا تے نہ ای میری کوئی خاص ترقی ہوئی اے۔ میں صرف سویر نوں جا سکدا واں، دوپہر تے شام کدی نئیں جا سکدا۔ اپنے اک غصے دے دورے وچ، اوہناں نے میری وادھو ٹیوشن بند کر دتی۔ جے اوہ سنیں کہ اوہدا کوئی جانن والا ڈاکٹری پڑھ رہیا اے یا کوئی ذمے داری والا کم حاصل کر لیا اے، بھانویں اوہ صرف بھیڈاں چرانا ہی ہووے-جنج میرے کزن نے ساڈے مراکشی پنڈ وچ کیتا-تے اوہ بڑی سخت رقابت محسوس کردی اے۔ جیوں ای اوہ پریشان ہووے، اوہ میرے سامنے اوہدی مسلسل تعریف کردی اے۔ اوہ میرے اتے اوہ کم لاؤندی اے جیہڑے میں کدی کیتے ای نئیں تے اوہناں گلاں نوں غلط سندی اے جیہڑیاں میں کدی نئیں بولیاں۔ حال تک، اوہدا سبھ توں وڈا ہتھیار ساڈے فون کھوہ لینا سی، جس نال اوہ سانوں نہ صرف سوشل میڈیا توں وکھ کر دیندی سی (جیہڑا خفیہ طور تے اک نعمت ہو سکدا اے)، سگوں کلاس گروپاں تے دوستاں نال باہر جان توں وی محروم کر دیندی سی۔ میرا چھوٹا بھرا اجے وی دنیاوی چیزاں ولوں اسانی نال بھٹک جاندا اے، جیویں پیسہ تے مادی سامان، تے جدوں اوہ ساڈی زندگی نوں اک گڑبڑ سمجھدا اے، کدی کدائیں اپنا غصہ کھو بیٹھدا اے تے چیکاں مارن لگ پیندا اے۔ حالیہ دناں وچ، میری ماں نے وی چیزاں نوں ٹھوکنا، تڑنا تے سٹنا شروع کر دتا اے، ذرا جیہے اختلاف تے، تے فرش تے ڈگ کے اپنے آپ نوں پوری طرحاں بے قابو ظاہر کرنا شروع کر دتا اے۔ اوہ ہمیشا میرے بالاں تے نکتہ چینی کردی اے بھانویں اوہ کافی چھوٹے تے صاف نیں، کوئی بھڑک والی گل نئیں اے۔ مینوں سکالرشپ ملی تے میں اوہنوں اوسدا تقریباً ادھا حصہ-1200 یورو-دتا، پر اوہ فیر وی اشارے دیندی اے جیویں ”کدی کدائیں کجھ گھر لے آیا کر“، بھانویں میں اکثر چیزاں خریددا واں۔ اوہ میرے فون تے بہت ساریاں ایپس ہون تے وی چیکاں مار دیندی اے۔ میرے بھرا تے میں کدی وی کسے نال پکی دوستی نئیں بنا سکے کیونکہ اوہ ایس معاملے وچ ڈری رہندی اے۔ جدوں وی اسی دسدے آں کہ کسے دوست نے دوپہر لئی کجھ سجھایا (تے اسی اکثر اوہنوں دس دیندے آں، بھانویں کدی کدائیں اوہ خود ای ساڈے فون ٹٹولدی اے، دعویٰ کردی اے کہ اوہ ساڈی ماں تے سبھ توں چنگی دوست اے ایس لئی سانوں سبھ کجھ سانجھا کرنا چاہیدا اے)، اوہ جواب دیویگی جیویں ”اوہ تینوں جیہڑا کجھ وی کہندا اے، اوہ نہ کر“ یا ”ویکھیا؟ اوہدے پلان اس لئی بدل گئے نیں کیونکہ اوہدی ماں نے اوہنوں کیہا۔“ میں ہور کیہہ کی کہہ سکدا واں؟ ہن مینوں نئیں پتہ۔ جے میں مال جانا چاہواں، تے اوہنوں نال لگنا پویگا۔ جے میں انائیم دیہندا واں، تے اوہ کہندی اے کہ ایہہ بچکانا اے۔ اوہ تد وی غصے ہو جاندی اے جے میں پلیٹاں اپنی ترتیب نال دھوواں جدکہ اوہدی پسند وی کوئی ہور ترتیب ہو سکدی اے۔ تے اپنے کمرے بیٹھ کے کجھ ویکھن یا فون ورتن دی گل؟ چھڈو ای-تسیں اپنے کمرے وچ تب تک جان دی اجازت نئیں جدوں تک پڑھائی نہ کر رہے ہوو؛ تسیں لاؤنج تے ای رہنا اے۔ اصل گل ایہہ اے کہ میں محسوس کردا واں کہ میرے کول قطعی آزادی نئیں، چھوٹیاں توں چھوٹیاں نجی چیزاں لئی وی۔ کجھ دن سکون والے لنگھدے نیں، پر چھیتی یا بدیر سارا کجھ اوسے حالت تے مڑ آ جاندا اے جداں میں بیان کیتا، تے ایہہ ہمیشا کسے چھوٹی جہی چیز نال شروع ہندا اے جیویں ”غلط ڈبل روٹی خرید لئی،“ ”کیا واقعی مینوں ایس گرمی وچ آٹا لین لئی باہر جانا اے؟“ یا ”کوئی دوست آن والا اے،“ یا ”میں باہر کھا لیا اے،“ یا میرے جم توں بعد بغیر دسے کسے دوست نال کیفے تے جا بیٹھنا۔ میں اپنی ماں دا انکار کرن والا نئیں بننا چاہندا تے نہ ای کوئی اجیہا کم کرنا چاہندا واں جیہڑا مینوں اسلام توں دور کرے، اس لئی مہربانی کرکے مینوں نصیحت کرو، جے لوڑ پوے تے ڈانٹو-خاص کرکے جے تسیں ماہر اسلامی نظرئیے والی صلاح دے سکدے ہو۔