میرے ابّا دے خلاف میریاں اماں دے غصے توں پریشان

سلام سب نوں… جب میں چھوٹی سی، میرا اپنے ابّا نال بہت لگاؤ سی۔ اساں تن بھائی-بہن ہاں تے باقی دوناں دا ہمیشہ اماں نال ہی زیادہ رشتہ رہیا۔ فیر جدوں میں 13 سال دی ہوئی، میرا ابّا اسانوں چھڈ کے چلا گیا، تے سالاں تک اساں سارے اس نال گہرا رنج محسوس کردے رہے۔ میں ذاتی طور تے چار پورے سال تک اس نال گل تک نہیں کیتی۔ اس سارے ویلے دوران، میری اماں نے میریاں دو وڈیاں بھراواں تے میری ہی لئی اک معقول زندگی دین لئی بہت محنت کیتی۔ اس نے اس گل دا یقینی بنایا کہ اساں کدی وی فاقے نال نہ گزاراں، کپڑے ہوݨ، پڑھائی ہوݨ، تے سرگرمیاں کر سکیے۔ اس نے ہر چیز نوں ایسی طاقت نال سنبھالیا جو ہݨ تائیں میری عقل نوں حیران کر دیندی ہے۔ میں اس دا شکریہ ادا کردیاں رہواں گی میں اپنی اماں نال دل توں پیار کردی آں، تے اس دے سارے قربانیاں نوں نئیں بھل سکدی۔ جداں-جداں میں وݙی ہوندی گئی، میں بالآخر اپنے ابّا نوں معاف کر دتا۔ او ہݨ عمر رسیدہ ہو رہیا ہے، اس دی صحت وی ٹھیک نئیں، تے سچ پچھو توں، اللہ دے سامھݨے، میں ہمیشہ لئی رنج نئیں رکھ سکدی۔ میں اس نے جو کجھ کیتا او مِٹائی نئیں، پر میں نے ایہ فیصلہ کیتا کہ اوہ بھار نئیں چکاوݨا تے صرف آگے وَڙھنا ہے۔ پر میری اماں، او تاں میرا اس نوں معاف کرنا کدی وی قبول نئیں کیتا۔ او مینوں اس دے کول ویہن نئیں دیندی، تے ایہ جان کے کہ میں اس نال ویلہ گزاردی آں، اس نوں وی ناپسند ہے۔ جو چیز بہت چبھدی ہے اوہ ایہ ہے کہ مینوں لگدا ہے او اپنا غصہ خاص طور تے میرے تے کڈھدی ہے۔ میرے بھراواں نوں کدی وی ایسی طرح دی الزام تراشی دا ساہمنا نئیں کرنا پیا۔ کدی کدی میں سوچدی آں شاید اس لئی اس نوں اپݨے پُتراں دی بجائے اپݨی دھی تے غصہ کڈھݨا زیادہ آسان لگدا ہے، یا شاید اس نوں میرا چھوٹیاں وچ اس نال ہوݨا لگاو یاد ہے تے ایہ زیادہ چبھدا ہے کہ میں نے اوہ معاملہ چھڈ ݙتا۔ سال گزر گئے، تے میری اماں ہݨ تائیں ایسے غصے تے اڑی ہوئی ہے۔ میں اپݨی پوری کوشش کر دی آں کہ اس زخم نوں دْبے نہ۔ میں عام طور تے اپݨے ابّا دا ذکر نئیں کردی، کدی اس دا ناں نئیں لیندی، تے اس موضوع توں بالکل ہی پرہیز کردی آں۔ پچھلے منگل، جدوں میں اس نال فون تے سی تے میری اماں گھر آ گئی۔ فون کوشتݨی ڈاکھا منٹ وی نئیں چلیا، پر لگدا ہے اوہ وی گھر وچ ہل چل مچاوݨ لئی کافی سی۔ اس نے مینوں الزام لایا کہ میں اس نال ایویں گپ شپ لَیندی آں جیویں کُجھ وی تکلیف دہ نئیں ہویا۔ اس نے مینوں سب کجھ یاد دلایا جو اس نے اساڈے لئی کیتا تے میرا ایہ آکھیا کہ میرا دوبارہ اپݨے ابّا نال گل کرنا اس لئی اوہ سبھ توں وݙی دغابازی لگدا ہے جو اس نے اپݨے ہی بچّے توں جھلی ہے۔ میں سمجھاوݨا دی کوشش کیتی کہ میں ہمیشہ لئی غصے وچ نئیں رہ سکدی، اگرچہ میں اس دیاں غلطیاں یاد رکھدی آں۔ اللہ اساڈے اتے کِنّی رحم کرݨ آلی ذات ہے، تاں میں اپݨے ہی ابّا نوں رحم توں کیوں محروم رکھاں؟ ہݨ میں ہور کر کے کیا سکدی آں سوائے ایہنوں قبول کر کے آگے وَڙّھݨ دی کوشش کرݨ توں؟ اوہ ہݨ وی میرا ابّا ہے، تے والدین دا احترام اسلام وچ ہک وݙا فریضہ ہے۔ حالانکہ میری اماں واقعی عبادت گزار تے اپݨے ایمان دے بارے سنجیدہ ہے، پر اس نے میری کہی ہوئی گل قبول نئیں کیتی۔ اس نے مینوں ایں گل تے وی جھڑکا کہ میں اُس بندے نوں ہݨ وی "میرا ابّا" کیوں آکھدی آں۔ اوہ غصے وچ سی، تے ہݨ کئی ݙینہہ گزرݨ دے بعد وی، اوہ مجھ تے ناراض ہے۔ میں ایں جگہ تے حیران تے بے بس کھڑی آں۔ میں اپݨے آپ نوں قصوروار محسوس کردی آں کہ اس اینجھیاں گلاں ساہمیاں تے اسنوں ایہ سوچݨ تے مجبور کیتا کہ اس دے اپݨے بچے نے اس نال دغا کیتا ہے۔ پر ایں نال ای، میں اپݨے ابّا نوں بھَٹکا نئیں سکدی۔ میں اساں چاواں دے وچکار چنݨ تے مجبور نئیں ہوݨا چاہندی۔ میں اپݨی اماں دے درد تے اوہ سب کجھ جیہڑا اس نے جھلیا، نوں سمجھدی آں۔ میں جان دی آں اس نے کِنّی قربانیاں دِتیاں، تے میں ہمیشہ اس دا شکر گزار راہواں گی۔ پر میں ایہ وی چاہندی آں کہ مینوں اپݨے ابّا نال اپݨا تعلق نبھاوݨ دی جگہ ہووے، اسنوں معاف کرݨ تے ہݨ اک رشتہ رکھݨ لئی، ایویں کہ مینوں ایہ محسوس نہ ہووے کہ میں اپݨی اماں دی پیٹھ وچ چھرا گھونپ رہی آں۔ میں اوہ جو کجھ اس نے کیتا اسدے اہمیت نوں گھٹا کے نئیں ݙکھاوݨا چاہندی، تے میں ایہ وی نئیں آکھݨا چاہندی کہ ماضے وچ کُجھ وی نئیں ہویا۔ میں صرف ایہ چاہندی آں کہ اس جبری چنݨ دے بغیر آگے وَڙھ سکیے۔ میں اپݨی اماں نال معاملات نوں کیویں سموٹ کر سکدی آں؟ میں اسنوں ایہ سمجھاوݨ وچ کیویں مدد کر سکدی آں کہ اسنوں معاف کرݨ دا مطلب ایہ نئیں کہ میں اس دیاں غلطیاں بھل گئی آں یا میں تہاڈے نال پیار کم کر ݙتا ہے؟ اگر کُسی کول کوئی تجویز ہووے، خاص طور تے اسلامی نقطہ نظر توں، تاں میں واقعی شکر گزار راہواں گی۔ پڑھݨ دا شکریہ، سب نوں…