زندگی بھر بغیر نجی پن کے تھوڑی جیہی پرائیویسی دی تلاش

السلام علیکم، مینوں پتہ اے کہ دل دا غبار کڈن ہمیشہ مددگار نئیں ہوندا، پر مینوں سچی کجھ رہنمائی دی لوڑ اے۔ میں پچھلے سال ہائی سکول ختم کیتا سی۔ میں اپنے دو چھوٹے بھراواں نال رہندی آں (اک دسویں جماعت چ، اک اٹھویں چ) تے اپنی وڈی بھین نال جیہڑی یونیورسٹی دے دوجے سال چ اے۔ ہن صرف میں تے میری بھین کول نوکریاں نیں۔ ساڈے ابا پنج سالاں توں زیادہ توں کم نئیں کر رہے، ایس لئی پیسیاں دی تنگی رہی اے۔ الحمدللہ، ساڈے کول گھر تے اے، پر جدوجہد اے۔ اسیں تہہ خانے نوں کرائے تے دندے سی، پر اوہ کجھ سالاں توں خالی اے کیونکہ مرمت دی لوڑ اے۔ افسوس نال، ساڈے مالی حالات نال اوتھے بوہتا کجھ نئیں ہو سکیا۔ مسئلہ اے وے کہ اسیں اُتے صرف تن بیڈ روم ورتدے آں۔ ماں پیو کول اک اے، بھین کول اپنا (جیہڑا ٹھیک اے کیونکہ اوہنوں اپنی جگہ دی لوڑ اے)، تے میں تیجے کمرے چ اپنے دو چھوٹے بھراواں نال کھچی ہوئی آں۔ بوہت تنگی اے: میرے کول اک سنگل بیڈ اے، تے اوہ دوہری چارپائی تے سوندے نیں۔ میں ناشکری نئیں کرنا چاہندی، الحمدللہ، میرے کول چھت اے، پر میں نے سچی کدی بوہتی پرائیویسی نئیں ملی۔ میں اپنی زندگی دے زیادہ تر حصے چ بھین بھراواں نال کمرے تے کپڑے وی سانجھے کیتے نیں، تے ایہ مینوں تھکا دندا اے۔ ساڈی الماری وی بیڈ روم چ ای اے، ایس لئی جدوں وی مینوں کپڑے بدلنے ہون، مینوں ویکھنا پیندا کوئی دوالے تے نئیں۔ ایہہ ہور وی مشکل اے کیونکہ میرے بیڈ روم دا دروازہ پلّ اپ بار دی وجہ توں ٹھیک طرحاں بند نئیں ہوندا، تے عام طور تے مینوں کیہا جاندا اے میں اینوں بند وی نئیں رکھ سکدی۔ کدی کدی مینوں تھوڑا جیہا اکلوتا وقت چاہیدا اے۔ میں اک دروازہ بند کرنا چاہنی آں، تھوڑی خاموشی لینی چاہنی آں، ایس گل دی فکر نہ کراں کہ میں کپڑے بدل رہی واں تے کوئی اندر آ وڑے، یا میریاں شیواں گم ہو جان۔ اج نہان توں بعد، میں کپڑے لبھن چ بڑا ویلا لایا کیونکہ اوہ حالے وی لانڈری چ سن۔ جدوں میرا دروازہ بند نئیں ہویا، میری امی لنگدیاں ہویاں ویکھیا جدوں میں کپڑے بدل رہی سی۔ ایہہ کجھ دن پہلے وی ہویا سی۔ مینوں چڑ آئی، پر ہن میری امی سمجھدی اے میں ڈرامہ کر رہی آں یا بدتمیز آں۔ میرے لئی، میں صفر پرائیویسی توں تھک ہاری آں۔ سچ پچھو، اکو تھاں جتھے مینوں پرائیویسی محسوس ہوندی اے اوہ غسل خانہ اے۔ میں سچی دعا کرنی آں کہ اک دن اللہ مینوں اینا مالی آرام دے دیوے کہ ایہہ فکر نہ رہے۔ مغرب چ زندگی مہنگی اے، تے میں جاڑنی آں میں خوش قسمت آں گھر چ کرائے بغیر رہندی آں۔ ہر چیز تے الحمدللہ۔ پر مینوں نئیں لگدا تھوڑی جہی پرائیویسی دی خواہش بوہتی اے۔ کیسی ایسے حالات چوں لنگھی اے؟ گھر رہندیاں ہویاں تساں ایس نال کیویں نپٹیا؟ کوئی وی صلاح بڑی معنی رکھدی اے۔ جزاکم اللہ خیرا۔