درد جیہڑا صرف جنت ای ٹھیک کر سکدی اے

مینوں معاف کرو ایہہ اینا لما اے۔ میں کوشش کر ریا واں کہ اوہ گلاں لفظاں چ پاواں جیہڑیاں سالاں توں میرے اندر پھسیاں ہوئیاں نیں۔ مینوں کدی وی اوہناں بارے گل کرن دا موقع نئیں ملیا۔ مینوں ایہہ وی نئیں پتہ کتھوں شروع کراں۔ میں اینا تھکیا ہویا تے درد چ ڈُبیا ہویا واں۔ میں پچھلے ست سالاں توں لگاتار شدید ڈپریشن چ واں، کئی وجوہات نیں۔ میری خوشی، میریاں خواہشاں، میرے سپنے- ایہناں چوں کوئی وی ایس دنیا چ موجود نئیں۔ یا تے ایہہ ناممکن نیں، یا فیر پہنچ توں باہر، گمراہ کن تے حرام ول لے جا سکدے نیں، یا اینے نامکمل کہ مینوں اوہناں دا صرف اک نکا جیہا ٹکڑا ملدا اے۔ اصل چ، جو کج وی میں سچی مچی چاہنا واں اوہ صرف جنت چ ای حاصل ہو سکدا اے۔ کج چیزاں شراب وانگوں نیں- جنت چ موجود نیں پر ایتھے حرام نیں۔ کج ہور عام طور تے حرام نئیں، پر میرے معاملے چ نیں۔ میں اک مرد واں، پر میری فطرت تے دلچسپیاں بہت زنانہ نیں۔ میں ہمیشاں محسوس کیتا اے کہ میرا تعلق دوجی جنس نال اے، تے ایہہ گل اپنے آپ نوں ظاہر کرنا اینا مشکل بنا دیندی اے، تے لوک میرے نال وکھرا سلوک کردے نیں۔ کج خواہشاں ایس دنیا چ صرف ناممکن ای نیں۔ مینوں کتے وی خوشی یا امن نئیں مل سکدا۔ میں اپنے سپنیاں نوں اک انتظار کمرے چ ای رکھ دتا اے جدوں تک میں جنت چ اوہناں نوں حاصل نئیں کر سکدا۔ میرے لئی صرف اک ای چیز قابل رسائی سی، کھیڈاں۔ پہلے ایہہ میرا واحد بچاؤ سی۔ پر بہت ساریاں پریشانیاں دی وجہ توں، میں اوہناں تے زیادہ توں زیادہ وقت صرف کرن لگ گیا، ایتھوں تک کہ پوری طرحاں جنونی ہو گیا، تے اوہ جنون مینوں نقصان پہنچان لگا۔ میں سارا دن کھیڈدا رہندا سی، پر ٹبر، کماں، ڈیوائس دے مسئلے ہمیشاں مینوں اپنی مرضی نال کھیڈن توں روک دیندے سن۔ میں تے کھیڈاں چ ہر چیز چاہن لگ گیا سی، پیسے والیاں شیواں وی، پر میں کنگال واں تے مینوں پتہ اے اسلام اینیاں شیواں تے وقت تے پیسہ ضائع کرن دی حوصلہ افزائی نئیں کردا۔ اخیر، کھیڈن نال مینوں رونا آندا سی تے درد ہوندا سی، ایس لئی میں نے ہمیشاں لئی چھڈن دا فیصلہ کر لیا۔ پر ایہہ چھڈنا ہور وی درد لے کے آیا کیونکہ کھیڈاں میرا واحد بچاؤ سن، پر میرے حالات چ، اوہ ہن پہلاں وانگوں نئیں لگ سکدیاں سن۔ میری گہری ڈپریشن تے کلہپا لگ بھگ پنج سال پہلے شروع ہوئی جدوں میں ہائی سکول چ داخل ہویا۔ میرا اک جڑواں بھرا اے جیہڑا لوکاں نال نبھن چ اینا ماہر نئیں تے کدے کدے بہت بچگانہ حرکتاں کردا اے۔ اوہ ساڈے دونواں تے ناچاہی توجہ لیایا، تے جماعتی ساڈے توں بچن لگے، فیر سانوں دھونس دین لگے۔ میں ہمیشاں اوہدا دفاع کرن دی کوشش کیتی، پر ایس نال معاملہ ہور خراب ای ہو گیا۔ میں نے سر جھکا کے رکھن دا فیصلہ کیتا، دوست بنان دی کوشش نئیں کیتی، تاکہ میرا بھرا چپ رہے تے پریشانی پیدا کرنا چھڈ دے۔ ایہہ واقعی کم نئیں آیا، تے میں اپنے آپ نوں پوری طرحاں کلہا محسوس کیتا تے مینوں سماجی پریشانی ہو گئی۔ ہن وی، جدوں اسی وکھریاں یونیورسٹیاں چ گئے آں، مینوں اجے وی لوکاں نال گل بات کرنا بہت مشکل لگدا اے۔ ایسے وقت چ، میرے ماں پیو نال مسئلے شروع ہو گئے۔ میں اپنے جڑواں بھرا دی شکایت کیتی تے ہمیشاں خراب موڈ چ رہندا سی، تے حمایت دی بجائے مینوں سخت ردعمل ملے۔ مینوں اوس وقت اوہناں دی سب توں ودھ ضرورت سی، پر مینوں غصے تے غلط فہمیاں دے سوا کج نہ ملیا۔ تن سالاں تک، میں اوہناں نوں 'اوہناں دے مینوں غلط سمجھن' لئی معافی منگدا رہیا، کدے کدے ہفتے چ تن واری۔ میری مسلسل اداسی، جنس دی الجھن، خوشی دی کمی، پورنوگرافی دی لت، اندرونی لڑائیاں-میرے ماں پیو بس ایہہ سمجھدے رہے کہ میں اوہناں توں ناراض واں، ایس لئی اوہناں میرے نال سختی کیتی۔ اخیر، میں اوہناں تے سارا بھروسہ گوا لیا۔ میں ہن اپنی خوشی یا غمی بارے دس نئیں سکدا سی۔ میں بس قبول کر لیا کہ اوہ کدی نئیں بدلن گے یا مینوں سمجھن دی کوشش نئیں کرن گے۔ میں سکون ایس طرحاں رکھیا کہ اوہ جو وی چاہندے سن کیتا، کدی شکایت نہ کیتی، کدی بحث نہ کیتی، بس 'جی امی، جی ابا'، تے اپنا درد لکایا۔ ہن، اوہ مینوں بہت پیار کردے نیں، پر ایہہ صرف ایس لئی اے کیونکہ میں سب کج دبایا ہویا اے۔ میری خواہش اے کہ اوہناں دا پیار میرے پیار ظاہر کرن توں آیا ہوندا، نہ کہ میرے اپنے آپ نوں اوہناں دی مرضی نال چلن تے مجبور کرن توں۔ میں ایہہ نئیں کہندا کہ میں اوہناں نال نفرت کردا واں، پر مینوں یقین نئیں کہ میں سچی مچی اوہناں نال پیار وی کردا واں۔ میں اوہناں دے کول عدم تحفظ محسوس کردا واں، ہمیشاں چوکنا رہندا واں۔ جدوں وی میں ذرا ہٹاں-جیویں تھوڑی جہی ناراضگی دکھاواں یا کوئی ایسی چیز منگاں جیہڑی اوہناں نوں پسند نہ آئے-فیر تیزی نال معاملہ ودھ جاندا اے، اوہ ناراض ہو جاندے نیں، تے میں فوراً معافی منگ لیندا واں تے یاد کر لیندا واں کہ مینوں ایہہ کدی نئیں سوچنا چاہیدا سی کہ اوہناں نوں پرواہ ہو سکدی اے۔ میں طبیعتاً انٹروورٹ واں، تے ہائی سکول دے اوہناں سالاں توں بعد، میں ہور وی سماجی طور تے پریشان ہو گیا۔ میں تقریباً چار سالاں توں آن لائن تے اصلی زندگی چ دوست بنان دی کوشش کیتی، تے نتیجہ ہمیشاں اکو ای رہیا: مینوں دوست ملدے نیں، میں بہت گہرا لگاؤ پیدا کر لیندا واں تے اوہناں دیاں ضرورتاں نوں پہل دندا واں، تے اخیر اوہ سخت ہو جاندے نیں تے مینوں چھڈ دیندے نیں۔ ایہہ بہت دفعہ ہو چکیا اے۔ بھاویں میں کِنّی وی احتیاط کراں یا کیہ کج بدلاں، سارے مینوں دکھی ای کردے نیں۔ میں بس درد نوں نظرانداز کرنا سی، تے زخم کدی بھرے ای نہیں۔ میں ہن اوہناں مقام تے پہنچ گیا واں جتھے میں لوکاں توں پوری طرحاں ہار من لئی اے۔ میں گل بات توں ڈردا واں، مینوں ہن دوست نئیں چاہیدے، میں لوکاں نال گل کرن توں نفرت کردا واں۔ جے ایہہ بدتمیزی لگے، تے ایویں ای سہی۔ پر میں ایس گل توں انکار نئیں کر سکدا کہ مینوں زندگی چ کسے دی لوڑ اے، کوئی جیہڑا میری گل سنے جدوں میں اپنی پسند دیاں شیواں بارے گل کراں، فلماں، اینیمے یا کھیڈ کہانیاں بارے بحث کراں۔ پر بھاویں کوئی کِنّاں وی نرم تے محفوظ لگے، میں اعتبار نئیں کر سکدا تے نہ ای کھل سکدا واں-مینوں اوہی نتیجہ ڈر لگدا اے، تے سچی گل ایہہ اے کہ میں ہن کسے نوں اپنا وقت یا توانائی دین دی ہمت نئیں رکھدا۔ میں کلہپے نوں قبول کر لیا اے۔ مینوں نفرت اے ایس گل توں کہ میں صرف اپنے دماغ چ لوکاں دا تصور کردا واں تے اوہناں نال گلاں کردا واں، بھاویں خوشی ہووے یا غمی۔ مینوں اپنے ملک تے اپنے پس منظر توں شدید نفرت اے۔ ایہہ اک وڈی وجہ اے کہ میری زندگی برباد اے۔ معاشی طور تے، ایہہ اوسط توں بہت تھلے اے۔ بھاویں میرا ٹبر غریب نئیں، اوسط توں ودھ کمائی کرن والے لوک وی ایتھے مشکل چ ہوندے نیں۔ بچپن توں ای، مینوں بہت کجھ توں محروم رکھیا گیا اے۔ میں ہمیشاں کھڈونے تے پلُشیاں چاہندا سی پر اپنے آپ نوں کہندا سی کہ ایہہ نئیں مل سکدے۔ جیویں میں وڈا ہویا، نویاں ضرورتاں آئیاں، تے ہمیشاں اکو ای صورتحال رہی-مینوں پتہ سی کہ میں اوہ حاصل نئیں کر سکدا۔ مینوں یاد اے کتنی تکلیف ہوندی سی اوہناں شیواں نوں شیشے دی کندھ پچھے ویکھنا تے دوجے بچیاں توں جلنا۔ میں بہت چھوٹی عمر چ ای سکھ لیا کہ میریاں خواہشاں میری پہنچ توں باہر نیں۔ ہن وی، جدوں میرے ابا نوں بہتر نوکریاں ملیاں تے پچھدے نیں کہ کیہ چاہیدا اے، میں بس کہندا واں میں ٹھیک واں تے مینوں کج نئیں چاہیدا، بھاویں ضرورت ہووے۔ میرے ملک نے مینوں سماجی طور تے وی برباد کیتا۔ جو میں پہلے دسیا اوس توں علاوہ، رہتل، لوکاں دا سوچن تے عمل کرن دا انداز، ایتھے دا سارا رہن سہن-ایہہ سب میری فطرت دے خلاف اے۔ میرے خیالاں تے اکثر ہسّا جاندا اے، جیویں 'توں کیہہ کہہ ریا ایں؟' مینوں جیہڑیاں شیواں پسند نیں اوہ مینوں پردیسی محسوس کراندیاں نیں۔ ایتھے دے لوک اینے زہریلے تے بے پرواہ نیں، میں کسے نال نبھ نئیں سکدا۔ مینوں ایتھے دے لوکاں توں نفرت اے۔ میں اوہناں توں اینا وکھرا واں، تے مینوں بہت کجھ دبانا پیا اے صرف ایس لئی کہ میں ظاہر یا دکھا نئیں سکدا۔ میرے اندر زنانہ شیواں لئی شدید محبت اے۔ بچپن چ، میں اکیلے یا شیشے سامنے لڑکی وانگوں عمل کردا سی، پر وڈے ہو کے چھڈ دتا۔ میرا کردار تے دلچسپیاں بہت زنانہ نیں۔ پر مینوں پتہ اے کہ اسلام تے میرا ملک مخالف جنس دی نقل کرن دے خلاف نیں۔ میں ایہہ فطرت کدی نئیں چُنی، تے ایہنوں بدل نئیں سکدا۔ میں اپنے آپ نوں مجبور نئیں کر سکدا کہ اوہ پسند کراں جیہڑا مینوں پسند نئیں، یا اوہ چھڈ دواں جیہدی میں سچی تعریف کردا واں۔ ایہہ اک وڈی وجہ اے کہ میں زندگی دے ہر پہلو چ جدوجہد کردا واں۔ میں کدی وی اپنے آپ نوں ظاہر نئیں کر سکدا یا اوہ تجربہ نئیں کر سکدا جس نال میں جڑیا محسوس کردا واں۔ میں اپنے آپ نوں کسے ہور ہون دا ڈھونگ کردا ہویا جیندا واں، اپنی اصلیت نوں لُکا کے۔ پر صاف گل سنو: حیاتیاتی مرد ہون دے ناطے، میں کدی وی عملاً زنانہ انداز اختیار نئیں کراں گا۔ میں صرف ایہدی خواہش کردا واں، پر مذہبی تے اخلاقی دونواں طور تے میں ایس دے نیڑے کوئی راہ نئیں لے سکدا۔ ایہہ مینوں ہور دُکھی کردا اے۔ میری پورنوگرافی دی لت ست سال پہلے شروع ہوئی، تے میں بہت گہرا عادی واں۔ میں چھڈن دی بہت کوشش کیتی اے، پر ہمیشاں واپس آ جاندا واں۔ میں ایس توں نفرت کردا واں، پر ایس ساری اداسی تے محرومی نال، ایہہ بہت مشکل اے۔ صرف چار دناں دے دور رہن توں بعد وی، میں خود نوں غیر مستحکم محسوس کردا واں، جنسی خیال میرے دماغ تے چھا جاندے نیں، غصہ، بے بسی، تھکاوٹ۔ میں سب کج کر کے ویکھ لیا-ایپس مٹا کے، ساری جنسی مواد توں پرہیز-پر جے ایہہ انٹرنیٹ نئیں تے میری اپنی تخیل اے۔ میں ایس نوں صحیح نئیں کہہ ریا؛ ایہہ گناہ تے حرام اے، تے مینوں چھڈنا ای پوے گا۔ میں صرف دس ریا واں کہ ایہہ اینا مشکل کیوں اے۔ میں اپنے آپ توں بہت نفرت کردا واں۔ میں خود نوں قبول نئیں کر سکدا۔ میں خود توں پیار کرن توں انکار کردا واں۔ مینوں ہمیشاں رد کرن دا احساس ہوندا اے، جیویں اندر اک 'میں' اے تے باہر اک جسم جس نال میں نفرت کردا واں۔ مینوں اپنے آپ نوں ویکھے جان تے پچھانے جان توں نفرت اے۔ میں کدی فوٹو نئیں کھچدا تے نہ اپنی شکل نوں سدھارن دی کوشش کردا واں۔ میں بنیادی طور تے ایہی چاہنا واں کہ کاش میں کوئی ہور پیدا ہویا ہوندا-وکھری شکل، اصل، ناں، زندگی، ٹبر، ماحول۔ پر ایہہ نئیں ہو سکدا، تے ایہہ مینوں اپنے آپ توں ہور نفرت کرواندا اے۔ میں ہر ویلے بہت سوچدا رہنا واں۔ میرے سینے تے سر دے اندر ہمیشاں اک لڑائی چلدی رہندی اے۔ میں اوہناں لوکاں نال گل بات دا تصور کردا واں جیہناں نال ملیا واں یا کدے نئیں ملیا، پرانے گناہاں نوں دہراندا واں، مستقبل دیاں بحثاں، اوتھوں تک کہ اوہ لمحے جدوں مینوں تعریف ملی۔ ایہہ متن وی، میں ایس بارے گل کرن دا کئی واری تصور کیتا اے۔ مینوں اپنے سینے چ مسلسل گرمی تے درد محسوس ہوندا اے، توجہ نئیں دے سکدا، کمزور تے سست محسوس کردا واں۔ ایس پورے ست سالاں چ، میں ہمیشاں دعا کیتی اے تے اللہ توں منگیا کہ چیزاں بہتر ہو جان، مینوں راحت دے۔ اوہنے کدی جواب نئیں دتا۔ میں مایوس ہویا، پر فیر زبردست ایمان نال دوبارہ کھڑا ہویا، اپنے آپ نوں کہیا کہ شیطان نوں اثر نہ ہون دواں، مذہبی طور تے بہتر بنن دی کوشش کیتی۔ پر فیر وی کوئی جواب نئیں ملیا۔ میں اوس توں گڑگڑاندا واں، 'مہربانی، مینوں جلدی کج چاہیدا اے، میں اینے درد چ واں، میں برداشت نئیں کر سکدا۔' میں صبر کرن دی کوشش کردا واں تے یقین رکھدا واں کہ اوہ جواب دیوے گا، پر اوہ کدی نئیں دیندا۔ کدے میں اوس توں ناراض ہویا، فیر توبہ کیتی تے اپنیاں غلطیاں لبھن دی کوشش کیتی۔ میں اوہناں نوں ٹھیک کرن دی کوشش کیتی، پر فیر وی، بھاویں میں کِنّاں وی منگاں تے عاجزی کراں، اوہ کوئی جواب نئیں دیندا۔ ہن، میں صرف جنت چاہنا واں۔ مینوں ایہدی بہت ضرورت اے۔ میں ایہدی خواہش کردا واں کیونکہ میری خوشی اتھے موجود اے۔ میں ایس دنیا توں کج نئیں چاہندا-نہ کامیابی، نہ دولت، نہ کیریئر، نہ آرام۔ میں سوچ وچار کر لیا اے: ایتھے کوئی واقعہ نئیں جس دا میں انتظار کر ریاں۔ ایہہ دنیا اک جیل اے، تے مینوں ایس توں نفرت اے۔ میں واقعی موت دا انتظار کر ریا واں کیونکہ میں آخر اپنیاں خواہشاں تیک پہنچنا چاہنا واں جیہڑیاں انتظار چ پھسیاں ہوئیاں نیں، تے کیونکہ میں درد برداشت کرن لئی بہت تھک گیا واں۔ لگ بھگ اک مہینہ پہلے، میں بہت محنت کیتی۔ میں پورن چھڈی، گناہواں توں بچیا، مسیت چ وقت تے ساریاں نمازاں پڑھیاں، سنت کیتیاں، باقاعدگی نال قرآن پڑھیا، ذکر کیتا، رات دی نماز، مغرب تے فجر توں پہلے دعا کیتی، تے نیک اعمال ودھان دی کوشش کردا رہیا۔ میں اللہ توں عاجزی کیتی کہ جس طرحاں اوہ مناسب سمجھے مینوں راحت دے۔ میں خاص طور تے موت نئیں منگ ریا سی-بس نتیجہ کسے وی شکل چ چاہیدا سی۔ ایہہ بہت سخت سی؛ میں خود نوں غیر مستحکم محسوس کردا سی، دل دی تیز دھڑکن، پورن چھڈن توں مسلسل تھکاوٹ، پر میں اپنے آپ نوں کہیا کہ تھوڑی دیر ہور سہہ لواں۔ میں سچی مچی توقع کیتی اللہ جلدی جواب دیوے گا، جویں کئی آیتاں تے حدیثاں چ وعدہ اے۔ میں اصلی جدوجہد کیتی، اندر ناقابل برداشت پاگلپن محسوس ہویا۔ اک گہرے عادی توں ہمیشاں لئی چھڈنا کدی اسان نئیں سی۔ سب توں لمبا عرصہ جیہڑا میں گناہ توں بغیر جا سکیا 8 دن سی۔ فیر میں توبہ کیتی تے اضافی اعمال کیتے، پر ہفتے گزر گئے، درد ناقابل برداشت ہو گیا، تے اوس نے فیر وی کوئی جواب نئیں دتا۔ تن دن پہلے، میں ٹُٹ گیا۔ میں ہور برداشت نئیں کر سکیا۔ میں بہت زور نال رویا، اپنے آپ نوں مکے مارے، تقریباً اپنی انگلی تروڑ لئی، ادھے گھینٹے لئی اکو وقت تے رویا تے ہسیا۔ میرا اینا مضبوط ایمان سی کہ اوہ جواب دیوے گا، پر ہن مینوں اعتبار کرنا ناممکن لگدا اے کہ اللہ کج کریگا۔ میں پہلے توں وی ودھ سن تے تھکیا ہویا محسوس کردا واں۔ میں ہل نئیں سکدا، کوئی کم نئیں کر سکدا۔ اگلے دن، میں کج نواں محسوس کیتا: جدوں وی میں دباؤ چ ہوندا واں، میرے اعضا تے جسم اپنے آپ جھٹکے کھاندے نیں۔ 2023 توں اپریل 2026 تک، میں چھ واری خودکشی دی کوشش کیتی۔ ہر واری ناکام رہیا کیونکہ میں ایہہ عام موت وانگوں دکھان دی کوشش کیتی تاکہ میرے ٹبر نوں پتہ نہ لگے۔ میں کئی واری پڑھیا اے کہ ایہہ اک وڈا ناقابل معافی گناہ اے، تے میں ایس توں بچن دی کوشش کردا واں۔ پر ایس حالت چ، میں کیہہ کراں؟ ایتھے کج نئیں جیہڑا میں کر سکدا واں تاکہ اپنی منزل تیک پہنچ سکاں سوائے اوس توں منگن دے جیہدے کول طاقت اے، اللہ، پر اوہ جواب نئیں دیندا۔ تے میں سکھ لیا اے کہ اوہ صرف ایس لئی مینوں جلدی موت نئیں دیوے گا کیونکہ میں ایہہ چاہنا واں۔ میں ایس دنیا توں بالکل کج نئیں چاہندا، مینوں ایس توں نفرت اے، میں ایس نال پیار نئیں کرنا چاہندا تے نہ ای لگاؤ رکھنا اے۔ میں کیہہ کراں؟ میری زندگی چ بہت کج آن والا اے-میں ناکام نئیں ہو سکدا یا ایس توں بھج نئیں سکدا، میں کالج چ ناکامی دی وجہ توں اپنے ماں پیو نوں دُکھ نئیں دے سکدا، پر میں بغیر توانائی دے جاری نئیں رکھ سکدا۔ جدوں میں پڑھائی یا کم کردا واں، میرا دماغ کج پروسیس نئیں کردا؛ میریاں اکھاں پڑھدیاں نیں پر دماغ نئیں کردا۔ میری کوئی سمت نئیں۔ میں صرف زندہ نئیں رہ سکدا کیونکہ مینوں مجبور کیتا جا ریا اے، بغیر اختیار دے۔ میں صرف ایس لئی زندہ واں کیونکہ مینوں خودکشی توں ڈر لگدا اے، ہور کج نئیں۔ میں صرف 'انتظار' کردا ہویا زندہ واں۔ میں ہر دن روندا واں، بغیر کسے وجہ دے۔ میں اک ساہ لیندا لاش وانگوں محسوس کردا واں۔مینوں موت چاہیدی اے۔ میں جنت وچ اوہ خوشی لبھنا چاہنا واں جیہدی میں ہمیشہ توں تمنا رکھی اے تے ایس درد تے تھکاوٹ توں بچ نکلنا چاہنا واں۔ میں ہن ایتھے نئیں جیونا چاہندا۔ مہربانی کر کے، مدد دی بھیکھ منگدا واں۔ میرے کول کوئی منصوبہ نئیں، کوئی خیال نئیں کہ کی کراں۔ میں حقیقت توں بھج کے زندہ نئیں رہہ سکدا۔ میں بس ایہو کچھ کردا رہنا واں، نیک اعمال وچ لگیا رہنا، جیہڑا وی زندگی ساہمنے رکھدی اے اوہنوں جھل لیندا واں، تے ہور تے ہور درد سہندا رہنا واں۔ تے میں ہن اللہ تے بھروسہ نئیں کر سکدا کہ اوہ میرے واسطے کجھ کریگا-تے جے اوہ کرے وی تے اوہ موت نئیں ہووے گی، شاید زندگی تھوڑی سوکھی کر دے، پر ایہہ اوہ نئیں جیہڑا میں چاہنا واں۔ میں ڈریا ہویا واں ہور لمے جیون تے ہور بہت کجھ جھلن توں۔ میریاں تمناواں صرف انتظار کر رہیاں نیں تے انتظار کر رہیاں نیں، تے اوہناں چیزاں توں دور رہنا بڑا اوکھا اے جیہڑیاں مینوں پیاریاں نیں۔ ایس حالت وچ، کی کدی وی اپنی جان لینی جائز اے؟ مہربانی کر کے کوئی مینوں دسو۔ تے لمے لکھت واسطے معذرت۔