عِیسائِیت تُوں اسلام دے دامَن وِچ میری سفر

پَنجَڑھاں وَرِیّاں لئی، میری زندگی صلیب دے گِرد گھُمدی رہی۔ میں کینیا وِچ اک کٹّر بپٹسٹ گھرانے وِچ وَدھیا، جِتّھے ایّتوار اُتّے گِیت، عِبادت دے بعد گھراں دا کھانا، تے اُوہ لکّڑی دے بینچ جِہڑے میرے گھرانے وَرگَیّاں تُوں وِرتّے آ رہے سَن۔ میرا ایمان ذاتی سَن-یسُّوع میرا مُنجھارا سَن، تے تثلیث دا تصوّر میری بُنیاد سَن۔ میں کدھّی نہیں سوچیا سِی کہ میں اِیہنُوں پِچھّے چھوڑ دِیواں گا۔ ایہہ سبھ اک سوال تُوں شروع ہویا جیہڑا میرے ذہن وِچ اُٹھدا رہیا۔ یونیورسٹی دے دُوجے وَرھے، میرا روم میٹ، عامر، رمضان دے روزے رکھدا سِن۔ میں اِیہنُوں فجر تُوں پہلاں سحری لئی اُٹھدے ویکھیا، سادہ کھانا کھاندے، تے فیر غروب آفتاب تک کُجھ نہ کھاندے پِیندے۔ جَد میں اِیہدے پُچھیا کہ تُسِیں اِیہو جِہا کیوں کردے او، اُس نے کیہا، "غریب لوکاں دے بھُکھے دا احساس کرن لئی تے دل نوں پاک کرن لئی۔" میں اِیہدے لَگن دی تعریف کیتی، پر سوچیا: ایہہ میرا راہ نہیں۔ پر، میری جِجھّاس وَدھدی گئی۔ میں اُس تُوں قُرآن مجید دا انگریزی ترجمہ منگ لیا۔ سُورۃ مریم پڑھ کے تاں میں حیران رہ گیا۔ اُوتّھے مریم دا ذکر سِن-مریم-جِہنُوں سَبّھ عورتاں تُوں اُتّا مرتبہ دِتّا گیا، فرِشتے آئے، اِیسا (یسُّوع) اللہ دے رحمت وجوں عطا کیتا گیا۔ اوہ گھٹّی نہیں کیتی گئی؛ اُس دی عزت ودھائی گئی۔ تے یسُّوع، مسیح دے طور تے معروف، کنواری تُوں پِیْدَا ہوئے، اندھیاں نوں بینا کیتا، تے اللہ دے حکم نال مُردیاں نوں زندہ کیتا۔ پر اوہ اللہ دا پُتّ نہیں سِن-اوہ اللہ دے پیارے نبی سَن۔ ایہہ آیت "تِیّاں نہ کہو… یقیناً اللہ ہِک خدا اے" (4:171) ھفتیاں تَکّ میرے نال رہی۔ میرا پالَݨ "تِناں اقوام وِچ خدا" تے ایمان رکھن دا سِن۔ پر جِویں جِویں میں وڈّا ہویا، ایہہ تصوّر میرے دل نوں ڈھیر پریشان کرن لگّ پیا۔ جے اللہ سچ مُچّ ہِک اے-ناقابل تقسیم، سَبّھ طاقتاں دا مالک، کِسے شریک یا اولاد دی لوڑ نہیں-تاں فیر اِیہدے نال کیوں مِلدے او؟ میں چُپکے چُپکے کلمہ شہادت کوݪ دہراؤݨ لگّ پیا: "لَا إِلَٰهَ إِلَّا ٱللَّٰهُ"۔ اللہ تُوں بَݨ کوئی مَعبود نہیں۔ سبھ تُوں وڈّا مشکل حِصّہ یسُّوع نال میری محبت نوں سمجھاؤݨا سَن۔ میں اِیہنُوں کھوہݨا نہیں چاہندا سِیاں۔ فیر مینوں احساس ہویا: اسلام وِچ، میں اِیہنُوں کھویا نہیں۔ میں اِیہنُوں وِلا لیا-نبی دے طور تے، نشانی دے طور تے، اللہ دی طرفوں روح دے طور تے، پر اللہ دے طور تے نہیں۔ ایہہ فرق، جیہڑا کدی مینوں ڈراؤندا سِن، آزادی دا ذریعہ بنّ گیا۔ میں اللہ دی وحدانیت توں سمجھوتا کیتے بَݨ یسُّوع نال محبت کر سکدا سِیاں۔ اک رات، مہینیاں پڑھن، دعا کرن تے کئی آنسُؤاں بھریاں لمحیاں دے بعد، میں مقامی مسجد گیا۔ میں پِچھّے بیٹھ گیا، اذان سُݨدا رہیا-نماز دا اعلان۔ عشاء دی نماز دے بعد، امام نے مینوں دیکھیا۔ میں ہچکچاندے ہوئے اِیہدے نوں کیہا، "مینوں لگّدا اے… مینوں لگّدا اے میں کلمہ شہادت پڑھنا چاہندا واں۔" اُس نے ہلکا جِہا مُسکراہٹ ماری تے کیہا، "بھرا، تُسِیں سوچ کے اِیہنُوں نہیں کہندے۔ تُسِیں جان کے اِیہنُوں کہندے او۔" تے میں جان گیا۔ اُوہ رات، صرف اُس تے اللہ دے گواہی وِچ، میں شبد عربی وِچ، فیر انگریزی وِچ کہے: "أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَٰهَ إِلَّا ٱللَّٰهُ وَأَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ ٱللَّٰهِ۔" میرے اندر کُجھ کھلّ گیا۔ ایہہ میری گُزرے ہوئے ویلے نوں ردّ کرن بارے نہیں سَن-ایہہ تکمیل جِہا محسوس ہویا۔ اُوہ سبھ وَرھے خدا نال محبت، گرجا گھر وِچ سر جُھکاؤݨا-میں اَݨّھی پوری طرحاں جُھکّ رہیا سِیاں، میرا ماتھا زمین تے سجدے وِچ، اعلان کردے ہوئے: صرف اللہ۔ کوئی درمیانے نہیں۔ کوئی تقسیم نہیں۔ صرف اللہ۔ مینوں دسّݨ تے میری ماں رون لگّی۔ اُس نے پُچھیا، "کی تُسِیں اَݨّھی یسُّوع تے ایمان رکھدے او کہ اُس نے تہاݙے گُناہاں لئی جان دِتی؟" میں جواب دِتا، "مینوں یقین اے کہ یسُّوع اک نبی سَن جیہڑے سانوں اللہ ولّ راہ دِکھاؤندے سَن۔ تے اللہ اِیݨا رحیم اے کہ او ہر اُس نوں بچا لیندا اے جیہڑا صرف اُس دی طرف مُڑدا اے۔" اُس نے میری چوݨ سمجھی نہیں تے کئی دِنّ تک مینوں نال گالھ نہ کرن دا فیصلہ کیتا۔ اَݨّھیر، میرے گھر والیاں نے مینوں کیہا کہ مجھے گھر چھوڑݨا پئے گا کیونکہ اوہ مسلمان نال اک چھتّ ہیٹّے نہیں رہ سکدے۔ ہُݨ، الحمد للہ، میں دِنّ وِچ پنج واری نماز پڑھدا واں۔ میں رمضان دے روزے رکھدا واں۔ میں بائبل تے قُرآن مجید دوناں نوں عزت نال پڑھدا واں۔ پر میں ہُݨ گھر بَݨ رہیا واں، تے کدھّی کدھّی کھانا لبھݨ وی بہت مشکل ہوندا اے، کیونکہ اِتّھے نوکری لبھݨا مشکل اے۔ ہر چیز لئی الحمد للہ۔ ساری تعریف اللہ، سبھ توں زیادہ رحیم لئی اے۔