توبہ کے بعد پچھتاواں وچ کھو گئی – دوبارہ روشنی دی تلاش

السلام علیکم، مینوں ایہ گل دل توں کڈنی ضروری اے۔ کجھ وقت پہلے، مینوں اک مشکل دور توں گزرنا پیا جتھے مینوں وڈی غلطی ہو گئی۔ مینوں بالکل بھٹکا ہویا سی تے میں اوہ کم کیتے جیہڑے میرے روح تے بھاری سن، زیادہ تر اپنے آپ نوں نقصان پہنچایا۔ آہستہ آہستہ، میں اسلام دی طرف واپس آ گئی، تے جدوں مینوں ایہ احساس ہویا تاں میں پچھتاواں دے نال ٹُٹ گئی۔ میں ہفتےآں تک روئی، معافی دی منت کیتی، تے اپنی زندگی بدل دتی-نماز پڑھنا سکھیا، قرآن پڑھیا، روزے رکھے، صدقہ دتا، تے اپنے گھر والیاں نال بہترین سلوک کرن دی کوشش کیتی۔ حالانکہ ایہ تکلیف دہ سی، پر مینوں اک عجیب سکون محسوس ہویا، جیویں میں آخرکار روشنی وچ آ گئی ہاں۔ ایہ کجھ سال پہلے دی گل اے۔ ہن، میں اپنے آپ دی اک کھوکھلی شکل ہاں۔ میرے پچھلے گناہ صبح جاگن توں لے کے سون دی کوشش تک مینوں پریشان کردے نیں، تے خواب وی آؤندے نیں۔ شرم مینوں ڈبودی اے۔ میں زبردستی کھاندا ہاں تے نہاؤندا ہاں، پر دل دے تھلے، مینوں لگدا اے کہ میں ایہ وی لائق نہیں ہاں۔ اک بھاری تاریکی واپس آ گئی اے، مینوں گھٹ رہی اے تے جویں تھوڑا سا سکون وی مینوں سی لے گئی اے۔ میں ہن وی نماز پڑھدی ہاں، صدقہ دیندی ہاں، تے اپنے آپ نوں نیک کم کرن لئی زور لاؤندی ہاں۔ میں دعا تے دعا کیتی اے، اللہ توں رستے، سچی معافی، تے اپنے بدترین لمحےآں وچ جکڑی نہ رہن دی منت کیتی اے۔ پر میں ہن وی ایسے اُداس وچ پھسی ہوئی ہاں۔ اج نماز دے بعد، میں قرآن کھولھیا اللہ توں کجھ نشانی، کجھ صفائی دی امید نال۔ جس صفحے تے میں کھلھی، اوتھے بالکل اوہی گناہ لکھیا ہویا سی جیہڑا میں کیتا سی۔ آیت وچ معافی دا ذکر نہیں سی، تے میرا دل بیٹھ گیا۔ ہن میں شک کر رہی ہاں کہ کی میری توبہ کدی واقعی قبول ہوئی سی۔ مینوں اپنے کسے قریبی نوں ایہ گل نہیں دسی جا سکدی، اس لئی میں بس ایتھے کڈھ رہی ہاں۔ مینوں نہیں پتہ کہ ایہ دکھ کیویں ٹھیک کراں۔ میں نے چاہیا اے کہ کاش میں کدی پیدا نہ ہوندی، یا اللہ دے حکماں دے خلاف اپنے آپ نوں گندہ کرن توں پہلاں ایہ دنیا چھڈّ دیندی۔ ایسا لگدا اے جیویں اک عمر قید دا سزا اے اوہناں غلطیاں لئی جیہڑے میں ہولی ہولی جوان ہوندیاں کیتیاں سن۔ ایہ تاریکی عام نہیں اے-ایہ اوہ وقت نہیں سی جدوں میں پہلی واری توبہ کیتی سی۔ میں نکلن لئی بے تاب ہاں۔ یا اللہ، میری مدد کر۔