4 وجے نیں۔ میں ڈگمگا گیا تے سچی مڑنا چاہنا آں۔

السلام علیکم۔ مینوں پتہ وی نیں لگدا میں اے کیوں ٹائپ کر رہیا آں۔ کافی دیر توں، میں سچی اللہ نال جڑیا محسوس کر رہیا سی۔ میں وقت تے نماز پڑھدا، مسجد جاندا، دل توں دعاواں منگدا، تے سالاں بعد میرے دل وچ اک سکون سی۔ میں بےعیب نئیں سی، پر سچی اللہ دی رہنمائی محسوس کردا سی۔ فیر زندگی فیر بھاری ہو گئی، تے میں ہولی ہولی نماز چھڈ دتی، سب توں دور ہو گیا، تے اکلے پن نے مینوں زور دی ماری۔ اللہ کول بھجن دی بجائے، میں پرانیاں گناہاں ول مڑ گیا جہڑے میں سوچیا سی میں چھڈ دتے نیں، تے سب توں ڈراؤنی گل اے وے میں ہن کجھ محسوس ای نئیں کردا۔ شروع وچ پچھتاوا سی۔ ہن میں بس بےحس آں۔ میں غلط کردا رہنا آں، تے میرا رویہ بن گیا اے، "میں اللہ تے یقین رکھنا آں، پر فیر وی گناہ کراں گا۔" میں جاننا آں ایہدا مطلب بڑا سخت اے، پر مینوں لگدا میری روح گندی، میرا دل بند ہو گیا۔ میرے کول فیر وی ایمان اے، پر نزدیکی ختم اے۔ میں سوجدا رہنا آں پتہ نئیں میں بہت خراب کر لیا یا میرا دل پتھر بن گیا۔ اکیلا پن چھا گیا۔ دوجیاں نوں مضبوط دوستیاں تے سہارے نال ویکھنا جدوں میرے کول کوئی نئیں، اوہ دکھ میں کدی ظاہر نئیں کیتا۔ میں ایناں اکیلا محسوس کیتا، مینوں خیال وی آئے سب ختم کر دواں۔ میں جاننا اے شاید ودھیا گل لگے، پر میں سچی اوہ بندہ یاد کردا آں جہڑا میں سی جدوں نماز پڑھدا سی۔ میں امن یاد کردا آں۔ میں امید یاد کردی آں۔ تے میں سخت بدلنا چاہنا آں۔ میں ہن لکھ رہیا آں، پر دل ڈردا وے کل اٹھاں گا تے اوہی رہواں گا۔ پر میں سچی وکھرا ہونا چاہنا آں۔ براہ کرم، کوئی مینوں رہنمائی دو۔ مینوں سادہ صلاح نئیں چاہیدی جویں "بس نماز شروع کر دو۔" میں فیر اللہ دا پیار محسوس کرنا چاہنا آں۔ میرے چہرے دا نور ختم، میں کدی مسکاندا نئیں، ہر ویلے چڑچڑا آں-میں گم آں۔ میں دوستاں نال گل کرن دی کوشش کردا آں، پر میرے کول کوئی نی جیدے نال دل کھول کے گل کراں۔ کوئی نی جیدے نال میں اے سانجھا کراں۔ تے میں سچی، سچی بدلنا چاہنا آں۔ براہ کرم، مدد کرو۔ دسو میں کیویں اوہ رسے توں آزاد ہواں جیہڑا مینوں بار بار دنیا ول کھچ کے لیاندا اے۔