ایک نسل پرست خاندان نال کیویں نمٹیا جاوے جنے مینوں مسجد جان توں ڈرایا؟

سلام سب نوں۔ میں اک نویں مسلمان آں تے ہر ہفتے جمعے دی نماز لئی جاندی ہوندی سی۔ میرا خاندان عیسائی اے تے اوہناں دھمکی دتی سی کہ جے میں مسلمان ہوئی تے مینوں کڈھ دین گے، ایس لئی میں لُکا کے رکھیا۔ میں نماز اوہدوں پڑھدی جدوں گھر کوئی نہ ہوندا یا بہت رات نوں یا سویر سویر، بس محفوظ رہن لئی۔ جمعے دا دن اکو وقت سی جدوں میں چوری چُھپے مسجد جا سکدی سی۔ سکول دے زمانے چ، مسلمان ہون توں پہلاں، میں سکول توں اک پاکستانی بھرا نال نیڑے ہو گئی جیڑا مسلمان سی۔ ساڈے دل آپس چ آ گئے تے میں جھوٹ نئیں بولدی، اساں پارک چ مل کے غلطیاں کیتیاں۔ اخیر اساں اللہ واسطے گل بات بند کر دتی، پر فیر اوہدے ماں پیو نوں ساڈے بارے پتا لگ گیا۔ اوہناں اوہنوں بڑیاں نسل پرستانہ گلاں کیتیاں، جویں "تیری ہمت کیویں ہوئی کالی کڑی نال ویاہ کرن دی" تے "مینوں پتہ سی ساریاں کالیاں کڑیاں ایہو جہیاں ہوندیاں نیں۔" مینوں بڑا حیران نئیں ہویا کیونکہ افسوس نال میں ایہو جیاں گلاں پہلے وی سُنیاں نیں۔ میں اک نِکے شہر چ رہندی آں جتھے مسلمان برادری بہت نِکی اے، تے اوہدا خاندان اوہدے چ وڈا حصہ اے۔ ایہہ میرا دوجا رمضان سی بحیثیت مسلمان تے پہلا جیہدے چ میں واقعی مسجد جاندی سی ہفتے دے دن افطاری لئی کیونکہ میرے کول خاندان نئیں سی جیہدے نال روزہ کھولیاں، تے کدی تراویح وی جے وقت ہوندا۔ اوہدا خاندان مینوں عجیب نگاہاں نال ویکھدا تے میرے بارے کانا پھوسی کردا۔ اوہدے ماں پیو نال سارے مسئلے توں پہلاں وی میں مسجد چ فکرمندی نال جوجھ رہی سی کیونکہ میں عربی یا اوہناں دی بولی اردو نئیں جاندی، تے میں اپنے آپ نوں بڑی اوپری محسوس کردی سی۔ تے اوہ نگاہاں تے کانا پھوسی نے میری فکرمندی ہور ودھا دتی۔ ہر ہفتے ایہہ حالات خراب ہوندے گئے، تے میں اوہدی نِکی بھین نوں میرے پچھے کھلو کے میرے فون ول ویکھدیاں پھڑیا، جیویں اوہ ویکھ رہی ہووے میں کِس نوں میسیج کر رہی آں۔ عید تے ہور وی مشکل سی-میں اپنے آپ نوں بہت اوپری محسوس کیتا، صبح دا لطف وی نہ لے سکی کیونکہ میں ایسے سوچ چ رہی کہ لوک میرے بارے کیہہ رہے نیں۔ عید دے اگلے دن، اساں فیر گل بات کیتی تے اوہنے دسیا کہ اوہدا خاندان مینوں مسجد چ ویکھ کے بڑا نفرت کردا اے تے بڑی گند بولدا اے کہ میں اوہناں دے پتر نوں "خراب" کرن دے بعد مسجد آؤن دی جرات رکھدی آں۔ ایس گل مینوں بڑا توڑ دتا۔ میں سب توں وڈی باہرلی محسوس کیتی، اینی شرمندگی کہ اپنا منہ وی نہ وکھا سکدی اوہ تھاں جتھے میں خوش آمدید وی نئیں سی۔ تے میں جانا بند کر دتا۔ کدی کدی میں جان دی کوشش کردی، پر کار چ بیٹھیاں ای رو رو کے بُرا حال ہو جاندا تے چلی جاندی۔ میں ۳۵ منٹ دی دوری تے اگلی مسجد دی کوشش کیتی پر ایہہ ممکن نئیں سی۔ میں ایس گل تے اپنے آپ نوں بڑی کمزور سمجھدی کہ اوہناں میرے دل چ اینا ڈر تے فکرمندی پا دتی کہ میں اپنی پسندیدہ تھاں تے وی نہ جا سکی۔ ہن اک سال توں ودھ گزر گیا اے تے میں فیر شروع کرنا چاہندی آں، اپنے ایمان نوں دوبارہ مضبوط کرن لئی۔ میں کیہہ کراں؟