شک توں یقین تک: اسلام ول میری واپسی دا سفر

السلام علیکم، بھراواں تے بھیناں۔ میں کجھ ذاتی شیئر کرنا چاہنا واں جیہڑا میری زندگی بدل گئی۔ کئی سالاں توں میں اک وڈے سوال نال جوجھ رہیا ساں: جے اسلام صرف لوکاں دا بنایا ہویا اے تے کی؟ میں ہر چیز تے شک کیتا، ایتھوں تک قرآن تے وی۔ کیہ ایہہ واقعی اللہ ولوں اے یا انساناں دا لکھیا؟ ایہہ شک مینوں اندروں کھا رہیا سی جدوں میری زندگی ڈگدی جا رہی سی۔ میں جوا تے فحش مواد چ ڈگ گیا، خوشی لبھدا رہیا پر صرف خالی پن ملیا۔ میں ٹٹ کے ڈگ پیا۔ لگدا سی کندھاں مینوں گھیر رہیاں نیں۔ تے میں فیصلہ کیتا کہ ایہہ معاملہ اک واری تے ہمیشہ لئی، ایمانداری تے سنجیدگی نال نمٹاواں۔ میں دو رکعتاں پڑھیاں تے دعا منگی: "اے خالق، جے توں موجود ایں، مینوں سچ ول رہنمائی کر۔ مینوں دکھا کیہ اصلی اے، بھاویں اوہ میرے من پسند نہ ہووے۔" فیر میں اک وڈا قدم چکیا۔ میں 100 دناں لئی صحرا چلا گیا، سادہ زندگی گزاردا، بھیڈاں چاردا۔ نہ انٹرنیٹ، نہ خلل، نہ گناہ۔ بس میں تے میرے خیال۔ میں باقاعدگی نال نماز پڑھنی شروع کیتی، ذکر کردا، اللہ نال اینج گلاں کردا جیویں اوہ میرے سامنے اے۔ اک دن، میں قرآن کھولیا تے سورہ البقرہ پڑھی۔ تے میں رو پیا۔ صرف تھوڑے ہنجو نئیں-میں ڈھاہواں مار کے روندا رہیا۔ لگدا سی میں کتاب نئیں پڑھ رہیا؛ میں اپنے خالق دے سامنے کھڑا ساں، تے ہر آیت سدھے میرے دل تے لگی۔ اوہ شک جیہڑے مینوں اِنے عرصے توں ستا رہے سن، پگھلنے شروع ہو گئے۔ مینوں کوئی خفیہ دلیل نئیں ملی؛ میں بس سمجھ گیا کہ میں غلط تھانواں تے لبھدا رہیا ساں۔ اسلام سچ اے۔ اللہ حقیقی اے۔ قرآن انساناں دی ایجاد نئیں۔ میں یقین نال واپس آیا۔ الحمدللہ، گمشدگی دے دور نے مینوں سنجیدگی نال سچ لبھن تے مجبور کیتا۔ جوا، فحش، خالی پن-کوئی وی چیز مینوں اوہ نہ دے سکی جیہدی مینوں لوڑ سی۔ پر جدوں میں سچے دل نال اللہ ول مڑیا، سب کجھ بدل گیا۔ میں ایہہ نئیں کہندا کہ ہر کسے دا ایہو جیہا تجربہ ہووے گا، پر ایہہ میری کہانی اے۔ میں شک نال شروع کیتا، اللہ کولوں رہنمائی منگی، صحرا گیا، تے ایمان والا بن کے واپس آیا۔ الحمدللہ۔