پیغمبراں علیہم السلام دیاں کہانیاں وچ طاقت لبھنا

السلام علیکم سارے نوں۔ میں ایہ یاددہانی ساڈے سب لئی شیئر کرنا چاہندا ہاں کہ اپنے ایمان نوں مضبوطی نال تھامے رکھو تے مضبوط رہو۔ یاد رکھو کہ اللہ دے پیغمبراں تے رسولاں نوں وی عظیم آزمائشاں تے مصیبتاں دا سامنا کرنا پيا۔ ساڈی روایت وچ، ایہ تکلیف دراصل اُنہاں دے اعلیٰ مقام دی نشانی اے، نہ کہ سزا یا ناکامی۔ رسول اللہ صلی اللہ علیہ وسلم نے سکھایا کہ سب توں زیادہ سخت آزمائش پیغمبراں نوں ہُندی اے، فیر اُنہاں دے بعد آنے والے نیک لوکاں نوں۔ اس آزمائش دے پِچھے گہری حکمت اے۔ پہلے، ایہ اُنہاں دی پیغام دی سچائی دا ثبوت اے۔ اگر پیغمبر ہونا دنیاوی مال و دولت دی آسانی والی زندگی ہُندی، تاں لوک غلط، دنیاوی وجوہات دی بنا اُتے اُنہاں دی پیروی کر سکدے سن۔ اُنہاں دی جدوجہد دکھاندی اے کہ اوہ کسی دنیاوی فائدے دی تلاش وچ نئيں سن۔ دوسرا، ایہ اُنہاں نوں ساڈے لئی مکمل مثال بنا دیندا اے۔ کیونجے اُنہاں نے غربت، بچےآں دی جدائی، جسمانی تکلیف تے دھوکہ دہی دا سامنا کيتا، اوہ واقعی سمجھدے نيں کہ سانوں جو وی مشکل درپیش ہوئے سکدی اے۔ **نقصان دا درد:** ساڈے محبوب نبی صلی اللہ علیہ وسلم نے اپنی زندگی دے دوران اپنے چھ بچےآں دے انتقال دا تجربہ کيتا۔ اوہ پیدائش توں یتیم سن تے چھوٹی عمر وچ ہی اپنی والدہ نوں کھو دتا۔ پیغمبر یعقوب علیہ السلام اپنے بیٹے یوسف علیہ السلام توں وکھ ہونے دے بعد سالاں تک غم وچ ڈُبے رہے، ایہ دکھاندے ہوئے کہ چنے ہوئے لوک وی گہرے جذباتی درد دا احساس کردے نيں۔ **جسمانی مصیبت تے بیماری:** پیغمبر ایوب علیہ صبر دے ذریعے جسمانی تکلیف دی اعلیٰ مثال نيں۔ اُنہاں نے اپنی صحت مکمل طور اُتے کھو دتی، اک تکلیف دہ بیماری برداشت کيتی جس دی وجہ توں لوک اُنہاں توں دور بھجدے سن، لیکن اُنہاں نے اللہ نوں یاد کرنا کدی نئيں چھڈیا۔ رسول اللہ صلی اللہ علیہ وسلم اُتے نماز وچ جسمانی حملہ کيتا گیا، اُنہاں اُتے گندگی سُٹی گئی، تے طائف وچ اُنہاں اُتے پتھراؤ کيتا گیا یہاں تک کہ اُنہاں دے پیر زخمی تے لہو لہان ہو گئے۔ **غربت تے بھکھ:** مکہ وچ محاصرے دے دوران، نبی صلی اللہ علیہ وسلم تے ابتدائی مسلماناں نوں اک وادی وچ دھکیل دتا گیا جتھے خوراک اِنّی کمی سی کہ اوہ پتےآں تے جانوراں دی کھل اُتے زندہ رہے۔ روایت اے کہ اوہ کدی کدی بھکھ دے درد نوں کم کرنے دے لئی اپنے پیٹ اُتے پتھر باندھ لیندے سن، گھر وچ مناسب کھانا کھائے بغیر لمبے عرصے تک رہندے سن۔ **قریبی لوکاں دی طرف توں دھوکہ دہی:** پیغمبر نوح علیہ السلام تے پیغمبر لوط علیہ السلام دونے نے اپنی بیویاں دے ایمان نوں رد کرنے تے اُنہاں دی مخالفت کرنے دے دکھ دا سامنا کيتا۔ پیغمبر ابراہیم علیہ السلام نوں اُنہاں دے اپنے باپ نے رد کيتا تے دھمکی دتی، جو بت بنانے والا سی۔ پیغمبر یوسف علیہ السلام دے بھائیاں نے اُنہاں دے نال دغا کيتا، جنہاں نے حسد وچ اُنہاں نوں کنویں وچ سُٹ دتا۔ ان کہانیاں نوں یاد کرنے دا مقصد اپنی طاقت دا اُنہاں دے نال موازنہ کرنا نئيں اے، بلکہ تسلی تے نظریہ لبھنا اے۔ اگر مخلوقات وچ سب توں بہترین نوں سخت ترین آزمائشاں دا سامنا کرنا پيا، تاں ایہ دکھاندا اے کہ تکلیف اللہ دے غضب دی علامت یا کمزور ایمان دا نتیجہ نئيں اے۔ اللہ ساڈے درد دا کسی تے دے نال موازنہ نئيں کرے گا؛ جو کچھ ساڈا احساس اے اوہ حقیقی تے جائز اے۔ خوبصورت حدیث یاد رکھو: "کسی مسلمان نوں کوئی تھکن، یا بیماری، یا بے چینی، یا غم، یا نقصان، یا تکلیف نئيں پہنچدی، چاہے اوہ کانٹے دی چبھن ہی کیوں نہ ہو، مگر اللہ اس دے ذریعے اس دے گناہاں وچوں کچھ مٹا دیندا اے۔" ایہ دکھاندا اے کہ اللہ ساڈے محسوس ہونے والے درد دی چھوٹی توں چھوٹی مقدار نوں نظرانداز نئيں کردا۔ اس دا مطلب اے کہ ہر مشکل جو اسيں صبر دے نال درپیش ہُندے نيں، اُتے قیامت وچ ساڈے غلطی دے ریکارڈ ہلکے ہو رہے نيں۔ اسلام وچ، مصیبت محض بے ترتیب بدقسمتی نئيں اے۔ ایہ ساڈے دلاں نوں پاک کرنے دا ذریعہ اے۔ جداں کہ درخت اپنے پرانے پتے کھو دیندا اے، مومن دے گناہ آزمائشاں دے دوران اوہ جو صبر دکھاندے نيں اس دے ذریعے دور ہو سکدے نيں۔