سالاں دی سختی توں بعد گمشدہ محسوس کرنا: کیہ دعا کافی اے؟

السلام علیکم۔ میں تقریباً تن سال پہلے اسلام قبول کیتا سی، تے اودوں توں زندگی اک توں بعد اک آزمائش اے۔ مینوں سکول چھڈنا پیا، اک ممکنہ شادی مذہبی وعدیاں دی وجہ توں ٹٹ گئی، مستقل کم لبھنا بڑی مشکل رہی اے، تے ہور کئی چیلنجاں نیں۔ اس وقت دے زیادہ تر حصے چ میں اپنیاں نمازاں پڑھدا رہیا تے ایمان چ مضبوط رہن دی کوشش کیتی۔ پر حالیہ کجھ عرصے توں سب کجھ بہوں بھاری لگدا اے۔ میں اسلام چھڈن دے خیال وی سوچے نیں، اس لئی نئیں کہ میں چاہنا واں، بلکہ اس لئی کہ میں محسوس کردا واں کہ میں مسلمان ہون دے لائق نئیں، تے کدی کدی میں سچ مچ محسوس کردا واں کہ اللہ نے مینوں چھڈ دتا اے۔ میں سوچ رہیا واں: سالاں دی نہ رکن والی مشکل توں بعد، کیہ اللہ ولوں بے یارومددگار محسوس کرنا عام گل اے؟ تے کیہ صرف دعا اپنے آپ چ کافی اے؟ جدوں میں اماماں یا ہور مسلماناں نال گل کردا واں، تاں عام صلاح ہوندی اے "بس نماز پڑھو، اللہ تے بھروسہ کرو، تے اوہنوں سونپ دو۔" میں جاندا واں کہ نماز تے بھروسہ بہوں ضروری نیں، پر تن سالاں دی جدوجہد توں بعد، مینوں نئیں پتہ کہ میں ہور کیہ کراں۔ کیہ مینوں نماز دے نال نال ہور کم وی کرنے چاہیدے نیں؟ کیہ میں لمبے عرصے دی سختی نال نمٹن دے طریقے بارے کجھ کھو رہیا واں؟ سب توں زیادہ ڈر ایہہ اے کہ میں اکثر نماز دے دوران بالکل بے حس محسوس کردا واں۔ میں اللہ دے نیڑے محسوس نئیں کردا جیویں مینوں لگدا اے کہ کرنا چاہیدا اے۔ کدی کدی میں نماز پڑھدا واں تے کجھ محسوس نئیں ہوندا۔ کیہ ایہدا مطلب اے کہ میرا ایمان کمزور اے، یا کیہ تسیں روحانی تھکاوٹ تے بے حسی دے باوجود ایمان رکھ سکدے او؟ میں ایہہ توقع نئیں کر رہیا کہ زندگی آزمائشاں توں خالی ہووے، تے میں جاندا واں کہ مسلمان ہون دا مطلب نئیں کہ سب کجھ اسان ہووے گا۔ میں بس ایہہ نئیں سمجھدا کہ جدوں سختی ختم ہون دا ناں نئیں لیندی تے نماز میری صورتحال یا اندرونی احساس بدلدی نئیں لگدی، تے میں کیہ کراں۔ میں گمشدہ محسوس کردا واں تے میں واقعی جاننا چاہنا واں کہ اسلام میری ورگی صورتحال والے بندے توں صرف ایہہ کہن توں علاوہ ہور کیہ توقع رکھدا اے کہ زیادہ نماز پڑھو۔