اکیلا تے ڈپریشن دا شکار

السلام علیکم۔ میں اک نوجوان آں جینوں لگدا اے کہ اودا کسے نال وی کوئی حقیقی تعلق نئیں، ایتھوں تک کہ اپنے ٹبر نال وی نئیں۔ میں حال ای چ میڈیکل کالج دے داخلے دا امتحان پاس نئیں کیتا، جیڑا مینوں سرکاری میڈیکل کالج چ داخلے لئی چاہیدا سی۔ ہن مینوں اک ہور سال پڑھنا پئے گا۔ میری ناکامی دی وجہ توں میری ماں میرے نال بڑی ٹھنڈی تے سخت اے۔ اوہ پہلاں وی زبانی گالاں کڈھدی سی، پر ہن ایہہ ہور ودھ گئی اے۔ میں پوری کوشش کردا آں کہ کوئی ردعمل نہ دواں۔ الحمدللہ، میرا اپنا کمرہ اے، پر جدوں اوہ لنگھدی اے تے جیہڑی نظر اوہ مینوں دیندی اے اوہ برداشت کرنا اوکھا ہوندا اے۔ میں سخت محنت نال پڑھدا آں تے پوری کوشش کردا آں، تے میں اپنے ٹیسٹاں چ چنگے نمبر وی لئے نیں، پر ایہہ حالے وی اینا نئیں کہ اوہ خوش ہو جائے یا اودا دل نرم ہو جائے۔ فیر میرا چھوٹا بھرا اے۔ اوہ مینوں بغیر کسے وجہ توں نفرت کردا اے تے مینوں گندہ سمجھدا اے۔ اوہ ایہہ وی پسند نئیں کردا کہ میں اونوں چھوواں، چھڈو گلے لانا۔ تے فیر میرا ابا جی۔ ساڈے خیالات وکھرے نیں تے اسيں ہمیشہ متفق نئیں ہوندے۔ ایہہ نئیں کہ میں اونوں نفرت کردا آں-میں اپنے ٹبر چ کسے نال وی نفرت نئیں کردا۔ بس ایہہ اے کہ جے میں اونوں اپنے مسئلے دساں تے اوہ کہے گا کہ نفل پڑھو، قیام اللیل پڑھو، تہجد پڑھو، قرآن پڑھو، تے فیر تسیں اکلے تے ڈپریس نئیں محسوس کرو گے۔ پر ایہہ میرے مسئلے حل کرن چ واقعی مدد نئیں کردا۔ انسان سماجی مخلوق نیں؛ سانوں حقیقی تعلق، محبت، گل بات، تے اصلی رابطے دی لوڑ اے۔ میں پوری کوشش کردا آں کہ پنجے وقت دیاں نمازاں پڑھاں تے وڈے گناہاں توں بچاں۔ میں رمضان چ روزے رکھدا آں تے کدی وی پڑھائی نون روزے توں نئیں روکن دیندا۔ میں صحیح عقیدے نال قرآن تے سنت تے عمل کرن دی کوشش کردا آں، پر مینوں سچ دسو: کی زیادہ عبادت، زیادہ نماز، زیادہ قرآن پڑھنا واقعی حل اے؟ مینوں ہر روز دس گھنٹے یا اس توں ودھ پڑھنا پیندا اے، اس لئی میں اینا زیادہ نفل پڑھن لئی وقت نئیں کڈھ سکدا۔ میرے کوئی مسلمان دوست نئیں-سچی گل اے کوئی دوست ای نئیں، کوئی نئیں، زیرو۔ اپنے ادارے چ وی نئیں۔ میں صرف غیر مسلماں دے نال گھریا ہویا آں۔ میں کئی وار خودکشی دے خیال وی سوچے نیں، پر جہنم دی اگ دا ڈر مینوں روکدا اے، تے سچی گل اے، میں اینی گھٹیا تے بے معنی موت نئیں مرنا چاہندا۔