میں 12 سال توں مسلمان آں، الحمدللہ!

میں نے 12 سال دی عمر چ اسلام قبول کیتا، تے سچی گل اے، میرا اک وی افسوس نیں۔ اوہناں ویلے، میں سوچدا سی کہ ایہہ صرف اک مرحلہ اے جاں میں اپنی زندگی چ کجھ تبدیلی دی تلاش چ ہاں۔ پر بچپنے وی میں آپ نوں ایہہ پچھدی رہی: میں تبدیلی ول کیوں کھچیا جاندا آں؟ ایہہ سچ مچ میں آں، جاں اللہ مینوں رہنمائی کر رہا اے؟ مینوں یاد اے کہ میں 8 سال دی عمر چ ای اپنی نمازاں شروع کر دتیاں سن، ہمیشہ اللہ دا ہر شے لئی شکر ادا کردی سی تے اونوں دعا منگدی سی کہ اوہ مینوں سچے دین ول رہنمائی کرے۔ میں سرگوشی نال کہندی سی، 'جے کوئی سچ مچ سن رہا اے، تاں مینوں سچا رستہ دکھا۔' ایہہ میں روزانہ، بار بار کردی سی۔ میرے والدین اسلام دے چاہوان نیں، تے شاید کجھ چر لئی وی نیں ہون والے، اس لئی میں بس اوہناں لئی دعا کردی آں۔ میرا بچپن کافی مشکل سی-میں پیار دی بھکھی سی تے کسے توں وی اونوں محسوس نئیں کردی سی، اوہناں ویلے اللہ توں وی نیں۔ میں ہمیشہ سوچدی سی کہ اوس تکلیف دے پچھے ضرور کوئی وجہ ہوئیگی۔ ہونی ہی چاہیدی اے، نیں؟ چھویں جماعت چ، میں اک دوست نال گلاں کر رہی سی تے اچانک بول پئی کہ مجھے اسلام بارے جانن دی تجسس اے۔ میں ذہنی طور تے ماری، کیونکہ میں کدے مذہب تبدیل کرن دا سنجیدگی نال سوچیا ہی نیں سی، پر کجھ تاں چمک گیا۔ اوس دوست (جیڑی مینوں ہنے وی گل کردی اے) نے مینوں کجھ بنیادی گلاں دسیاں، تے میں آہستہ آہستہ ہور سیکھنی شروع کر دتی۔ پہلی واری، میں نے سچی امن محسوس کیتی۔ میں نے سمجھ لیا کہ میں دوستاں جاں مذاق توں پیچھے نیں رہی-میں اللہ توں پیچھے رہی سی۔ میں اوس ای سال مسلمان بن گئی۔ میرے والدین نے جلدی ای مینوں اک کیتھولک سکول چ بھیج دتا جدوں اوہناں نوں پتہ لگ گیا (اوہناں نے سوچیا سی کہ ایہہ صرف اک مرحلہ اے، سمجھو)۔ اوس سالاں چ کافی تکلیف سی-کجھ سٹاف تے طالب علم نسلی تے اسلام-دشمن سن۔ پر میں نے اونوں اپنے تے اثر نئیں پین دتا؛ میں اک بچی سی جیڑی بس اپنا ہوم ورک کرن دی کوشش کردی سی تے اپنے تھوڑے دوستاں نال رلدی سی۔ اللہ سانوں کدی اوس توں زیادہ نئیں دندا جیڑا اساں سنبھال سکدے آں۔ ایہہ رمضان میرے لئی مشکل رہیا ہے کیونکہ میں اک حرام تعلق چ سی جیڑا کم نئیں آیا (کوئی حیرانی والی گل نیں)، تے ہاں، میں واقعی اوس تے فدا ہو گئی سی۔ میں روز رووندی سی، احساس جرم تے ایہہ سوچدی سی کہ میں اوس نال کیوں لگی سی۔ میں آپ نوں پچھدی رہی: میں ہن اللہ ول کیوں مُڑاں؟ جے اوہ سوچے کہ میں صرف مشکل ویلے مُڑدی آں؟ احساس جرم بہت گراں سی، تے مینوں لگدا سی کہ اللہ شاید مینوں کدی معاف نئیں کرے گا۔ پر فیر مینوں احساس ہویا-اللہ الغفور اے، سارا معاف کرن والا۔ ایہہ سادہ لگدا اے، نیں؟ کہ اللہ معاف کردا اے۔ پر مینوں اوس نوں پوری طرحاں سمجھنا سی تے آپ نوں پچھنا سی کہ میں کی کر رہی آں۔ مینوں احساس ہویا کہ مجھے حرام شے توں پیار دی لوڑ نیں۔ اوس تعلق دے سارے بول تے خط؟ اوہ اللہ دے پیار دے سامنے کجھ وی نیں۔ میرے پاس قرآن اے میری انگلیاں دی چوٹیاں تے، میری تسلی تے میریاں مشکلاں دے جواباں نال بھریا ہویا۔ اللہ ایہنا، ایہنا معاف کرن والا تے رحیم اے-مینوں بہت شکرگزاری اے کہ میں اسلام نوں لبھیا۔ میں ہن امن محسوس کردی آں۔ مینوں پتہ نیں میرا ایہہ کہنا کیہہ اے؛ میں صرف سانجھا کرن دی لوڑ سی کیونکہ میرے کجھ مسلمان دوست نیں۔ جے تسیں کسے ایہی جہی گزردے چ آئے او جاں تسیں اپنے دین نوں نظر انداز کر رہے او، تاں براہ کرم اپنی نمازاں نوں سستا نئیں سمجھو۔ اسلام نوں سستا نئیں سمجھو۔ کجھ لوک مسلمان ہون دا دعویٰ کرن لئی وی بہت جدوجہد کردے نیں۔ یاد رکھو، تسیں کل لئی وعدہ نئیں کیتے گئے او۔