تکبر وچ ڈگن توں ڈر

اسلام علیکم، سب نوں۔ میں انڈیا توں آں تے، الحمدللہ، میں ست سالاں توں نماز پڑھ رہیا واں تے پچھلے سال ای اسلام نوں سنجیدگی نال لینا شروع کیتا۔ سب کجھ ٹھیک چل رہیا سی جدوں تک کچھ مہینے پہلاں میں سلفی طریقہ اپنانا شروع کیتا۔ پتہ نی کیہ ہویا، پر میں سلفی مسجد چ کچھ ودھیا دوست بناۓ۔ پر جدوں وی میں مقامی مسجداں چ جانا واں، کدے کدے اپنے آپ نوں سوچدا پائنا واں کہ جو دوجے کردے نیں اوہ غلط اے-جیویں بزرگ لوک ہر کسے نوں ٹوپی پہنن تے مجبور کر دے نیں، تقریبن گروپ بنا کے اپنے آپ نوں افضل سمجھدے نیں، یا جماعتی دعا چ مسنون اذکار نوں نظرانداز کر رۓ نیں۔ پر افسوس، ایہ وی میری سب توں وڈی پریشانی نیں رئی۔ کچھ ہفتے پہلاں، میں ویکھیا کہ میں بار بار اپنے ٹبر نوں ایہہ دس رہیا واں کہ ساڈے کزن نماز نیں پڑھدے تے کسے حد تیکر اوہناں نوں حقارت نال ویکھدا واں، اپنے آپ نوں بہتر محسوس کردا واں۔ کل، میں اپنے رب توں اوہ دوری محسوس کیتی جہڑی میں صدیاں توں نہیں کیتی سی-اوہ اندھیرے دا چھوہ جہڑا میں پکے بنن توں پہلاں جان دا سی۔ فیر میں ہابیل تے قابیل دی کہانی سنی، جتھے راوی نے دسیا کہ حضرت ابراہیم (ع) نے اینا وڈا نیک کم کیتا تے فیر وی دعا کیتی کہ اللہ (عزوجل) اینوں قبول کرے، تے نبی (صلی اللہ علیہ وسلم) ہمیشہ لوکاں نوں ترغیب دیندے سن کہ دعا کرو کہ تواڈے نیک کم قبول ہون۔ اودوں میں اپنی سب توں وڈی کمزوری سمجھیا۔ میں سمجھدا رہنا واں کہ میری عبادت، میرا دن رات دا ذکر، میریاں نمازاں، میرے کوششاں-میں کدی دعا نہیں کیتی کہ ایناں نوں قبول کیتا جائے۔ میں صرف سمجھ لیا کہ قبول ہو گئیاں۔ مینوں ڈر لگ رہیا اے کہ میں اوہی چیز بن رہیا واں جیہدی میں پہلاں مذاق اڑاندا سی۔ اندھیرے دا اوہ نکا جیہا دور مینوں بڑا پریشان کر دتا، ایس لئی میں فوراً صلاۃ التوبہ پڑھی۔ لوکاں سامنے جذباتی ہونا میرے لئی عام نیں، پر مینوں سچی مدد دی لوڑ اے۔ کیوں کوئی مینوں یوٹیوب دی سیریز یا کجھ وی دس سکدا اے جہڑا مینوں عاجز رکھے، ایہہ تکبر ختم کرن چ مدد کرے، تے میں دوجیاں توں اپنے آپ نوں تھوڑا وی بہتر سمجھنا چھڈ دواں؟ جزاک اللہ خیر۔