اَک واپسی دی سفر: شک دے بعد اَپݨے ایمان وِچ لَبّھݨ

السلام علیکم و رحمۃ اللہ و برکاتہ۔ میں اَپݨا ذاتی تجربہ شیئر کرݨ چاہندا ہاں، اُمّید کریندا ہاں ایہ اُوہ مسلمان دی مَدَت کر سکدا اے جیہڑا ساݙے ایمان یا مُقدّس قرآن دے خُدا (سبحانہ و تعالیٰ) دے سچّے کلام ہووݨ بارے شکاں نال لڑ چُکّے۔ میں اَک مُسلمان گھراݨے وِچ پلیا پَڑھیا، ایس پاروں قرآن پڑھݨ تے وَقَت اُتے نمازیں پڑھݨ جِہیاں اَشیاء چھوٹی عمر تُوں زندگی دے عام حِصّے ہی سَڄّھے جاندے ہَن۔ پَر صاف صاف، کُجھ ویلے بعد، میرے وِچ واقعی شک دیاں کرچاں رِینڳݨ لَڳّے ہَن۔ اِیہدا وَلھا حِصّے دنیا وِچ ہو رہی تکلیف ݙیکھݨ تُوں اَیندا ہَئی-فلسطین، سوݙان تے ہور تھاں ہور جِتّھے ساݙے بھرا تے بھیݨاں دُکّھ پیندے پئے ہَن بارے سَوچݨ نال۔ میں رسول محمد (صلی اللہ علیہ وسلم) دے وَیلے تُوں تِریخ ݙیہدا ہَم تے اِیہ زندگی دی کُمک دی انصاف بارے سَوچدا ہَم۔ اِیہ بُہت نا-ہَموار جَہیں مِلیا، جَوِئیں کُّجھ تے ٹھَنڈ تے بِھکھ تُوں دُکّھ پیندا اے بَرّے مُقابلے اُوہ ہَک دے جیہڑا آسائش وِچ رہندا اے تے صرف عاجز رہوݨ دی لوڑ اے نال۔ ہَک وَیلے کیتے، میں واقعی جھیڑا پِچھا کیتا۔ اللہ، سَڄّھے رحیم تے عادل، ایڈّے وَکھرے امتحان کِیویں چھوڑ سَڳدا اے؟ سُبحان اللہ، میں تِریمڳ چھوڑیندا پیا ہَم۔ پَر الحمد للہ، میں ہدایت کیتے دُعا کریندا رِیہا۔ میرے لاءِ اَشیاء کِتّیں بَدلیاں اُوہ ہَئی جیہڑی میں اُمّید نہ کیتی ہَئی۔ میں سورہ فُصِّلَت تے سورہ الاعراف دے پڑھ رِیا ہَم، جیہڑے تِریخاں اے کِیویں کائنات "ݙیہاڑاں" وِچ بَݨی۔ اَوّل وَیلے، میں سَوچیا اے بُہت سادہ اے۔ پَر فیر میں سائنس ݙٹھی: کائنات ارباں سال پُرانی اے، تے زمین وی اے۔ تے جَڈّاں تُساں اُنّھاں دیاں عمراں دا مُقابلہ کرو، نسبت حیرت نال قرآن وِچ ݙسائے نسبت (کائنات دے چھ ݙیہاڑاں وِچوں زمین دے ݙو ݙیہاڑ) نال قریب اے۔ اے ہَک مُکمّل مِلاپ نہ ہَئی، پَر اُوہ ہَم-آہنگی نے مینُوں گہری چوٹ لائی۔ اِیہنے مینُوں قرآن نویں نِژریاں نال اُٹھاوݨ تے مجبور کیتا۔ اِیہنے مینُوں سارے انصاف آلے سُوال دی وَلدا سَوچݨ تے مجبور کیتا۔ حقیقت اے، اساں سارے جانبدار ہیں۔ اساں سَوچیے ویندے ہئیں جو اساݙا امتحان سَبھ تُوں کٹھن اے۔ پَر امتحان تے وَکھرے ہِی ہِیندے ہِن۔ ہَک شخص وَیلے مال دَولت، رُتّبا یا حُسن دا مالِک ہو سَڳدا اے-اے بُہت کٹھن اے کہ عاجز رہووے، مَخلص رہووے، ݙُوجّیاں کوں ہمجولی سَمجّھوے۔ اُہناں دی اِس دُنیا دی سکون دا مطلب اُوہناں دی اُوہ آخرت وِچ وڡّی حساب ہو سَڳدا اے۔ اِیں دوران، عسرت وِچ ہَک شَخَص کوں اللہ دے روبرو مَخلصی نال مکن وچ آسانی ہو سَڳدی اے، تے اُہناݙی اِتھاں دی جدوجہد اُہناݙے اُوہ آخرت دے رستے کوں ہلکّا کر سَڳدی اے۔ میرے کیتے چنڳا؟ ہمیشہ الحمد للہ آکھو، چاہے تہاݙا حال کَیویں ہووے، تے عاجز رہووݨ دی کوشش کرو۔ امتحان ہر رُوح کیتے مُکمّل اے، چاہے اساں اِین٘دے نہ ݙیہدے ہوسیں۔