അല്ലാഹുവിന്റെ മുസ്ജിദിൽ ഉദ്യോഗപദവികൾ മങ്ങി തുടങ്ങിയാൽ, എന്താണ് ബാക്കി?

അസ്സലാമു അലൈക്കും. ഒരു കാര്യം ചിന്തിച്ചു നോക്കൂ. ലക്ഷ്യിച്ചാൽ ആത്മാവ് വിറപ്പിക്കുന്ന ഒരു സംഭവം. അഹമദ് റാവൽപിണ്ടിയിലെ ഒരു ചെറിയ ചെരുപ്പുകുത്തിയായിരുന്നു, ദിവസവും തേയുന്ന ചെരുപ്പുകൾ കുത്തിപ്പണിയും. ഒരു ജുമുആ നമസ്കാരത്തിന്; ശരീരം വലിച്ചു വലിച്ച് അഹമദ് പണിയെടുക്കുമ്പോൾ തന്നെ, അസ്ഥാനം മുഴങ്ങി. അതേ സമയം, നഗരത്തിലെ പ്രബല ഉദ്യോഗസ്ഥനും, വെടിപ്പും നിറമയറ്റവും ഉള്ള വസ്ത്രം ധരിച്ചു മസ്ജിദിലേക്ക് കൊണ്ടുപോവുകയായിരുന്നു. അഹമദ് തന്റെ ചെറിയ പടിഞ്ഞാറ്റം അടച്ചു, വുളുവെടുത്തു, ശേഖരണത്തിന്റെ ഭാഗമായി. കുഴഞ്ഞുവീണ ശരീരവും എളിയ വസ്ത്രവും ധരിച്ച് അടുക്കൽ കൂടി, മുന്നിലേക്ക് സ്ഥാനം കണ്ടെത്തി. കുറെ നേരത്തിനു ശേഷം, ആ ഉദ്യോഗസ്ഥൻ കൂടി വന്ന് അയാളുടെ അരികിൽ തോളോടുതോളും ഇരുന്നു. സുബ്ഹാനല്ലാഹ്, അവരുടെ ലോകിക ടാഗുകളും പട്ടങ്ങളും നശിച്ചുപോകുന്നത് തോന്നും. ഇമാം നമസ്കാരം നയിച്ചു, അവർ അവിടെ നിന്നു-ഉദ്യോഗ തലക്കുറിപ്പുകളൊന്നുമില്ല, രണ്ടു പുരുഷന്മാർ തങ്ങളുടെ രക്ഷിതാവിന്റെ മുമ്പിൽ നിവർന്നു കുനിഞ്ഞു സുജൂദ് ചെയ്യുന്നു. ആ മിനിറ്റുകളിൽ, ചെരുപ്പുകുത്തിയും വലിയ ഉദ്യോഗസ്ഥനും തുല്യരായിരുന്നു. സമ്പത്തിനോ റാങ്കിനോ ഒരു പ്രാധാന്യവുമില്ലാതായി. ഇസ്ലാമിന്റെ ഒരു സുന്ദര സത്യമാണത്, അല്ലേ? മസ്ജിദിലേക്ക് കാൽ മുന്നോട്ടുവെക്കുമ്പോൾ, അതൊക്കെ നിങ്ങൾ പ്രവേശനത്തിൽ വിട്ടേക്കുന്നു. അല്ലാഹുവിനെ നേരിടുമ്പോൾ നിങ്ങളുടെ സാമൂഹിക പദവിക്ക് കാര്യമില്ലെന്ന് മസ്ജിദ് നമ്മെ ഓർമിപ്പിക്കുന്നു. ഈ വിശ്വാസം ഓരോ ആത്മാവിനും നീതി, വിനയം, കാരുണ്യം എന്നിവയിൽ അടിസ്ഥാനിച്ചിരിക്കുന്നു. അല്ലാഹുവിന്റെ മന്ദിരത്തിൽ, നിങ്ങൾ "ചെരുപ്പുകുത്തി അഹമദ്" എന്നോ "രാജ്യത്തിലെ ഉദ്യോഗസ്ഥൻ" എന്നോ അല്ല. നിങ്ങൾ അതീവ കരുണാനിധിയുടെ ഒരു ദാസൻ മാത്രം, ഓരോ മനുഷ്യനും അവന്റെ സൃഷ്ടിയായി ആദരം അർഹിക്കുന്നു. അവൻറെ മുമ്പിൽ, നമ്മെ വേർതിരിക്കുന്ന അതെല്ലാം പെട്ടെന്ന് ദ്രവിച്ചോടുന്നു. ബാക്കി നിൽക്കുന്നത് തൻറെ സ്രഷ്ടാവിന്റെ മുന്നിൽ നിവർന്നു നിൽക്കുന്ന ഒരു വിനയമയമായ മനുഷ്യൻ മാത്രം.