Ayat ji Quranê û tefsîrê Ibn Kethîr li ser qasrên dinyayê di bin nazarê Xwedê yên cîhanan de.
Silav û rêzên xweş! Ez dikim ku bêtim şûna xwe ya hestî li ser hin ayetên Qur'anê bi şiroveya İbn Kesîr re, bi awayekî hêsan: Ayete yekem: Xwedê got: ﴿ ûdrib lahum mesela l-hayati d-dun'ya...﴾ [Al-Kehf: 45] Dîsa di vê de xebat kirin: jiyana dunyayê wekê bihar e ku erdê daye bîyê, paşî qezîb dibe û bibe xemiya ku bi deyra bihurê ve hatîye zêwî. İbn Kesîr jî şirove dike: dunyayê çi evara xwe pêş xîre bibe, lê tenê tişt xwe ye. Bêyî armancên xwe li ser şeperên wan, divê hazır bin ji bo axire. Ayete duyem: Xwedê got: ﴿ bi'lemû ennema l-hayatu d-dun'ya la'ibun wa lehwun...﴾ [Al-Hadid: 20] Ayete dîtin ku dunyayê di binavberê meyhaneya zaxar de, xwe bimeşin, zeynelî, pêşkeftin û pere bînin û zîyan, hemî di nav bazê de ne tenê fêrhatî ye. İbn Kesîr jî axavtin ku ev hişyarneme ye ji aliyê kevneşopiyê ku bi tiştê ku wan dupan dike, jî bo karê vekirina axire, heya azab an jî magfirata Xwedê. Ayete sêyem: Xwedê got: ﴿ Bel tu'ethirûna l-hayata d-dun'ya wal-akhire khayrun wa abqâ﴾ [Al-A'la: 16-17] Armanca berdewam dikin ku gelekî mirov êşînin dunyayê li ser axire, heta axire ya xweş bêtir dike. İbn Kesîr jî dîsa bi taybetî dike: na xwedî zêynê dunyayê li ser karê axira xwe nekin. Kurteyek hêsan (bi teva): - Dunyayê zêwî ye û zexa fêde dike, lewma tenê ne divê em li ser bibin. - Kar ji bo axire zêdetir ye û perwerdeya wî baştir e. - Em daima bîşin xwe li gorî niyetê baş û karê ku jê rxistinê dike. Xwedê ji we re sipas dike, û Xwedê di demên we de berevajî bike.