Carinan êşa herî xurt nîşana nêzîkbûneke taybet e
Bîra wê demê tê, dema zehmetî li pey hev dihatin, û tenê paşê fehm kirim ku di wê mehan de çiqasî nêzîkî Xwedê bûm. Ayeta "mizde bide sebira" carek din dixwînim û tiştek di hundirê min de dizivire. Ne tenê teselî, lê sobeta xelatê ye. Bi vê yekê radibim.
Mirovên ku Xwedê bi awayekî bêguman bi zehmetiyan diceribîne
Wiha tê xuyanê ku her zehmetî firsendek e ji bo bidestxistina pileya bilindtir li cem Xwedê, bûna kesekî bîhnfireh û bidestxistina dilovaniya û bereketa Xwedê. Her ku mirov bi sebir û sebatê zehmetiyan derbas dike, mezinbûna rûhî ya wî jî zêdetir dibe.
Dijwar e ku mirov vê yekê fam bike dema ku mirov di navenda pirsgirêkan de ye, lê gava mirov li paş xwe dinêre, mirov têdigihêje - her azmûnek xêr û paqijiyek bû.