Nîşana kêm a jiyana min - wisa hîs dikin ku Allah min teşwîq kir.

Selam, heval! Di hin demên berê de tiştek xatirxwestî kirim ku min hîsê xwe xweş nabû. Guhertoyên min bimînin, û di hin demên de bi bîranîna tarî dibûm. Rastî, hîs dikirim ku minda xwe di dîlê xwe de winda dikim - herî kêm ya ku ez çûnîme. Nizanî çima, lê di vê demê de tenê tiştek ku dikarim bi bîr bikim ew bû ku Qur'anê guhdaribim. Ez ne kesekî rexnekar im, û hinek caran jî şikvek dikim. Lê herwisa, tiştek di nav min de min teşwîq kir ku ew biceribim. Tabletê xwe girtim, ser hûrbokek guhdariyê lê gerîdanek çêbikim, û bi dest bi çalakîyê kirim. Di destpêkê de tiştek nebû. Tenê li ser ekranê stare dikişînim û hîs dikirim ku ew ne alîkariya min dike. Lê bedenê min berdewam dike ku guhdariyê biki. Çavên xwe girtim û ser tabletê xwe raxistin, heta mekevekî guherînera bibim. Piştî wextê, bi wisa qey dikevê, hîs dikirim ku dengê Qur'anê herî zêde dilî min pêk bikin, her çend ku qîmet jî pêş ve ya xwe bû. Bêdengîyên min di destan de dest pê kir, û jî ber bi dem nigaranîbûm. Guherîna guhdariyê bi her çapîyeke zêde bû. Di vê demê de hîs dikirim ku Allah xweşiyekî min dike. Hîsê di van deqîqeyan de tiştek bû ku ez qet ne zanibûm. Na tiştek û na kesek ji min ve re hîs da. Lê ez bi hîsê jêhatî yên bi balafire de dest xwestin: “Allah, ji bo çinîyên min banga gihêje.” “Allah, ji bo şikva min banga gihêje.” “Allah, ji bo bîr û ramanên min yên xatirxwestî banga gihêje.” Ez ji bo dakêşanê de qandim min tenê çend deqîqeyan heta ku guhdarî qediya - gumanîn, ew bû herî zorluya ku min di salên de qandî. Di dawiya xwe de, hîsê çûneke asayî digel min bû. Guhertoyên hênik û xatar jî zêdetir ne dema min bûn. Naha, ez li vê pirsîyê hişyar im ku rastî çi bû. Ma ew Allah bû ku min xweş dike? An jî hinek tesîrê negarîhî têda bû? Ez gelem jî meyîndek giyan re ya pîşeyarî dikim ku ew çi têkildar dibe.