Bîrawek li ser Dil û Pêdiviya Parastina Wî
As salaamu alaykum wa rahmatullahi wa barakatuh. Yê pêşîn, hemû şîk û şukr ji bo Allah Subhana Wa Ta'ala ye ji bo hikmet û zanîna wî, û ser çavan û xeyran li ser Peygamberê me Muhammad Sallallahu Alayhi Wa Sallam. Birayên min û xwişkan, dilên me ne tenê reş an jêne, belkî pêşdeşt in, wek imana me, tê de jî gegire dike. Allah Subhana Wa Ta'ala di Sûratê An-Nisa de dibêje ku “mirov rêkxistinê ye” (wa khuliqa al-insanu da'ifan). Dil organek girîng e; ew hemû bide alma û jî dikare berpirsiyarîyê ya me an zanîna me biguherîne. Peygamber Sallallahu Alayhi Wa Sallam ji bo vê parçeyê piçûk a etîkê di nav jiyanê de me agahdar kir: heke ew baş be, hemû beş jiyanê baş e; heke ew têk be, hemû beş têk e. Gava gava dil xəst dibite û me ji rahmeta Allahê dûr dike - em dikarin tu tiştekê li ser me nû ne ji dil çûyî û hîn ra negihînin dawiya, asayî, û rêberîyê ku ji Allah tên. Vê wateya ku çi tiştekê ku me xweş dibin li dilê me girîng e. Em ya bi asayî, rawestgeh, û razîbûnê, an jî bi stres, şik, û behra ku derbas dike. Jiyana dikare weheviz, wekî tiştekê nebaş e, lê em hîn jiyana çêdikin û jiyan bide berdewam. Ma em bi rastî jiyan dikin dema ku em şevan xwestinek dikin ku dilê me xemgîn e û tenê ji bo kêm jiyana xwe yên ku hîvî jiyan hîvî dike? Xwe bipirsî: ma ev hebatê xweş e, an jî demek nêzîk ku bi rastî xweşiya wî, dema ku tu nêzîk Allah Subhana Wa Ta'ala bûyî? Ez vê dibêjim çimkî min ji we re dikim, ji bo Allah. Ji zarokiya me, em bi gelemperî dilên xwe qet mendikin ku li wir hêsan û xweş in, lê gava gava ew biterixî ye. Em vê dunya ya fîroşî çêkînin û rêya rast ku diçin kerakirinê wî ya, bi awayekî sekin ra tê dike - rêyek ku tê de têrsan û şerên hinek ê binçav dike lê em bi Allah ve nêzîk dikin û berya aram li peywenda bide. Têrsan demjiyane ne; ew me test dikin û me zîhatiyê çêdikin, em ji Allah ve didin, îmanê me bi hêz dikin, û pêşiyekê xweş bideçekin. Ne di nav cîhanê de biguherînin - başîn ji bo Allah. Her tiştek di vê jiyanê de biguherînin, hem di dilên me de hem di rewşên me de. Ev yek ji ber ku têrsiyan demjiyane ne - ew me çêdikin, me têk dikin û me nû dikin yên ku em Allahê têne. Bêbêjin ku Allah, di merhemeta wî de, me asteng jê bide ku dilên me kêtne. Cîhan têne ber bi nişanên wî, lê taybetî me xwe çend nexweşiyan an neglect bi vî nişanên hatiye, dikare me heta partêkê belavdike, ku ketidarane têne. Ne ev ji bo cîhan an jî ji bo Allah'e ku em ne qirêj dikin; pir caran ev jî negeztinê yê me ye di parastina dilê de. Kesek dikarî cîhanê lafê, lê pirsyara rast heye: dilê xwe bi tiştekî ve bigire ku em ji re rahmeta Allahê dûr dike. Lê heya hîn hêvî heye: qet derbas nabe ku dilên xwe ji ber اللہ – wê yê gêrik da. Neføyî bi merhemeta Allah ji me re tê; wî bi tevahiya weye, wî şîyar dike. Hêvî ye ku di rêberiya wan rojan de dilê me bişere, ma bi dil û bi hestiyek, hişyar dikin. Ma ji bo Allah, ne ji bo qadren an jî xwestinên demjiyanê. Dua û hîv21n ji bo dilên me, di vê îman de bifikr û hîn ji bo hêrşê wan evaqa we. Ameen.