Салахтың гармониясы: Космостық бағыныштылықты қабылдау
Ас-саламу алейкум, мен бұFail: құлшылық деген нәрсе қалай адамның санасы жаратушылық реттілікке еніп, жаратушылық реттіліктің бақылауында болатын әлеміміздің құрылымдық бақылауына қайта оралуына байланысты ой толғауымды бөліспекпін келеді. Бұл – жеке және рухани көзқара, бұл – фетва емес, ғылыми факт емес. Жаратылыстың барлығы таңдау жоқ – жұлдыздар айналып, гравитация тартады, энергия өз заңы бойынша бағытталады. Бұл бақылау әлемнің құрылымына іліккен, моральдық шешім емес. Ал адамдар өзгеше, біз саналы, бұл реттілікке сәйкес келу немесе оған қарсы тұруға қабілетіміз бар. Құлшылық – біз өзімдікті тоқтатқан кез, әлемдік ретке өз еркінше сәйкес келуіміздің уақыты. Бұл – дұға сөздері жайында ғана емес, сонымен қатар әлемнің гармониясын бейнелейтін құрылым және денелік таңба арқылы бақылау жайында. Тұрғанда, еңкейгенде немесе жүзімді жерге тигізгенде бұл – символды емес, жоғары ретке берілгендіктің денелік бейнесі. Тұру – тепе-теңдік, еңкею – олжалулық белгісі, ал жүзімді жерге тигізу – толық берілгендік, Аллаһтың ірәлі бойынша жаратылыстан өтіп жатқан берілгендіктің өзі сияқты. Құлшылықтың әдемілігі біз осындай берілген жағдайға еркін кіруді таңдаймыз. Бұл Аллаһқа жақындықтың уақыты ретінде сипатталады, бірақ бұл физикалық жақындықтың салдарынан емес, өйткені бұл кезде біздің жаратылыс және құдіретті істенуімізге қарсы қойған қарсылығымыз азаяды. Құлшылықты қайталап орындау – бұл редндант емес, әлемнің тоқтаусыз үлгілерін көрсетеді, бізге санамыздың ағылуына бейімділігі бар. Әрбір намаз – жаратылыс ретіне кайта еніп, ғана емес, ережелерге еске салу емес, жаңа мүмкіндік. Сондықтан да құлшылықтың құрылымы өзгермейді, бірақ әрбір уақытта да оны орындаған адам өзгеше болғандықтан, тәжірибе бірдей емес. Мен сіздердің ойларыңызды естіп білуді қалаймын: құлшылық сіздер үшін не деген сөз? Негізінен дегенде бұл – дінмен моральдың рәсімі, тақырып, реттеу әрекеті, немесе басқаша нәрсе? Аллаһқа шүкір, бұл туралы бірлескен ойлануымызға мүмкіндік туған.