Ислам үкімдерін жүрегімнің қалауымен үйлестіруге тырысу
Сәлем баршаңызға. Біраз уақыттан бері ішкі қақтығыспен отырмын, тек көңілімді босату үшін айтқым келеді. Мен өте дәстүрлі отбасында өстім, бала кезімде исламға деген қатынасым көбінесе қорқыныштан тұрды-мынаны істе, мынаны істеме, болмаса жазасы бар. Кейін діннен алыстап, тіпті өзімді агностик деп атадым, пандемия алдында Құранды оқып шыққаннан кейін ғана баяу өз жолымды таба бастадым. Содан кейін бір кезеңде тым тереңге, тым жылдам сүңгіп кеттім. Қатал ұстаздарды тыңдап, киімімді консервативті етіп өзгерттім, тіпті ниқаб кидім. Мен бір ақиқатты таптым деп ойлап, дүниеден қашып, тұрмысқа шығып, тек үй мен құлшылыққа көңіл бөлгім келді. Бірақ бұл дұрыс болмады-мен дүниені толық жоққа шығаруға тырыстым, ал бұл тұрақты емес. Мен амиштардың қауымындай тығыз байланысқан топты аңсадым, бірақ тапқаным адамдардың әдеттегі мәселелері болды: топшылдық, ұсақ-түйекке мін тағу, такфир. Бұл мені шаршатты. Ал қазір ше? Мен жай ғана мұсылманмын. Аллаға сенемін және дүниеден жасырынбай, толыққанды өмір сүргім келеді. Менің исламым көбінесе жеке, мені мен Алла арасында. Мешітке дәрістерге барамын, бірақ ешқандай белгіге жабыспаймын-салафи емеспін, бір мәзһабты қатаң ұстанбаймын, әсіресе асхари/матуриди арасындағы айырмашылықтарға көп көңіл бөлмеймін. Сунниттер мен шииттерді бірдей мұсылман бауырлар көремін, бірақ сунниттік бағытқа жақынымын. Алайда сол экстремалды кезеңнен кейін артқа шегінуге мәжбүр болдым және әлі күнге дейін мені мазалайтын тұстармен қайта айналысудың жолын таппадым. Шындығында, мен ислам ақидасына шын жүректен сенемін. Үштікке қарсымын, Исаны Алланың ұлы ретінде қабылдай алмаймын, ал Ескі Келісімдегі Құдайдың қатал бейнесі маған жат, сондықтан иудаизм мен христиандық толықтай маған сәйкес келмейді. Исламдағы Алла, пайғамбарлар, періштелер туралы түсінік-осының бәрі жүрегіме жақын. Бірақ әлеуметтік үкімдерге келгенде, әсіресе әйелдер, неке және отбасы жайлы ережелерге, мен тұйыққа тірелемін. Бүгінгі әлемдегі "проблемалық" тақырыптар: уәли, болашақ жармен табиғи түрде кездеспеу немесе онымен алдын ала достық қарым-қатынас орнатпау, қатал гендерлік рөлдер, махрам ережелері, полигамия, ажырасу заңдары-осыларды қабылдау маған өте қиын. Батыста өсіп, өз жан дүниемді іздеу барысында мен осы мәселелерде зайырлы, тіпті христиандық көзқарасқа жақын тұрмын, бірақ бұл біздің жолымыз емес екенін білемін. Мен өзімді әйел және ана болуға шақырылғандай сезінемін; бұл менің болмысымның терең бөлігі. Бірақ ғайыпқа деген сеніміммен, дәстүрлі тәрбиеммен және өзім таңдаған жолыммен таңдаулар арасында қысылып қалдым: өзіме қиындық тудыратын ережелермен күштеп өмір сүріп, үнемі кінәлі сезіну, немесе қалағанымдай өмір сүріп, бірақ Алланың заңы деп білетін нәрсеге бағынбай жүрмін деген ауыртпалықты көтеру, немесе неке мен отбасы туралы арманымнан мүлдем бас тарту-бірақ сонда серікке деген табиғи құштарлығымды қалай жеңем? Бәлкім, басқа жол бар шығар: исламды тереңірек зерттеп, сенімім мен жүрегімді келістіретін түсінік табу және сол көзқарасты бөлісетін жар табу. Білмеймін. Тек анықтық үшін дұға етемін. Осындай жағдайды бастан өткерген кім бар? Дініңізді берік ұстап, жан дүниеңіздің шынайы қажеттіліктеріне қалай адал болдыңыз?