Денем істен шығып барады, не істерімді білмеймін
Соңғы екі ай бойы асқазанымнан қан кетіп жүр, ойық жара жарылып, қабынып кеткен, үстіне өкпем де қабынған, себебі иммундық жүйем әбден әлсіреп қалды. Бұның бәрінен бұрын, мен үйленуді көздеп жүрген жас жігіт едім, тіпті қаржылық жағдайымды реттеу үшін басқа қалаға көшіп келдім. Бизнес бастадым, жұмысым да бар еді, бірақ қазір екеуін де алып жүре алмаймын, үнемі ауырып, әрең қозғаламын. 7 жыл бойы ауырмаппын, тіпті тұмау да тимеген-артық салмақты болсам да, өте сау едім. Күніне өте көп тамақ жейтін едім, енді мүлдем жемейтін болдым, тамақ туралы ойлаудың өзі жүрегімді айнытады. 9 айдың ішінде 230 кг-дан 145 кг-ға дейін арықтадым, әлі де арықтап жатырмын. Оның көбі май мен бұлшықеттің жойылуынан. Қазір тұрудың өзі қиын. Дәрігерлерге көріндім, бірақ мүмкіндіктерім шектеулі, өйткені менің жағдайым оларды шынымен таңғалдырады, бір сәтте олар көп нәрсе істей алмайды. Әр бірнеше минут сайын қан түкіремін, бүкіл денем ауырады, әсіресе ішім. Менің мінезім мықты, құрметті адаммын, әркімді сыйлауға және барынша мейірімді болуға тырысамын. Бұрын намаздарымды уақтылы оқып, Құран оқитын едім; енді тек тыңдаймын. Дене белсенділігім жоғары еді, қазір төсектен тұра алмаймын. Мұны тек біреу түсініп, жанашырлық танытар деген үмітпен жазып отырмын-ақша да, көмек те сұрамаймын. 7 жылдан астам уақыт бойы әкемнің маған келтірген зиянын жою үшін тынбай еңбек еттім, дұрыс жолға түсуге тырыстым. Енді, осынша жетістікке жеткен сәтте, ажал аузында тұрмын. Дәрігерлер осылай жалғаса берсе, көп ұзамай-бірнеше ай, тіпті апта ғана қалуы мүмкін дейді. 20-дан сәл асқан жетім жігітпін, шынайы өмір сүрген жоқпын; тек қиындықтарды көрдім. Осының бәрінде Аллаһқа бет бұруды таңдадым, әлі де сол пікірдемін. Бірақ дәл қазір Оның жоспарындағы даналықты көре алмай тұрмын.