Менің Исламға келу жолым

Шынымды айтсам, исламға келуімнің оқиғасына кейін қарасам, біртүрлі кездейсоқ болып көрінеді. Мен негізінен атеист болып өстім. Бала кезімде әжем шіркеуге апарғанда (мені ата-анам тәрбиелеген жоқ), мен сағаттап көлікте отырып, үйге қайтатын уақытты күтетінмін. Христиандық маған ешқашан ұнаған жоқ-Исаның Құдай екені туралы идея, айқышқа шегеленуі әбігерлендіретіндей еді, ал қатты музыка мен өнер көрсетулер жайсыздық тудырды. Америкада тұрған жерімде Ислам туралы ешқашан естімеппін; христиандық жалғыз жол немесе жоқ болу сияқты еді. Сөйтіп мен Исаны да, Құдайды да жек көретін болдым. Бұл жеккөрушілік мені қараңғы жолға әкелді-12 жасымда мен 30-дардағы адамдармен араласып, темекі шегіп, ішімдік ішіп, есірткі қолданып, ұрысқа қатысып, ұрлық жасайтынмын. Мен бұзылған бала едім, өз ішімде жүретінмін, үй шаруасымен айналыспайтынмын. Есейіп, жеке тұруға көшкенде, біраз тынышталдым, бірақ әлі де мақсатсыз едім. Мен бос орынды толтыру үшін дін іздемедім-керісінше, өмірді түсінгім келді. Содан бір жыл бұрын, 22 жаста едім, біртүрлі нәрсе болды. Есіме түседі: бір кездейсоқ таңертең, таңғы сағат 7-де, әлі төсекте жатып, YouTube-тен "The Message" фильмінің үзіндісін көрдім. Қай сәт екенін есіме түсіре алмаймын, бірақ ол назарымды аударды, сөйтіп толық фильмді көріп шықтым. Әлхамдулиллаһ, сол фильм менің ішімде бір нәрсені өзгертті. Ол қатты әсер етті, мен Құранды алдым-уа, бауырым, оқыған кезімде денем тітіркеніп кетті. Екінші бетте-ақ мен өмірімде ешқашан мұндай толықтықты, айқындықты сезінбеппін, біз адамдарға арналғандай көрінді. Ол менің жаныма тіл қатты. Бірақ Аллаһтың жазалары, Жаһаннам туралы білгенде-мен шошып кеттім. Сол кезде мен Аллаһтан шынымен қорқатынымды түсіндім. Әрі Мұхаммедтің (с.а.с.) соңғы пайғамбар әрі елші екенін білдім. Көбірек үйренген сайын, мен Аллаһты және Оның елшісін, сондай-ақ барлық пайғамбарларды, соның ішінде Исаны (оған сәлем болсын) сүйе бастадым, себебі оқиға ақыры шынайы болып көрінді. Бір-екі апта өткен соң, мен Нью-Джерсидегі мұсылмандарға көмек желісіне қоңырау шалып, телефон арқылы шәһада келтірдім. Бұл көңілімді көтерді, сол сәтте мен өзімді шынымен мұсылман сезіндім. Бірақ бір айдан кейін Құран мен Исламды зерттей келе, діннің мәнін түсіне бастағанда, мешітке кіріп көрмегенім мені алаңдатып кетті. Сөйтіп алдын ала хабарласып, тек барып келдім-банкімде небәрі $20 тұр еді, соны Uber-ге жұмсап, сонда жеттім. Бұл өте қуанышты сезім болды. Имам менімен отырды, неге исламға кіргенімді, барлық оқиғамды тыңдады. Алғаш рет біреу мені шынымен естіді. Жамағатпен намаз оқу-сол мешіттен алған ең жақсы естелігім, ал ол маған үйіне дейін көлікпен жеткізді. Содан бері Жұма намазына үнемі барамын, әлхамдулиллаһ. Мен жақсаруға, жақсы отбасы адамы болуға, өзімнің өскенімде болмаған адамға айналуға тырысып жүрмін. Бұл қиын, бірақ Аллаһпен ештеңе мүмкін емес. Мен Исламды алысқа, кеңінен таратқым келеді, себебі ол ақиқат-Аллаһтан басқа ешбір құдай жоқ. Ислам үшін әлхамдулиллаһ. Аллаһ бізді тура жолға салсын, қорғасын және Жәннатты нәсіп етсін. Иншаллаһ 🤲