Истихарадан кейінгі қиындық – тоқтауға белгі ме, әлде жалғастыруға сынақ па?
Ассалаумағалейкүм, баршаңызға! Маған осыған ұқсас жағдайда болған немесе бұл туралы білімі бар адамдардан шынайы кеңес керек. Шамамен бір ай бұрын мен онлайнда біреумен таныстым, мақсатымыз – неке. Әңгімеміз қысқа әрі халал болды – ешқандай бос әурешіліксіз. Бір айдан кейін екеуіміз де отбасыларымызды қосудың уақыты келді деп шештік. Бұған дейін әрқайсымыз жеті күн бойы Истихара намазын оқыдық. Тек түске ғана сенбедік, бірақ сол апта ішінде екеуіміз де тыныштық сезімін сыйлайтын түстер көрдік, және ақыры келесі қадамға дайын екенімізді шынымен сезіндік. Ол сол аптада әкесімен сөйлесіп, отбасыларымыз кездеспек болды. Сосын күтпеген жерден туысқанымнан ұсыныс түсті. Бір қызығы, ата-анам бұрын оны маған лайық емес деп, менің оған тұрмысқа шыққанымды қаламайтынын айтқан болатын. Енді олар күрт өзгеріп, маған келісім беруге қысым жасап жатыр. Тіпті екі айдан кейін неке қию туралы сөз қозғауда. Мен бұл туысқанымды қазіргі сөйлесіп жүрген адаммен таныспай тұрып-ақ қабылдамаған едім. Сезімдерім өзгерген жоқ. Оған тұрмысқа шығу туралы ойлағанның өзі мені тоқтаусыз жылатады. Көнуге мәжбүрлеуге тырыстым, бірақ жүрегім қарсылық көрсетуде. Менің басымды қатыратыны – бұл отбасылық қысым жаңалық емес. Бұрын да, бұл адам өміріме келмей тұрып та, ұқсас жағдайлар болған. Сондықтан адамдар "Истихарадан кейінгі кедергі – сенің жауабың" дегенде, мұны қалай түсінуім керектігін білмеймін. Егер бұл қысым отбасымнан қайталана беретін әдет болса, оны осы нақты Истихараға қатысты белгі деп немесе бұрынғы күрес деп қалай айырамын? Әлгі жігіт ешқайда кеткен жоқ. Ол әлі де отбасын қосқысы келеді және күтетінін айтады. Екеуіміз де мұны дұрыс жолмен жасағымыз келеді. Менің шатасып тұрғаным соншалық. Кейбіреулер кедергілер Алла сені бұл некеден алыстатып жатыр дегенді білдіреді дейді. Басқалар Истихара түс немесе сезім туралы емес – сен жай ғана дұрысты істеп, Аллаға сенуің керек дейді. Екі ортада тұрып қалдым. Егер Алла жүректерді өзгерте алатын болса, Истихарадан кейін неге екеуіміз де бұрынғыдай сезінеміз? Бірақ егер бұл неке бізге жақсылық болса, неге бәрі бірден қиындап кетті? Ал егер кедергі өмірімде бұрыннан бар нәрсе болса, бұл осы адам туралы айқын белгі екеніне қалай сенімді бола аламын? Мен ешкімнен оның маған лайық екенін айтуын немесе түсімді жорыуын сұрамаймын. Ғайыпты тек Алла біледі. Мен жай ғана түсінгім келеді: Истихарадан кейін сынақ пен бағытты қайта бағыттаудың айырмашылығын қалай білесіз? Алланың жоспарына сенумен әр кедергіге асыра ойланбай қалай жүресіз? Шынайы кеңес үшін, әсіресе мұны оқыған немесе осыған ұқсас жағдайдан өткен адамдардан, жазакаллаһу қайран.