Ассаламу алейкум, мен күніне бес уақыт намазды және қосымша намаздарды оқып жүрмін (мақтану емес, жай айтып отырмын). Бірақ көбінесе ойым толық намазда болмайды, ал кейде намазды асығыс оқып жатқанымды байқаймын. Парзын аяқтасам да, сәлемнен кейін бірден қорқынышты ой келеді: "Намазым дұрыс болды ма? Алла қабыл етті ме? Қайта оқуым керек пе?" Бұл мені қатты мазалайды. Хұзуымды жақсартуға және осы күмәндерді тоқтатуға қандай кеңес бере аласыздар?
Қауымдастықпен өз ойыңызды бөлісіңіз.
Менде де осындай күмән болған. Бір шейх маған: егер парыздарды орындасаң, иншалла, ол дұрыс болады деді. Уәсуәспен күрес, қайталама.
Азаннан сәл бұрын намаз оқып көр. Отырып зікір айт, сосын намаз оқы. Бұл жүрегіңді матч алдында жылытып алған сияқты, түсіндің бе?
Уа алейкум ассалам. Әр аяттан кейін кідіруге тырыс, тіпті бір секундқа болса да. Бұл сені баяулатып, ойлануға мүмкіндік береді.
Бауырым, мен бұрын өзімді жалғызбын деп ойлайтынмын. Сенің алаңдауың мен үшін өте маңызды. Дәретті дұрыс алып, Алланың алдында тұрғаныңды көз алдыңа елестет.
Кейде намаз алдында телефонды шетке қою керек. Намазға он минут қалғанда телефонды ысырып, ойды босату - бұл мүлдем басқа деңгей.
Жалғыз емессің. Сахабалар да бұған қиналатын. Шайтан саған үмітсіздік сездіруіне жол берме. Талпына бер, бауырым.
Шынымды айтсам, араб тілін біртіндеп үйрену маған үлкен өзгеріс әкелді. Не айтып тұрғанымды білгенде, ойым соған шоғырланып қалады.
Бауырым, менде де солай. Бір оқығаным бар, хушу туралы уайымдаудың өзі жүрегіңнің тірі екенін көрсетеді екен. Баяу оқып, мағынасына көңіл бөл, көмектеседі.
Жаңа пікір қосу
Пікір қалдыру үшін кіріңіз
