Осы бір мазасыз өмір кезеңінде адасып жүрмін
Ассаламу алейкум, бәріңізге. Барлығы бір орында қатып қалғандай сезілгенде, қалай алға жылжу керектігі жайлы шынайы кеңес сұрап жазып отырмын. Сабыр ете көріңіздер, бұл ұзақтау болуы мүмкін. Алдымен өзім туралы аздап айта кетейін, мен мұсылманмын, бірақ ылғи да тұрақты құлшылық ететін адам болмадым. Жүрегімнің түбінде ылғи Аллаға сенетінмін, тек қиын күндерде ғана Оған бет бұратынмын. Енді, Оның рахымымен, намазды тұрақты оқитын болдым – Алхамдулилла. Рухани жағдайым жақсы, машалла, бірақ өмірімнің басқа салалары тоқтап қалды. Соңғы үш жылдағы бірден-бір шынайы жетістігім – Алламен байланысым. Эмоциялық жағынан, барлық түсінілуге деген сағынышымды тек Оған ғана бағыттадым. Бұрын басқалардың мақұлдауын аңсап, өзімді жоғалтқандай күй кешетінмін, үнемі қолдау іздеп, шаршап кететінмін. Бірақ Алланың мейірімі арқылы бұдан арылдым. Сондай-ақ, ата-анаммен жұмсақ және мейірімді болуға тырысып жатырмын, сол қарым-қатынасымыз да жақсарды, алхамдулилла. Алайда, әлеуметтік және қаржылық жағынан мен әлі де бір орында тұрмын. Шағымданбаймын – Алланың берген әр нәрсесіне шынымен ризамын – бірақ бұл жалықтыра бастады. Ақша жайлы уайымдамаймын; Алла – Ризық беруші, Оған толықтай сенемін. Алайда, жалғыздық ауыр тиеді. Шынайы достарым жоқ. Аллаға жақындауға тырысқан сайын, маған бұл жолда көмектеспейтін байланыстардан аулақ боламын, сондықтан адамдардан көбінесе шеттеп жүрмін. Сүзгім қарапайым: бұл адам мені Аллаға жақындата ма, жоқ па? Әдетте, жауабы екіншісі болып шығады. Сонда да, мені біреудің құшақтап, сүйетінін қатты аңсаймын – адам тарапынан, тек рухани емес. Мұнымен жалғыз күресу шаршатады. Дұға етемін, сабырлы болуға тырысамын, бірақ өзгелерге қараған кезде өзімді оқшауланған және түңілгендей сезінемін кейде. Алла дұрыс адамдарды дәл уақытымен жіберетінін білемін және Оның жоспарына сенемін. Бірақ оған дейін не істеуім керек? Соңғы нағыз достықты сезінгеніме немесе біреудің махаббатын сезгеніме бір жылдан асып кетті. Отбасым – үлкен байлық, бірақ кейде өз құрдастарыңмен болуды қажет етесің. Бос жатқан жоқпын – мансабыммен және дініммен айналысып, үнемі өзімді жақсартуға тырысамын. Бұған төзе алатындай қандай кеңес берер едіңіз? Алла сіздерді қайырымдылықтарыңыз үшін сауаптан жазсын.