Жолымды жоғалтқандай сезініп, өзімді таба алмай жүрмін
Барлығына сәлем, менің ағылшын тілім онша жақсы емес, сондықтан кешіріңіздер. Жеті жыл шамасы болды, мен исламды құптадым, әлхамдулиллях, ал 2019 жылдан бастап дұрыс түрде орындай бастадым. Бірақ қазір мен өте адасып қалғандаймын – анық жолсыз дауылға түскендей сезінемін. Дін туралы түсінігім тереңдеген кезде, мен өте қиналдым, сонымен қатар отбасымның қаржылық жағдайы мектептен кейін колледжге түсуге мүмкіндік бермеді. Қазір мен жұмыссыз, тұрақты жұмыс жоқ, әкінішке орай, жоғары білім де әлі жоқ, барлық жағынан адасып кеткендеймін. 2026 жылғы Рамазан айы ерекше қиын болды және оны ұмыта алмаймын. Мен әкемді, шешемді және бауырымды өте жақсы көремін, бірақ исламды қабылдап, оған сәйкес өмір сүре бастағаннан бері күресуім келді және өзімді тіпті үйсіздей сезінемін, қайда барғым келетінін де білмеймін. Менің үмітім өте азайды және біреу шынымен көмектесе алады деп сену қиын. Мен жақсы көрген әрбір адам қандай да бір жолмен жарақаттады. Жүрегімді ең ауыр түсіретін нәрсе – отбасымның ақиреттегі тағдыры. СубханАллаһ, егер ата-анам мен сүйікті бауырым Отта болса, жәннаттың қандай пайдасы бар? Мұны біле тұра қалай тыныштық табамын? Маған қасымда біреу болса, бұл сапарды бөлісетін дінді әйелім болса – мүмкін исламға қайтқан бір қарындас, сонда біз иманға және өмірге бір-біреуімізді қолдай алар едік. Мен әрдайым өзін-өзі қадағалап өмір сүрдім және харам қарым-қатынастарды ешқашан іздемедім, бірақ шынын айтсам, қазір жұбайым болғанын тілеймін. Алайда, шындығында, мұндай адамды табу оңай емес, әсіресе ақша бәріне билік ететін әлемде. Мен түбіне жеттім, тіпті мен неге туылдым деп өзімнен сұрайтын кездерім болады. Мен бұрын адамдар өз өмірлерін алуды неге ойлайды деп таңғалған болатынмын, бұл өте жаман таңдау деп ойлағанмын, бірақ қазір, осы терең үмітсіздікте, мен бұл ауыртын түсіне бастадым. Аллаһ С.У.Т. барлығымызды тура жолға салып, берік қылсын. Дуаларыңызда есіңізде болайын.