Күмәнді
Ассаламу алейкум. Қазір өте қиын жағдайдамын. Өмірімнің шешуші кезеңінде дінімнен алыстап бара жатқандай сезінемін, бірақ түсіндіру үшін алдымен жағдайды баяндап берейін. Мен жас сомалилік ағайынмын, A-level емтихандарына дайындалып жүрмін, ата-анаммен және бауырыммен бірге тұрамын. Өмір бойы ата-анам мені өте қатаң діни тәрбиемен өсірді, бұған шүкіршілік етемін. Дінге берік болу маңызды екенін білемін, бірақ үнемі қысым көргендіктен, дінге қатысты кез келген нәрсені жүк ретінде көре бастадым. Көп нәрсеге мәжбүрленемін. Осы оқу жылы басталғалы сомалилік медресеге барып жүрмін. Шынымды айтсам, одан ешқандай пайда көрген жоқпын, тіпті ештеңе үйренбедім. Ата-анама бұл маған көмектеспейтінін, үйреніп жатпағанымды айттым. Әкем түсіністікпен қарайды, анам жоқ кезде ол менімен бірге шешім табар еді деп ойлаймын. Бірақ анам тыңдаудан бас тартады. Мен сирек бірдеңе сұраймын немесе өзімшілдік танытпаймын – әдетте айтқанды істей беремін. Анаңа бағыну керек екенін білемін, бірақ ол менің сезімдерімді құрметтемесе, қалай шын жүректен бағына аламын? Анам, Алла мені кешірсін, өз билігін асыра пайдаланатын сияқты, мен шаршадым. Ата-аналар балаларын да құрметтеуі керек дегенді оқыдым, бірақ өзімнің ешқашан құрметке ие болғанымды есіме түсіре алмаймын. Әкем жақсы, мен оны қатты жақсы көремін, бірақ оның анама тым бағынышты болғаны ұнамайды. Сонымен, мен өзімді құрметсіз сезінетін және бөтен адамдай көретін үйде тұрып қалдым – әпкем әдетте анама жақтасады. Бұл кішкентай теократия сияқты, менің Исламға деген сүйіспеншілігім баяу сөніп барады. Әкем менің қиындықтарымды байқады, бірақ мен жеңе алмаймын. Алла бізге аналарымызға бағынуды бұйырады, сонда мен тағы не істей аламын? Шыдамым таусылды. Енді анамды шартсыз сүйе алмаймын. Айына кемінде бір рет мені елемеушілікпен кездестіремін. Үйден кетуге қатты құлшынып тұрмын. Барлық құрметпен айтсам, егер ол анам емес, басқа бір туысым болса, қарым-қатынасты қаншалықты жылдам үзетінімді сөзбен айтып жеткізе алмас едім. Мен іс жүзінде ересек жігітпін, ақылмен ойлай аламын, бірақ маған осылай қарайды. Бұл өте ауыр, әсіресе емтихан кезінде сезімдерімді төгіп жатқанда. Үйдегі ахуал ғана емес, сонымен қатар кестемді бұзатын пайдасыз медресе сабақтары да дайындығыма әсер етуде. Шынымды айтсам, шаршадым. Мүмкіндік болса, тезірек кетіп, дінімді өз қалауымша ұстануым мүмкін.