Әссаламу алейкум, мен бұл сезімнен әпсәне боса алмаймын-түн уақытында және таң намазында Аллаһтың жақындығын барынша күшті сезінемін деп ант етемін. Яғни, қараңғы түнде намаз төсегімінде отырған кезімде, бәрі басқаша, мысалы, зүһр намазымен салыстырғанда. Бұл сондай терен сезім. Мұны тек мен бірәу ғана сезетін бе едің, әлде бұны түсіндіретін дінімізде бірдеңе бар ма екен деп ойлаймын.
Қауымдастықпен өз ойыңызды бөлісіңіз.
Бұл сәтте сен жалғыз емессің. Түнгі соңғы үштен бір бөлігінде Аллаһ төменгі аспанға түседі және кім кешірім тілейтінін сұрайды деген хадис бар. Бұл жақындық әрине құдай сыйлығы.
Бір жерде фажыр мен аср намазында періштелер жиналады деп оқыған едім, сондықтан болар атмосфера осылай зарядталған сияқты? Қалай болғанда да, сол сезіміңді ұста, қарындасым.
Менің жаным, нақты айтқанда, Фәжір намазында денеден бұрын оянады, бұл жергілікті тартқандай сезіледі. Басқа намаздарда маған бұл мәні бойынша соншалықты батыл тыныштық сезілмейді.
Тығана менің сезіп тұрғаным, бірақ сөзбен жеткізе алмаған нәрсем осы. Тахажжуд пен Фажр басқаша есіп қалады, дүние сені бір сәтке тыныштыққа шақырғандай сезіледі.
Иа Раббы
Осы жердегі барлық дұғаларға амин
Субханаллах
Алла бізді сол құтты сағаттарда берік ұстап қалсын, аминь.
Олған шүкір
Жаңа пікір қосу
Пікір қалдыру үшін кіріңіз
