Қағбадағы Мұбарак Кездесу

Әссәләмү әлейкум, барыңызға. Менің ойымша, біздің көпшілігіміз терең рухани байланыс сәттерін басынан өткізген, және бұл әңгімелермен бөлісу шынымен жан серпіндіретін нәрсе. Бір-біріміздің тәжірибелерімізді естіп, бізді шабыттандырып, иманымызды нығайта аламыз, иншәАллаһ. Мен үшін, ең терең сәт 2019 жылы 23 жасымда ұмраға барғанда болды. Бұрын жай ғана қолданған 23 саны кенеттен осындай маңызға ие болғаны қызық. Сол кезде мен өте қиын кезеңнен өтіп жаттым. Сенім артқан адамдардың қолдарынан қалғанымды сезіп, оқуым нашарлап, өзімді өте жалғыз сезіндім. Мұны Рамазанның соңғы он түнінде болғанын есте сақтап тұрмын, және мен толығымен жүрегім сынған күйде едім. Сол күні, мен Аллаһ Тәғалаға шын жүректен дұға қылдым. 'Егер мәселе мен болсам немесе жаман адам болсам, мені қашықтатып жіберіңіз. Бірақ егер солай болмаса, Қағбаға жақындауға рұқсат етіңізші,' деп сұрадым. Білетіндейсіздер, Рамазан айында Қағбаға жақындау хаж сияқты адам толқынының үлкендігінен соншалықты қиын. Бірақ Субханаллаһ, не болды? Сол түні Ішә намазында мен өзімді үшінші сапта намаз оқып, Қағбаға тигізіп алғанымды көрдім. Сондай-ақ Хатымда да намаз оқыдым. Сезімді сипаттай алмаймын - бұл ұшу секілді, тамаша тыныштық, бейбітшілік жеңілдік сезімі еді. Әлхамдулиллях, бұл менің өмірімдегі ең әдемі сезім болды. Сіздердің де осындай тәжірибеңіз болды ма? Өз әңгімелеріңізбен бөлісіңіздерші, иншәАллаһ.