Lokacin da dunya ta yi nauyi, ka tuna da Ubangijinka

Assalamu alaikum, kowa da kowa. Kawai tunatarwa ce da nake bukata a yau, kuma watakila kai ma kana bukata. Wani lokaci rayuwa tana buga maka wuya har ba ka iya numfashi. Zuciyarka tana zafi kuma ba ka san dalili ba, kofofi suna rufe lokacin da ka roƙe su su buɗe, kuma kawai kana rada “Ya Allah, me ke faruwa?” Kawai tsaya. Numfashi. Yi tunani game da wane ne Allah. Wannan matsalar mai wuya? Na ɗan lokaci ne. Amma idan ka riƙe da haƙuri, lada yana har abada. Jannah tana jira. Kowane hawaye, kowane yaƙin shiru, kowane addu’ar da kake surutawa ta cikin hawaye-Allah yana ganin su duka. Kada ka taɓa tunanin cewa addu’o’inka ba su da wani ma’ana. Yana jin abin da ba ka iya faɗi da ƙarfi. Kowane daƙiƙa da kake yaƙi da bege, kowane lokacin da ka dogara ga bangaskiya maimakon tsoro, kowane lokacin da ka juya gare shi lokacin da yake cutar da kai-akwai lada da yawa a cikin wannan. Yin godiya, ko da lokacin da abubuwa ba su da tabbas, yana buɗe albarkatu da yawa. Allah ya ce idan ka gode, zai ƙara maka. Laifofinka na baya? Ba su da ikon sarrafa makomarka. Tawba koyaushe tana nan. Rahama da gafara koyaushe sun fi girma fiye da yadda kake zato. Zuciyarka tana jin damuwa ta ɓace? Kuma kawai ta hanyar zikirin za ta iya huta. Lokacin da babu wani abu a kusa da kai da yake da ma’ana, ka riƙe wanda ba ya taɓa yin kuskure. Dukkan halin da kake ciki na iya juyawa a cikin daƙiƙa ɗaya. Abin da yake kamar ba zai yiwu ba a gare ka, ba kome ba ne ga Allah. Wannan babi mai wuya? Ba shine na ƙarshe ba. Hikimarsa ta fi yadda za ka iya gane shi. Mu kawai muna ganin ƙarami; Shi yana ganin komai. Wata rana za ka fahimci dalilin da ya sa abubuwa suka faru, ko kuma kawai za ka gane shi a lahira. Amma kada ka taɓa rasa bege ga rahamarsa. Kada ka bar wannan duniya mai tauri, mutanen da suka sa ka kasa, gwagwarmayarka, ko duhu ya sa ka manta da wannan rahama. Gaskiya, ka tuna wannan: ba za ka iya fahimtar dalilin da ya sa Allah ya yi maka wannan jarrabawa ba. Kofofi da suka rufe, waɗanda suka tafi, tsare-tsaren da suka lalace, addu’o’in da ba a amsa yadda kake so ba-yana da kyau ka yi kuka, ka ji gajiya, ka yi kwanakin da kake jin rauni sosai. Amma jarrabawa masu wuya ba sa nufin Allah ya bar ka ba. Wanda ya halicce ka bai manta da kai ba. Yana jin kowace addu’a kuma ya san kowane zafi. Ci gaba da yin addu’a. Ci gaba da yin sallah. Ci gaba da yin tawba. Ka riƙe godiya. Ci gaba da ƙoƙari. Ka kewaye kanka da abokai nagari. Ka sa zuciyarka ta haɗu da Shi. Ko da lokacin da ba ka ganin hanyar fita, ka ci gaba da tafiya zuwa gare shi. Lokacin da zuciyarka ta ji kamar an farfasa, ka juyo gare shi duk da haka. Lokacin da wannan duniyar ta ba da dalilai dubu don dainawa, ka riƙe wanda yake ba ka kowane dalili don bege. Ba kwa buƙatar fahimtar shirinsa don amincewa da hikimarsa, ko ganin inda za ka dosa don amincewa da wanda yake jagorantar ka. Ba ka ma buƙatar sanin yadda labarinka zai ƙare don jin aminci cewa Allah ne ke kula da kowane numfashi. Bari duniyar ta gwada ka, amma kada ta saci hankalinka daga lahira. Bari ta ƙasƙantar da kai, ba ta karya dangantakarka da Allah ba. Bari ta sa ka durƙusa-sannan ka bar waɗannan gwiwoyi su buga ƙasa a sujada. Wani lokaci babban nasara ba shine cewa abubuwa sun gyara nan take ba, amma cewa ta hanyar dukan rikice-rikice, ba ka taɓa barin Allah ba. Allah ya maida mana zafinmu zuwa kafara, hawayenmu zuwa lada, haƙurinmu ya zama hanyoyin zuwa Jannah, da gwagwarmayarmu ta zama dalilan kusantarsa. Ya wad da raunukan da muke ɓoye, ya amsa addu’o’in da muke yi da kyar, ya sauƙaƙa nauyin da muke ɗauka, ya gafarta abin da muke nadama, ya kiyaye imaninmu a cikin kowane guguwa, ya cika mu da tawakkuli mai ƙarfi don mu tsaya namu har zuwa lokacinmu na ƙarshe. Kalmominmu na ƙarshe su zama La ilaha illa Allah, kaburburanmu su zama kamar lambuna, gidanmu kuma ya zama Jannatul Firdaus. Ameen ya Rabb.