Mijina ya sake ni tana da shekara 23

Assalamu alaikum kowa, ban taɓa ba da labari irin wannan ba, amma ina matukar buƙatar shawara da kuma addu'o'in ku. Na yi aure a bara, ina da saurayi-duka muna shekaru 23. Na san wannan mutumin tun ina shekara 16, kuma ya riƙa zuwa da komowa, yana rikita ni game da yadda yake ji. Na fahimta saboda muna yara ne kawai. Shekaru da yawa, yana yin nasa abubuwa, yana magana da wasu 'yan mata kuma yana da dangantaka mai tsawo yayin da nake kallo daga nesa. Ya cutar da ni cewa bai taɓa zaɓe ni ba, amma ban taɓa roƙo ba. Na ɗaga kai na, na tafi, shi ke nan. Bayan shekaru biyu, ya dawo cikin rayuwata a lokacin da nake cikin mafi kyawun yanayin da na taɓa kasancewa. Ina da gidana, abokai da yawa, kuma ina zaune a birnin mafarkina-ina matukar farin ciki da gaske. Duk rayuwata ta inganta tun bayan da muka yi magana, na ga dalilin da ya sa yake sha'awar sake komawa. Na yi watsi da shi har tsawon shekara ɗaya saboda ina damuwa game da niyyarsa. Bayan shekara ɗaya yana ƙoƙari, a ƙarshe na ba shi dama. Ya yi alkawarin cewa niyyarsa aure ce kuma ya canja, don haka na ba shi dama saboda ina matukar son shi. Idan abin da ya faɗa gaskiya ne, yana kama da mafarki mai gaskiya. Bayan taɗi na 'yan watanni, na yanke shawarar yin muni sosai kuma na tashi daga wannan birni na koma garina don yin alkawari. Shi ke nan ya faru. Na bar komai-da gaske komai da kowa-na dawo. A cikin wata ɗaya, mun yi alkawari, kuma komai ya zama kamar mafarki. Bayan alkawari, tsohuwar budurwarsa ta kira ni. Ta ce sun yi taɗi kwanan nan kuma ta yi mini gargaɗi cewa shi maƙaryaci ne, abubuwa irin haka. Na san tana iya ƙoƙarin lalata abubuwa, amma ta shuka iri a zuciyata, kuma ban gane yadda zai girma ba. Na fara jin damuwa kuma ina buƙatar sanin ko ta faɗi gaskiya. Daga ƙarshe ya fito karara lokacin da ba zai iya ɓoyewa ba. Ya gaya mini cewa yayin da muke taɗi-kafin in tashi-yana taɗi da sauran 'yan mata, yana saduwa da su, da sauransu. Kuna iya tunanin abin da nake faɗa. Ku sanya kanku a matsayina: Na riga na yi alkawari kuma ina matukar farin ciki, sannan na gano wannan. Amma mutumin da nake ƙauna sosai ya ci gaba da tabbatar mini cewa ya ƙare kuma ya canja, don haka na sake ba shi wata dama. Bai kamata in yi haka ba, ba saboda ya sake yi ba, amma saboda shakkar da ke cikin raina ta lalata rayuwata. Daga wannan rana, ban taɓa yin kwana ɗaya ba tare da tunanin abin da ya yi da wasu ba. Ba zan iya fita waje ba, tsoron wani ya gane shi ko ni. Idan wayarsa ta yi kira, zuciyata ta faɗi saboda ina jin tsoron sake yin raɗaɗi. Bari in faɗa, duk da haka, cewa daga ranar da muka yi alkawari, bai taɓa yin irin wannan ba. Ya kasance mai gaskiya kuma mai buɗe ido, kuma na san gaskiya cewa bai maimaita waɗannan kuskuren ba. Lokacin da na ce wannan ya lalata rayuwata, ina nufin gaba ɗaya. A ranar aurem mu, shi ne kawai abin da nake tunani. Na ji kunya yin kayan kwalliya ko gashin kaina saboda ba na son duk wanda ya san shi ya kalle ni ya yi tunani, “Duba ta sanye da kyau, ta yi farin ciki da gaske kuma ba ta ma san abin da na yi da shi ba.” Ba zan iya kallon iyalinsa a ido ba, ina jin tsoron sun san abubuwan da ban sani ba. Na daina magana da abokaina saboda duk abin da suke so su sani shi ne yadda rayuwar aure take, kuma ba ni da amsa. Duk abin da na sani shi ne ina shakewa daga yawan tunani da shakka. Abin da ke kashe ni shi ne bai taɓa yin wani abu ba daidai bayan alkawari. Kusan ina fata ya yi, don kada in zargi kaina da yawa, amma saboda wasu dalilai ba zan iya mantawa ba. Ya yi zafi sosai-har ma da rubuta wannan yanzu, yana ciwo sosai. Bayan 'yan watanni na jin haka, na fara fashewa da fushi koyaushe. Ina jin haushi, koyaushe ina son zama ni kaɗai, ina ihu da tsawa. Ina fushi, amma da gaske, ina cikin zafi mai yawa daga tunanin kaina. Rikicin ya tsananta, kuma ya yi iya ƙoƙarinsa don magance shi, amma babu abin da ya faɗa ko ya yi ya iya gyara shi. Ina cikin zafi sosai. Daga ƙarshe, ya karaya ya sake ni. Lokacin da ya yi haka, na yi mamaki-ban yarda zai yashe ni ba. Yanzu na ga ba zai iya ɗauka ba, amma a gare ni, duk da komai, ina son shi fiye da komai. Ina son shi sosai da gaske, shi ya sa na ji zafi. Ya yashe ni, ya sake ni, kuma bai taɓa yi mini magana ba bayan haka. Wata biyu kenan, kuma ya ci gaba, yana rayuwarsa, yana fita, yana saduwa da sababbin mutane-yana yin komai kamar rayuwar mu ba ta taɓa faruwa ba. Na shafe wata na farko ina roƙonsa ya yi mini magana, ina kwaɗayin dawo da shi, amma zuciyarsa ta yanke, kuma bai waiwaya ba. Na yi hakuri da wannan dogon labari, kuma idan kun karanta har zuwa nan, na gode. Na yi nadamar riƙe wannan lamarin tsawon lokaci, amma ina ƙoƙarin ba wa kaina dama domin ba zan iya sarrafa yadda na ji ba. Na gaya wa kaina zan yi aiki a kan kaina ba tare da tsayawa ba, da fatan idan ya dawo, zan zama mace mafi kyau. Amma bai dawo ba. Ya shafe waɗannan watanni biyu yana saduwa da wasu mutane, yana maye gurbina da duk wanda ya zo. Amma har yanzu ba zan iya mantawa da shi ba. Har yanzu ina son yin aiki a kan aurenmu, wanda yake da wauta tunda ya tafi. Ban san abin da zan yi ba. Abin da kawai nake roƙo shi ne idan wani yana da shawara, don Allah ku yi mini tausayi. Kuma idan za ku iya yi mini addu'a, zan matukar godiya idan kun roƙi Allah SWT ya dawo da mu cikin salama. JazakAllah khair.