Ban taɓa samun natsuwa a zuciyata ba

Assalamu alaikum. Ni Musulmi ne, kuma a cikin zuciyata na san Musulunci addini ne na gaskiya. Ba wai wani ji na kaina ba ne-Alkur’ani da rayuwar Annabi (SAW) ne suka tabbatar min da haka. A gare ni, Allah a fili yake kamar rana. Amma gaskiya, ban taɓa jin natsuwa ba. Wani lokaci sai ji nake kamar na riga na shiga wuta. Rayuwata ta yi tsanani tun daga lokacin da nake iya tunawa. Ba kamar Palasdinawa ba ko kuma wasu mutane da yawa da suka sha wahala mai tsanani ba, amma ɓacin rai na shi ma da gaske yake. Tunanina na farko shi ne mahaifiyata tana dukana, ko kuma ina guje mata saboda tsoro. A makaranta, ana zaluntata. A gida, tana dukana saboda na faɗi a jarabawa, kuma sau da yawa ban ma san dalilin da ya sa take fushi ba. A makarantar sakandare, tana da babban matsayi, kuma an zalunce ni sosai. Ba ta taɓa taimaka min ba, tana cewa ba ta sani ba. Ban so in yi amfani da matsayinta ba, don haka na yi shiru, amma ita ta sani. Duk abin da take yi don ƙanena ne. Shi ne mai zalunci a ajinsa. Wata rana da dare, ta nemi gafara kuma ta ce tana tunanin ba zan taɓa yin nasara ba saboda ciwon dyslexia da nake da shi, shi ya sa ta riƙa bi da ni haka. Jami’a ta ɗan sauƙaƙa. Na shiga jami’a ta gari a nan, yayin da ƙanena ya yi karatu a ƙasashen waje da isasshen kuɗi don hayar mota. Ko da muna da mota, sai na riƙa shiga bas. Ba na yi wa ƙanena kishi ba-hakika, har yanzu ina sonsa kuma ba na zarginsa. Da na fara aiki, na ƙaura daga gida. Mahaifiyata ta daina amfani da hannayenta amma ta koma ga kalmomi da dabaru. Idan na dawo gida a makare, ba ta ajiye mini abincin dare-ba wai ina neman abinci mai zafi ba, kawai wani abin ci wani lokaci. Ban taɓa samun abokai nagari da yawa ba, amma ƙalilan da nake da su, da a ce zan mutu dominsu. Duk da haka kowannensu ya ci amanata ta wata hanya. Ina zargin kaina game da hakan. Tsawon shekaru, na yi aiki. Siyasar ofis ta sa rayuwata ta yi muni, duk da cewa na ƙware a aikina kuma ina sha’awarsa. Na jimre wulakanci saboda mahaifiyata ta sa ni ji kamar ni ɓatacce ne kuma ina tsoron cewa ba zan sake samun wani aiki ba. Na yi tsananin damuwa da fargaba. Ta matsa mini in koma bayan na ɗan warke. Daga bisani, na bar aikin. Na ƙware a abin da nake yi, amma hirar aiki ba ta cika yi min ba. Samun aiki kuma kullum gwagwarmaya ce. Duk abin da zai iya lalacewa sai ya lalace. Ina yin shiri sosai, in iso minti 30 kafin kowace alƙawari, amma duk da haka abubuwa suna riƙa lalacewa. Rayuwa tana da nauyi. Alhamdulillah, yanzu na yi aure. Matata ita ce mafi alheri da ya same ni. A karon farko, na ɗan ɗanɗana ƙauna. Amma akwai matsaloli da muke fuskanta waɗanda ba zan iya faɗa ba-ba za mu iya samun ‘ya’ya ba. Ina da wani kyanwa da yake ƙaunata fiye da kowa, kuma ina ƙaunarsa sosai. Ya rasu kwanan nan bayan ya faɗo daga baranda. Shi ne kawai abokina na gaskiya-abokina tilo. Ni kaɗai ne, cikin baƙin ciki, da gajiya. Ba zan iya ci gaba da gwagwarmaya ba. Ina ji kamar na kai ga ƙarshe. A dā ina yin sallah, amma abubuwa sun ƙara ta’azzara sa’ad da nake yin ta. Musulmin da na haɗu da su waɗanda ake ganin sun fi kowa ibada su ne suka fi muni-masu ha’inci, zalunci, cin zarafin wasu, ciki har da ni. Sun yi biris da Palasdinu da sauran matsaloli. Kawai suna yin sallah da azumi, suna ji kamar bogi. Ba zan iya danganta da su ba; ji nake kamar sun zama Musulmi ne saboda sun sami wani amfani daga ciki. Saboda tsananin matsatsi, na aikata wasu abubuwan haram don kawai in guje wa tunanina in sami sauƙi. Na san ni ne na zaɓa, kuma ina nadama, amma ina ci gaba da komawa gare su. Ban taɓa cutar da wata halittar Allah ba, ko da yake. Ban sani ba ko wani zai karanta wannan, amma ina buƙatar taimako. Ba ni da wanda zan juya zuwa gare shi. Idan har kun karanta zuwa nan, to Allah ya saka muku da alheri. Ku yi haƙuri da yawan maganata. Na san ina da gata ta hanyoyi da yawa, kuma ina godewa Allah a kan hakan. Amma ban taɓa samun natsuwa ba-ko a lokacin yarantaka. Me zan yi don in tsira?