Na ga Mala'ikan Mutuwa a cikin bacci na a watan Ramadan kuma hakan ya canza ni sosai

Bismillah. Bari in fara da cewa, Allah ya shaida cewa kowace kalma daga cikin wannan gaskiya ce. Ba na yawan ba da labarin kaina, amma wannan ya dade a zuciyata, kuma ina jin yana da muhimmanci in fada. Don haka, kadan daga tarihina. Ina da kimanin shekara 14 ko 15. Iyalina sun koma daga Malaysia, inda muka zauna tsawon shekaru 14-kusan duk rayuwata-saboda a lokacin COVID, gwamnati ta bukaci baki su bar kasar. Dole ne mu fara sabuwar rayuwa a Lahore, ni kadai, mahaifiyata, da ’yan uwana, yayin da mahaifina ya rage a baya don kammala ayyuka. Ya hadu da mu bayan kamar shekara guda. Lokacin da Ramadan ya zo, mahaifina daga karshe ya iso-amma yana dauke da COVID. Kuma ba irin mai sauki ba ne. Ya kasance mai tsanani, irin wanda ke kashe mutane da yawa. Ya rasa jin dandano, da kyar yake iya tafiya ko magana, kuma ya yi rauni matuka. Dole ne mu kebe shi a wani daki dabam bisa shawarar dan uwanmu (wanda likita ne). Muna saka safar hannu da abin rufe fuska kawai don shiga. Har ma mun samu tankunan iskar oxygen daga makwabta. Mahaifiyata tana kuka akai-akai, mu kuma duk mun firgita, a gaskiya muna tsoron kada mu rasa shi. Saboda duk wannan damuwa, mahaifiyata ta ce kada mu yi azumi. Ta shagaltu matuka ba ta iya shirya abincin suhoor da iftar, kuma duk da cewa mu matasa ne masu taurin kai, mun ga ta kusa faduwa. Don haka ba mu yi azumi ba na kusan mako guda. A gaskiya, a lokacin, ban yi tunani sosai ba. Ban ji dadin tsallakewa ba, amma ban fahimci girman laifin tsallake azumi ba tare da wani dalili mai inganci ba. Ban gane ma'anarsa ba sai wani abu ya faru. Mafarki. Ina cikin kabarina. Amma ba duhu ko a rufe yake kamar yadda ake zato ba-a bude yake, kusan kamar wurin gini, da bututu a kewaye. Akwai isasshen wuri don tsayawa. Na dubi bayana. Wallahi, ba zan iya kwatanta shi daidai ba. Akwai wata halitta a tsaye a wurin. Babu wanda ya gaya mini wace ce, amma raina kawai ya sani. Mala'ikan Mutuwa ne. Har yanzu, ina tunanin kamanninsa, sai in ji wani matsi a kirjina. Ya yi tsayin da ba za a iya misaltawa ba, kansa ya dan lankwaso saboda tsayinsa. Gashinsa na malalowa har kafafunsa. Fuskarsa doguwa ce, fatarsa kuma farar gaske. Yana sanye da wata bakar riga mai sako-sako. Na yi kokarin kururuwa, amma babu abin da ya fito-muryata kawai ta tsaya. Sai ya fara kururuwa, kuma ya kira sunana. Ba zan iya kwatanta wannan sautin ba, kuma ba na so. Ba zan yi fatan wannan abin ya faru ga kowa ba. Na tashi a firgice kuma na kasa yin barci mai kyau na wani lokaci. Ban gaya wa kowa wannan mafarki ba. Amma na yi azumin kowace rana har karshen Ramadan. Na yi sallar Tarawihi, na ba da Zakka, na yi komai. Kuma a hankali, mahaifina ya fara samun sauki. Har yanzu murmurewarsa ta dauki lokaci, amma mafi muni ya wuce. Sannan, a ‘yan kwanaki na karshe, wani mafarki kuma. Wannan yana da yanayin da ya bambanta sosai-idan na fari duhu ne, wannan haske ne tsantsan. Na ga kakata ta wajen uwa. Tana zaune kusa da wata mace, kuma akwai dogon layin mutane suna jiran karbar Alkur’ani daga gare ta. Kakata tana kusa da ita kai tsaye. Kuma, babu wanda ya gaya mini sunanta, amma ni dai na sani. Khadijah bint Khuwaylid ce, radiyallahu anha-Musulma ta farko, matar Annabi ﷺ. Tana da kyau, amma cikin daukaka da karfi, tare da natsuwa a kusa da ita. Makonni kadan da suka gabata, Mala'ikan Mutuwa ya yi min kururuwa a cikin kabarina. Kuma yanzu, ina ganin kakata zaune kusa da daya daga cikin manyan matan da suka taba rayuwa. Bambancin tsakanin wa]annan mafarkan biyu ya bude wani abu a cikina. Ban taba ba da labarin mafarkin farko ba, amma na gaya wa mahaifiyata cewa na ga mahaifiyarta tare da Khadijah. Fuskarta ta hasko kuma nan take ta kira ’yan uwanta. Ina jin hakan ya ba ta kwanciyar hankali a cikin mafi tsananin lokacin rayuwarmu. Ina ba da labarin wannan ne saboda wani lokaci muna daukar ibadarmu tamkar ba dole ba ce, kamar tsallake ta ba ya shafar komai. Wa]annan mafarkan biyu sun nuna mini cewa tana shafar komai. Allah Ya kiyaye mu, Ya kiyaye masoyanmu, kuma Ya ba mu duka kyakkyawan karshe. Ameen.