جایگاه باورهای جعفری من به عنوان یک شیعه روی طیف سنی-شیعه کجاست؟

السلام علیکم همه، من یک مسلمان شیعه هستم که مکتب جعفری رو دنبال میکنم. مثل خیلی از ماها، باور محکمی دارم که الله یه خدا بدون شریکه، حضرت محمد (ص) پیامبر آخرین هستن و قرآن کاملاً کامل و دست‌نخورده ست. تو سنت ما، آداب و نحوه فکر کردن مردم ممکنه فرق داشته باشه. خواستم چند تا از دیدگاه‌های شخصی خودم رو تو بعضی نکات کلیدی بگم و ببینم دوستان از مکاتب سنی مثل حنفی، حنبلی یا سلفی چطور می‌بیننش: * **عبادات:** دعاها و نمازهام فقط برای الله هست، نه برای هیچکس دیگه. * **امامان دوازده گانه:** دوازده امام رو بخاطر حکمت، دانش و تلاششون برای حفظ سنت، خیلی احترام می‌ذارم. از نظر من اونها بهترین راهنمای معنوی و اخلاقی هستن، ولی من روی مسائل فوق‌طبیعی در موردشون تمرکز نمی‌کنم. * **خلفا و صحابه:** ابوبکر، عمر و عثمان رو به عنوان خلفای شرعی تاریخی می‌پذیرم و احترام زیادی برای خدمات بزرگشون به امت قائلم. با اینکه خودم شخصاً تمایل دارم که حضرت علی (ع) جانشین منتخب پیامبر بوده، ولی به نظر رسمی‌ترِ ما که میگه توهین یا لعن هر صحابی‌ای کاملاً حرام هست، پایبند می‌مونم. * **تاریخ:** در مورد فتنه‌های اولیه، نسبت به افرادی مثل عایشه و معاویه دیدگاه انتقادی تاریخی دارم، ولی احساس می‌کنم حق من به عنوان یک مسلمان نیست که ازشون بد بگم. * **عاشورا:** عزاداری عاشورام رو متمرکز بر یادگیری و تفکر معنوی نگه می‌دارم - تأمل در خطبه‌ها، تاریخ درس‌های عدالت از قربانی امام حسین، بدون اینکه وارد رسوم عزا و سوگواری فرهنگی بشم. پس با توجه به همه اینها، علما و دانشمندان سنتی سنی جایگاه من رو چطور می‌بینن؟ آیا من رو فقط به عنوان یه برادر (یا خواهر) مسلمان می‌بینن که علاقه خاصی به اهل بیت داره، یا هنوز شکاف کلامی بزرگ‌تری وجود داره؟ خوشحال می‌شم نظرتون رو بشنوم.