درخواست فوری برای دعاهایتان-من به دنبال رهایی از جانب خداوند هستم

سلام علیکم، برادران و خواهران عزیز. دارم می‌نویسم که ازتان بخواهم مرا در دعاهای صمیمانه‌تان داشته باشید. دارم دوران واقعاً سختی را می‌گذرانم و مثل هیچ وقت دیگه نیاز به کمک خدا دارم. اوایل امسال، یه اتفاقی افتاد که نمی‌تونم از ذهنم بیرونش کنم. از اون وقت تا حالا، حس می‌کنم خودم رو گم کردم. آدمایی که برام مهم بودن دور شدن، خوشحالیم کم‌رنگ شده، تمرکزم سر کار از بین رفته، و تو تنهایی غرقم. راستشو بخواید، این سخت‌ترین دوران زندگیم بوده. بعضی روزا، دردش انقدر شدیده که فکر می‌کنم نبودن راحت‌تره. می‌دونم آدم بدی نیستم و نمی‌خوام این حسو داشته باشم. اما حتی دیدن خواهر و برادرام که از زندگیشون لذت می‌برن، اذیتم می‌کنه چون حس می‌کنم گیر کردم و عقب موندم. چیزی که بیشتر از همه خردم می‌کنه، مشکل تو نماز خوندنمه. وضو می‌گیرم، رو سجاده می‌شینم و نیت نماز می‌کنم، اما نمی‌تونم بلند شم. برای نماز شب زنگ می‌ذارم و گاهی بیدار می‌شم، اما بدنم تکون نمی‌خوره. بعد نماز رو از دست می‌دم و حسابی احساس گناه می‌کنم، که باعث می‌شه از خدا هم دورتر بشم. نمی‌دونم چی داره به سرم میاد یا چطور از این چاله بیام بیرون. پس لطفاً وقتی اینو می‌خونید، یه دعای خالصانه برام بکنید. از خدا بخواید دردمو آروم کنه، قلبمو شفا بده، آرامشو برگردونه، خطاهامو ببخشه، منو به خودش نزدیک‌تر کنه و به سمت دین و نمازم هدایتم کنه. دعا کنید خدا ضررامو با چیزی خیلی بهتر جایگزین کنه، بهم صبر بده و این درد رو تبدیل به راهی به سمت خودش کنه، نه دور شدن ازش. الآن دنبال نصیحت یا حرفای سخت نیستم-فقط دعاهای صمیمانه‌تونو می‌خوام. جزاکم الله خیراً. خداوند رنج‌های خاموش هر کسی که درده رو تسکین بده. آمین.