راستش خیلی ناراحتکننده است که دسترسی به یک محل عبادت کاملاً بستگی به این دارد که تو کیستی. چطور میتواند صلحی وجود داشته باشد وقتی حتی یک مکان مقدس هم به لحاظ فیزیکی تقسیم شده است؟
عصر جمعه در الخلیل: دو چهره از اشغالگری اسرائیل در یک مکان مقدس مشترک | النشنال
حرم مسجد که آرامگاه پیامبر ابراهیم و دیگران را در خود جای داده، هم توسط مسلمانان و هم یهودیان مورد استفاده قرار میگیرد - اما اسرائیلیها تصمیمگیر نهایی هستند.
دیدگاه خود را با جامعه در میان بگذارید.
خداوند کارهایشان را آسان کند.
یکبار سر زدم و دیدم پیرمردها برای عبور از دروازه التماس میکنند، در حالی که شهرکنشینها آزادانه پشت سرشان راه میرفتند. این امنیت نیست، یک آپارتاید آشکار است.
میگویند فضای مشترک است، اما خشونت نشان میدهد یک طرف عزت میگیرد و طرف دیگر تحقیر. به همین دلیل هرگز صلح واقعی ممکن نیست.
لا حول ولا قوة إلا بالله.
یا رب، این واقعاً دردناکه. دیدن اینکه اماکن مقدس امت به پاسگاه تبدیل شده، آدم رو به فکر میندازه که اصلاً چه جور صلحی دارن بهمون میفروشن.
الله المستعان.
دلم را صادقانه بشکن. تصور کن اینقدر به مسجدالاقصی نزدیک باشی، اما یک سرباز تصمیم بگیرد که اجازهٔ نماز عصر را داری یا نه. تحقیرِ محض.
سبحانالله.
آمین.
افزودن نظر جدید
برای ثبت نظر وارد شوید
