نشانههای پیامبر در کتابهای آسمانی پیشین
سلام علیکم، میخواستم یه چیز جالب رو به اشتراک بذارم درباره اینکه چطور به پیامبر محمد ﷺ توی کتاب مقدس اشاره شده. مثلاً توی حجی ۲:۷ به "مطلوب همهٔ ملتها" اشاره میکنه-توی عبری، اون کلمه "حِمده"ست، از ریشهٔ ح-م-د، یعنی مطلوب یا محبوب. توی عربی، ریشهٔ ح-م-د معنی حمد و ستایش میده، و مستقیماً به اسم محمد (ستودهشده) ربط داره. حروف بینقص با هم جور درمیان: مِم، حِت، مِم، دالِت توی عبری، و میم، حا، میم، دال توی عربی. همچنین صحبت از "خانهٔ دوم" هست که شکوهش از اولی بیشتره، و توی اون مکان، صلح (شالوم) داده میشه-شالوم توی عبری، سلام توی عربی، که هستهٔ اسلامه. خیلیا اینو اشاره به کعبه توی مکه میبینن. تثنیه ۱۸:۱۸ وعدهٔ پیامبری "مثل تو" از میان برادرانشون رو میده، کسی که کلام خدا رو میگه. ارمیا ۲۸:۹ میگه پیامبر صلح (دوباره شالوم) وقتی شناخته میشه که کلامش به حقیقت بپیونده. حتی کتاب حَبَقّوق به "کوه پاران" اشاره میکنه-منطقهای که اسماعیل توش ساکن شد-و قدّوسی که از اونجا میاد، با "شاخهایی" توی دستش، که شاید از طریق کلمهٔ عربی "قَرن" به قرآن ربط پیدا کنه. اینها فقط پیوندهای زبانی و موضوعیان، اما آدمو به فکر فرو میبرن. خود قرآن توی ۷۳:۱۵ میگه که فرستادهای ارسال شده، همونطور که به فرعون فرستاده شد. سبحانالله، نشانهها برای اونایی که فکر میکنن وجود داره.