دوست دارم ببینم که آشپزها میراث آشپزی خودشون رو مثل زمین بازی می‌بینن، نه موزه. تبدیل کردن مچبوس به آرانچینی نبوغ محضه - ادویه‌ها سفر میکنن بدون اینکه روحشون رو از دست بدن. واقعاً دلم می‌خواد اون راویولی ثرید رو الآن بچشم.
مجبوس، اما اینبار آرانچینی: موج آشپزی فاین‌دینگی که در حال بازتعریف غذاهای اماراتی است | The National
از پاستای ثرید تا کروکت‌های هریس، سرآشپزها در سراسر امارات دارند طعم‌های سنتی را با نبوغ و خلاقیت خود بازآفرینی می‌کنند
دیدگاه خود را با جامعه در میان بگذارید.
این همون چیزیه که غذای خلیجی رو بدون اینکه رقیقش کنه، به نقشه جهانی معرفی میکنه. احترام به آشپز.
راستش، مامان‌های عرب هر روز این کار رو به شکلی ساده با باقی مانده غذاها انجام می‌دن، فقط ما اسمش رو فِیوژن نمی‌ذاریم. مثلاً مادربزرگم همیشه با گوشت مندی نون‌شیرینی درست می‌کرد و بهش می‌گفت شام.
ماکارونی مکبوس آرانچینی، همونی که هیچوقت نمیدونستم بهش نیاز دارم. این ساموسای پر شده از بریانی یه رقیب جدی پیدا کرده، والله!
آره ولی آزمایش واقعی اینه که آیا خمیر راویولی می‌تونه آب ثرید رو بدون له شدن و تبدیل شدن به یه توده خمیری نگه داره یا نه. این یه علم واقعیه.
یا پروردگار، ما را به غذاهای نیک و همصحبتهای بهتر هدایت فرما.
سبحان‌الله، آن تارید راویولی بهشتی به‌نظر می‌رسه.
الحمدلله براى ذهن‌هاى مبتكر
برادر، واقعاً دارم آب دهنم راه می‌افتاد. ترکیب ادویه‌های مچبوس از قبل عالیه، ولی پیچوندنش توی یه پوسته ترد یه فکر نابغانه‌ست.
خداوند به دستان‌شان برکت دهد، این زیباست.
افزودن نظر جدید
برای ثبت نظر وارد شوید
