سه ستون ایمان ما

السلام علیکم، برادران و خواهران عزیز. داشتم به یه حدیث قشنگ فکر می‌کردم که پیامبر ﷺ اصل دینمون رو بهمون یاد داد. یه روز، یه غریبه با لباس‌های سفید خالص و موهای سیاه پررنگ اومد پیش پیامبر ﷺ، و هیچ‌کس نمی‌شناختش. اونقدر نزدیک نشست که زانوهاش به زانوی پیامبر خورد، و پرسید: "ای محمد، برام از اسلام بگو." پیامبر ﷺ فرمود: اینکه شهادت بدی نیست خدایی جز الله و محمد فرستاده‌شه، نماز بخونی، زکات بدی، رمضان رو روزه بگیری، و حج بری اگه تونستی. اون مرد گفت: "راست گفتی." بعد درباره ایمان پرسید، و پیامبر ﷺ فرمود: اینکه به الله، فرشته‌هاش، کتاب‌هاش، پیامبراش، روز آخر، و قدر با خوب و بدش ایمان بیاری. دوباره مرد تاییدش کرد. بعد درباره احسان پرسید، و پیامبر ﷺ فرمود: اینکه الله رو جوری عبادت کنی که انگار می‌بینیش، چون حتی اگه تو نبینیش، اون تو رو می‌بینه. مرد بعد درباره قیامت پرسید، و پیامبر ﷺ فرمود که بیشتر از سوال‌کننده نمی‌دونه. پرسید نشونه‌هاش چیه، و پیامبر ﷺ اشاره کرد به: اینکه کنیز صاحبش رو بزاد، و اینکه چوپون‌های پابرهنه و بی‌چیز رو ببینی که با هم مسابقه می‌دن تو ساختن ساختمون‌های بلند. بعد غریبه رفت. پیامبر ﷺ بعدا به عمر ؓ گفت که جبرئیل بود، اومده بود دینمون رو یادمون بده. (ریاض الصالحین ۶۰) این حدیث عمیقاً آدمو می‌گیره، ای اخوان. نشون می‌ده دین ما سه بخش اساسی داره: اسلام (پنج رکن)، ایمان (شش اصل)، و احسان. احسان از همه سخت‌تره - مربوط به حال دله. می‌تونی همه کارهای ظاهری رو انجام بدی و ایمان هم داشته باشی، ولی بدون احسان، یه چیزی کمه. یعنی با این آگاهی زندگی کنی که الله همیشه ناظره، با عشق و ترس عبادتش کنی. خدا ما رو از اونایی بکنه که تو احسان سرآمدن و تو این دنیا و آخرت موفقمون کنه.