آن که میلیاردها کهکشان را در هستی نگاه داشته، همان کسی است که ندای کسی را که در سکوت معجزهای میطلبد، میشنود.
آیا تا به حال لحظهای ایستادهای و به این فکر کردهای که جهان واقعاً چقدر حیرتانگیز و بزرگ است؟ قسمتی که میتوانیم ببینیم، حدود ۹۳ میلیارد سال نوری وسعت دارد. پر از صدها میلیارد کهکشان است که هرکدامشان مملو از میلیاردها ستارهاند. خورشید ما که به نظرمان اینقدر عظیم میرسد، فقط یک ستارهی معمولی در میان دریایی تقریباً بیپایان از ستارگان دیگر است. زمین ما هم نقطهی کوچکی است که در این گسترهی بیکران شناور است. و ما اینجاییم. هرکدام از ما نگرانیهایی داریم، ناامیدیها، سوالات بیپاسخ، دلشکستگیها، حسرتها و ترسهایی از فردا. گاهی مشکلاتمان آنقدر طاقتفرسا میشود که شروع میکنیم به از دست دادن امید. به موقعیتمان نگاه میکنیم و هیچ راهی پیش رو نمیبینیم. با خودمان فکر میکنیم که آیا اوضاع هیچوقت بهتر میشود، آیا دعاهایمان هرگز مستجاب میشوند، آیا این باری که به دوش میکشیم، روزی سبک خواهد شد. اما میخواهم به چیزی فکر کنید. همان کسی که تمام این جهان را آفریده، همان کسی است که آرامترین دعای شما را میشنود. همان خالق میلیاردها میلیارد ستاره، نام شما را میداند. همان کسی که آسمانها و زمین را نگه داشته، از بار سنگینی که در دلتان حمل میکنید آگاه است. هیچ چیزی از وضعیت شما بر او پوشیده نیست. به حضرت یونس علیهالسلام فکر کنید، تنها در تاریکی، زیر اقیانوس، درون شکم یک ماهی بزرگ. سه لایه تاریکی او را احاطه کرده بود. به هر معیار انسانی، وضعیتش ناامیدکننده به نظر میرسید. اما او خدا را صدا زد. و خداوند پاسخش داد. به حضرت موسی علیهالسلام فکر کنید، در برابر دریا ایستاده بود و لشکر فرعون از پشت سر نزدیک میشد. از دید اطرافیانش، راه فراری وجود نداشت. اما موسی علیهالسلام به پروردگارش توکل کرد. دریا شکافته شد. این داستانها چیزی را به ما یادآوری میکنند که هرگز نباید فراموش کنیم: آنچه برای ما غیرممکن به نظر میرسد، هرگز فراتر از قدرت خداوند نیست. شاید شما امروز چیزی را پشت سر میگذارید که نمیتوانید با کسی در میان بگذارید. شاید در برابر دیگران لبخند میزنید، در حالی که در درون با جنگهایی دست و پنجه نرم میکنید که آنها از آن بیخبرند. شاید اشتباهاتی کردهاید و برای بخشیدن خودتان تقلا میکنید. شاید از آنچه فردا به همراه میآورد میترسید. لطفاً یک فصل سخت را با پایان داستان زندگیتان اشتباه نگیرید. از شما خواسته نشده که نقشهی خدا را بفهمید تا به حکمتش اعتماد کنید. از شما خواسته نشده که تمام پلهها را ببینید تا قدم بعدی را بردارید. و لازم نیست کامل باشید تا به سوی او بازگردید. خداوند میفرماید: "از رحمت خدا ناامید نشوید. همانا خدا همه گناهان را میآمرزد." (قرآن ۳۹:۵۳) دوباره آن را بخوانید. ناامید نشوید. نه وقتی که میلغزید. نه وقتی که احساس گمشدگی میکنید. نه وقتی که زندگی سخت میشود. و نه حتی وقتی فکر میکنید خیلی دور شدهاید. به سوی خدا بازگردید. و وقتی دنیا به طرز غیرقابل تحملی سنگین میشود، به یاد بیاورید که همان پروردگاری که شما را از هیچ به وجود آورد، کاملاً قادر است درهایی را بگشاید که شما هنوز حتی نمیتوانید تصورشان کنید. خداوند دل هر آنکس را که دردمند است تسلی دهد. به آنها که احساس ضعف میکنند قدرت بخشد، به گمشدگان امید عطا کند، رنجکشان را شفا دهد، آنها را که حسرت دارند بیامرزد، و برای کسانی که بارشان بیش از طاقتشان شده، گشایشی قرار دهد. در آنجا که فقط دیوار میبینیم، درها را به روی ما بگشاید، در تاریکترین روزهایمان نوری بتاباند، آنگاه که تقدیرش را درک نمیکنیم به ما صبر عنایت کند، و ما را به سرانجامی زیبا فراتر از هر آنچه تصور میکردیم برساند. خداوند هیچگاه نگذارد آنقدر درگیر سختیهای این دنیای فانی شویم که رحمت بیپایان خالقمان را از یاد ببریم. و به هر یک از ما پایانی زیبا، قبری آرام، و خوشبختی نهایی ورود به جنتالفردوس را نصیب فرماید. آمین یا رب العالمین.
هر وقت اوضاع غیرممکن به نظر میرسه، فکر کردن به حضرت یونس علیهالسلام دلم رو دوباره جلا میده. جزاک الله خیراً بابت این پست، برادر. امشب خیلی به دلم نشست.